depressie

hallo meiden
ik ben chantal en ik heb een depressie momenteel gaat het niet goed.
ik vindt niks meer leuk ik weet niet meer wat ik overdag moet gaan doen en ik baal gewoon elke dag dat ik dan me bed moet uitkomen
ik heb niemand met wie ik het echt over leuke dingen hebben en soms dingen die me dwars zitten
ik heb wel me moeder heb ik veel steun aan maar wou dat ik een vriendin had met wie ik over alles kan praten
ik heb therapie maar niks werkt ik werk goed mee maar weet gewoon niet echt wat er aan de hand is
ik vindt mezelf lelijk en dik ben nu wel aan t afvallen maar dat lukt niet goed me buik blijft dik
iemand tips
sorry voor me lange verhaal maar bedankt voor het lezen!

Wat vervelend dat je je zo voelt!
Ik heb mijzelf ook een lange tijd zo gevoeld, het is inderdaad niet leuk. Ik heb bijvoorbeeld heel veel steun gehad aan (net als jij) m’n moeder. Ook ben ik een paar leuke series op gaan zoeken en ben ik die gaan kijken (heel rustgevend en je hebt even je eigen dingetje).

Misschien kan je op een sport gaan? Daar kan je andere mensen leren kennen én afvallen (zoals je hierboven noemt).

Hopelijk heb je hier iets aan!

ik zoek ook steun in dingen maken heb je mischien nog tips voor iets maken
bedankt voor je berichtje

Hey Chantal
Ten eerste is het heel erg goed van je dat je hulp hebt gezocht en erover praat. Dat is altijd de eerste en de belangrijkste stap die je moet zetten.

Ik ken het probleem van negatieve gedachtes etc ik had er ook last van tot ongeveer een half jaar geleden. Maar ik heb geleerd dat een kleine positieve gedachte in de ochtend je hele dag kan veranderen. Ik heb het boek the secret gelezen en ik weet niet of je het al kent maar dat heeft mijn zelfvertrouwen echt een boost gegeven.
En vooral: zoek afleiding! En dan bedoel ik een hobby of iets dat je leuk vindt. Dit kan schilderen zijn, maar ook hardlopen, cupcakes bakken of gitaar spelen. Zorg dat het echt iets is waar je plezier in hebt en wat je leuk vindt en plan minimaal een uur par dag om iets leuks voor jezelf te doen.(dan bedoel ik niet bankhangen internetten o.i.d., maar bv iets van de bovenstaande dingen.)
Bij een depressie heb je heel erg veel negatieve gedachtes. Het is belangrijk dat je deze gedachtes omzet in positieve gedachtes. Doe dit het liefst 's ochtends, want dan heb je nog een hele dag voor je en een positieve gedachte in de ochtend kan namelijk je hele dag veranderen ( ik spreek uit ervaring). Dus als je bijvoorbeeld denkt: er is niemand die om mij geeft. Verander je dat in het tegengestelde: heel veel mensen vinden mij aardig en er zijn genoeg mensen om mij heen die om mij geven. Als je dit moeilijk vindt, doe het dan in kleine stapjes. Dus als je begint met: er is niemand die om mij geeft. Denk je daarna: er is iemand die mij aardig vindt. En vervolgens: er is iemand die om mij geeft. En dan: best veel mensen vinden mij aardig. En dan: heel veel mensen vinden mij aardig. En uiteindelijk kom je weer bij: heel veel mensen vonden mij aardig en er zijn genoeg mensen die om mij geven.
Er is ook een methode die ik vaak gebruik. Ik weet niet meer hoe hij heet maar ik weet wel hoe het gaat. Je moet twee keer per dag twintig keer hardop tegen jezelf zeggen: vanaf vandaag gaat het met mij iedere dag in elk opzicht beter en beter en beter. Dit klinkt misschien heel stom maar het helpt.
Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik hoop toch dat ik je een klein duwtje in de goede richting heb kunnen geven.

Om je heen heb je heel veel verschillende mensen. Die verschillen zitten niet in uiterlijk en innerlijk, maar ook in wat ze hebben en wat ze weten. Je hoeft niet het perfecte leven te hebben om gelukkig te zijn. Ik ken mensen die leven van een uitkering en in een klein flatje wonen, en nog steeds gelukkig zijn omdat ze het beste maken van elke dag. Ze genieten van de kleine dingen in het leven. Deze mensen hebben hun hart leeggemaakt van haat, hun hoofd leeggemaakt van zorgen, leven simpel, geven meer en verwachten minder. Als je het mij vraagt zijn dat de vijf belangrijkste en simpelste regels om gelukkig te leven.

Happiness isn’t a station you arrive to, it’s a way to travel.

XXX Sophie