Depressieve vriend

Om mijn ex depressief te noemen is denk ik te zwaar, maar die jongen zit/zat enorm met zichzelf in de knoop. Dit had een uitwerking op onze relatie van heb ik jou daar.
Pas toen het echt uit was en hij een keer bij mij was omdat hij boos was op mij, had hij een soort rare roes waarin hij hele rare en enge dingen zei. Toen viel alles op zijn plek. Hoe kan iemand jou gelukkig maken, als diegene niet eens weet hoe hij zichzelf gelukkig kan maken en zichzelf kan accepteren?

Het is begrijpelijk dat je heel bang bent dat hij er niet meer uitkomt, maar grof gezegd is dat zijn probleem. Jij kan hem er toch niet mee helpen. Natuurlijk kan je de relatie wel houden zoals het is, maar dan zou het schijn zijn, dat is ook niet wat jij wil en zo maak jij jezelf ongelukkiger dan dat je nu bent denk ik.
Dat je de relatie definitief uit maakt, hoeft niet te betekenen dat je er niet voor hem kan zijn als vriend. Daar moet wat tijd overheen gaan, maar het is niet zo dat hij geheel uit je leven verdwijnt.

Dat hij bij een psycholoog loopt is natuurlijk ergens positief, maar dat hij het voor jullie doet niet. Dit is iets wat je voor jezelf moet doen en het zelf willen. Mijn moeder is een korte tijd heel depressief geweest, maar is hier heel snel bovenop gekomen. Dit heeft te maken met haar sterke wil en dat ze beter wilde worden en heeft hier alles aan gedaan. Nu gaat het al een lange tijd goed en zit ze weer lekker in haar vel. Het is dus niet onmogelijk, maar je moet het wel zelf willen en er voor de volle 100% voor gaan.

Ik zit ook af en toe een weekje of twee in de knoop en vooral in de winter. Mijn vriend is er dan voor mij en luistert naar mij. Dat is voor mij heel fijn, maar ik wil absoluut niet dat hij een verdraaide waarheid verteld. Hij moet vertellen wat hij ervan vindt en dat hij eerlijk is. Als hij het verdraaid liegt hij en zichzelf voor en mij en daar kom ik zelf ook niet verder mee.
Ik denk dat jou vriend jou eerlijkheid juist moet waarderen, want dit is wel erg moeilijk om iemand te vertellen die al depressief is, naar mijn ervaring.

Kortom, een relatie moet je gelukkig maken. Natuurlijk zijn er ups en downs in een relatie, maar je moet niet meer dan de helft van de tijd je ongelukkig voelen in een relatie. Dingen missen in een relatie hoort niet naar mijn mening, geen een relatie is perfect, maar dingen missen is voor mij een groter iets.

Ga bij jezelf na wat jou het gelukkigst zal maken, de korte tijd dat het heel veel pijn doet dat het uit is of elke dag weer een ongelukkige relatie. Houden van betekent ook wel is loslaten. Je kan ook afstand van hem doen totdat hij zelf beter wil worden en ervoor wil gaan, dat jij hem ook de rust gunt en jezelf ook. Egoïstisch denken is niet altijd heel verkeerd, je kan er ook voor hem zijn zonder dat je een relatie hebt.

Dankje voor je uitgebreide antwoord. Weetje ook hoe het verder met hem is verlopen?
En idd, omdat hij voor óns daarheen gaat, zie ik het ook niet zo snel goedkomen. Hij gaat er niet heen omdat hij echt wil veranderen zodat zijn leven weer aangenamer is, maar omdat hij zich heel erg focust op mij.

Sommige mensen zeggen dat ik juist bij hem moet blijven, zodat hij niet nog depressiever wordt en daar ben ik ook heel bang voor, maar ik wil ook voor mezelf kiezen. Het is gewoon zo lastig, omdat de eerste twee jaar heel leuk waren. Ik ben zelf ook veranderd en hij is veel serieuzer in dingen terwijl ik spontaan gekke dingen doe.

Hij vertelde me dat als hij in de spiegel kijkt, hij nog nooit heeft gedacht: oh zie er goed uit.
Dat vond ik best eng, aangezien ik dat regelmatig wel eens heb (geen eigendunk ofzo haha).

Maar ik voel me vaak ongelukkig door hem. Elke keer als we praten in het echt of via msn of iets dergelijks, eindigen we altijd op het onderwerp waar hij mee bezig is in zijn hoofd. Ik probeer hem op te vrolijken of over iets anders te beginnen, maar het heeft allemaal geen zin…

Ik weet niet hoe het verder met hem is verlopen, ik heb bewust afstand genomen van mijn ex en ik hoef geen contact meer met hem en die hebben verschillende redenen. Maar omdat we niet zover van elkaar afwonen, hoor ik nog wel af en toe dingen. Hij doet nog altijd rare dingen en zit volgens mij nog steeds aardig in de knoop, maar zeker weten doe ik het niet.

De kans dat hij depressiever wordt is aanwezig, maar als hij een familielid of een vriend verliest is die kans er ook. Dat is even heel hard gezegd het leven en daar moet hij ook mee om kunnen gaan, anders krijgt hij het heel zwaar. Verleden is leuk om naar terug te kijken, maar het leven is nu en als het nu niet leuk is dan moet daar iets aan worden gedaan.

Dat zei mijn ex ook altijd. Ik heb mezelf ook heel lang lelijk gevonden, maar dat kwam vooral doordat ik werd gepest en daar onzeker van werd. Nu is eindelijk na zoveel jaar dat ik mezelf mooi vind als ik in de spiegel kijk. Natuurlijk zijn er dingen die ik het liefst zou willen veranderen af en toe, maar inderdaad ik mag er wezen en ik ben wie ik ben. En het is heel eng om te horen als iemand waarvan jij houdt en waarvan jij vindt dat diegene wel mooi is, om diegene zo over zichzelf te horen.

Dan moet jij er iets aan doen dat jij je ongelukkig voelt. Wat ik al zei, jij moet jezelf gelukkig kunnen maken en de mensen om je heen ook. Ongelukkig staat namelijk niet gelijk aan downs is relaties. Kies voor jezelf als je dit nu wil, dit zal in deze situatie niet snel veranderen. Hij heeft er denk ik ook meer aan om jou als gelukkig te zien maar niet als zijn vriendin, dan ongelukkig en wel zijn vriendin. Als je van iemand houdt wil je de ander gelukkig zien, al is het zonder jou.

Je noemt nu dus allemaal dingen op die niet alleen met de depressie te maken hebben, en dat zou voor mij wel een reden zijn om het uit te maken. Dat hij alleen voor jullie beter wil worden en niet voor zichzelf legt voor jou natuurlijk wel een soort druk erop. Maar bij hem blijven alleen omdat hij ziek is, is denk ik ook geen goede reden.
Jeetje, echt super moeilijk ! Wat adviseren je vriendinnen bijv.?

ik heb het dus, zoals ik al in het begin aangaf, al eens uitgemaakt. ik ben daarna weer teruggekrabbeld. achteraf heb ik daar spijt van, maar ik kan het niet maken om het nu zo snel weer uit te maken. zeker niet omdat hij nu in zo’n depressieve periode zit.
mijn vriendinnen vinden dat dit alles me naar beneden haalt en dat is soms ook wel zo.
laatst was ik bij m en dat was wel gezellig enzo. maarja dat verliefdheids gevoel is gewoon weg. ik hou wel van hem, maar dathebben heel veel stellen toch? verliefdheid blijft niet altijd…

Hey meis.

Mijn vriend was zwaar depressief, hij is er nu pas uit aan het komen gelukkig. Ik heb hem echt heel veel gesteund en dat is echt loei zwaar dat kost zoveel energie om met ze te praten. Tenminste zo ervaar ik dat. Maar je moet je zelf wel de vraag stellen, of je nu met hem verder wilt ja of nee. Wil je bij hem blijven omdat hij depressief is en bijna nergens zin in heeft, of wil jij leuke dingen doen zonder hem en een leven zonder hem. Denk er echt goed overna als je echt van hem houd en om hem geeft blijf je bij hem en overwin je dit samen.

Je moet je echter inderdaad niet mee laten sleuren door zijn depressie. Hij wil jou graag bij je hebben, maar als hij jou meesleurt in zijn depressie, word jij daar ook niet gelukkiger van.michael kors outlet online

Ik snap dat dit heel moeilijk is. Mijn ex was ook depressief, en de jongen waarmee ik nu ga is het geweest en die hangt er soms nog behoorlijk in. Ik denk dat het er ook aan ligt hoe jou vriend met jou om gaat. Mijn ex werd bijvoorbeeld altijd heel boos op mij. Ookal deed ik niks. Dat maakte mij echt kapot, want ik had het gevoel dat hij me niet zag voor wat ik ben. En dat heeft mij toen zeker omlaag gehaald. Toen wilde ik zelf ook nergens meer naartoe enzo. Dus zo ver moet je het zeker niet laten komen. Maar die waarmee ik nu ben, neemt dan juist af stand. Wat ook niet leuk is. Maar wel veiliger voor elkaar. Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik bij hem blijf zolang hij hulp heeft, want mn ex had dat dus niet. En als hij dat niet zo doen, zou ik niet blijven want anders heeft het weinig zin om te blijven wachten tot het beter gaat. Hij heeft nu hulp sinds mei of juni…soms denk ik wel dat het stuk beter met hem gaat. Maar als hij dan weer ruzie heeft thuis kan het best zijn dat hij weer gaat zitten huilen of juist helemaal door flipt. Dus dat is ook moeilijk. Tis indd de vraag of je het accepteerd of denkt ik ga verder want ik wil nog wel leuke dingen doen. Misschien kan je voor jezelf ook de deal sluiten van zolang hij hulp krijgt blijf ik. Want waarschijnlijk weet jij ook dat het niet zomaar weg gaat. En als je van iemand houd is dat extra moeilijk. Want indd, waarom zou je bij iemand weg gaan omdat hij ziek word? Maar let wel op de manier hoe hij met jou blijft om gaan. Want dit mag niet slechter worden

Helaas is het hier ook omgekeerd en heeft hij al meerdere malen kenbaar gemaakt dat als het nog zo langer door blijft gaan er geen toekomst meer in ziet.

Dit is meer een waarschuwing, en negatieve sfeer in de relatie kan je relatie op het spel zetten, ook al is het in dit geval van de andere partij…

wat naar voor je… en dit is heel raar om te zeggen, omdat ik op de plek van je vriend zit. ik vind het ook heel naar voor mijn eigen vriend en ik wilde de afgelopen twee jaar ook echt een toekomst met hem opbouwen, maar als ik op mijn 17e al in een relatie moet letten op wat ik zeg en hoe dingen overkomen en het niet gewoon lol en plezier is, vind ik dat gewoon heel lastig.

zoals ik al aan meerdere mensen heb gevraagd, hoe zou jij willen dat hijmet je om zou gaan en wat verwacht je van hem?
mijn vriend verwacht van mij dat ik hem steun geef en postief blijf, maar tegelijk valt hijmij steeds figuurlijk aan. of ik het wel leuk vind om met hem te praten, dat ik zeker met iedereen praat behalve hem (al ik even een kwartier niet reageer op whatsapp) etc

ik wil er echt aan werken, maar ik weet niet hoe en hij ook niet.