Denken dat andere mensen robots zijn

Dit gaat denk ik heel dom klinken, maar ik denk soms dat alle andere mensen robots zijn, die proberen mijn leven te verpesten, die willen testen of ik het aankan. Dat ik het enige ‘mens’ ben op aarde. Echt, ik kan er niks aan doen, maar ik vind die gedacht best… raar? Ik kan het ook niet voorstellen dat bijvoorbeeld andere kinderen in de klas me aankijken ofzo, dat ze mij vanuit hun standpunt kunnen zien.
Zijn er misschien meer mensen die dit hebben? :V

Ik heb het ook wel eens gehad. Als je heel goed gaat nadenken, en je afvraagt hoe andere mensen in je omgeving eigenlijk denken enzo. Of ze ook zo ‘‘werken’’ als jij.
Pff, ik moet er echt niet te veel over nadenken, want dan word ik gek…

die gedachte komt ook weleens bij mij op ja …
want ik had toen een keer een film gezien van een man die zn hele leven was in scène gezet, en het was allemaal niet echt, maar een tv serie
en toen ging ik daar over nadenken en toen dacht ik; mischien is mijn hele leven ook wel niet ach het is zowiezo allemaal raar eigenlijk

Dat dacht ik vroeger altijd, dat de wereld 1 groot Big Brother huis was ofzo, overal camara’s hahaha

Nja,
tegenwoordig geen last meer van.

@Mellx: ja die heb ik ook gezien, dat was een mooie film :slightly_smiling_face:

maar ja ik heb dat ook wel een beetje maar nja ik wéét dat het niet zo is. maar als je het zo zegt denk ik wel ‘jaa…’

wij zijn allemaal geprogrameerd om zo te antwoorden op jouw vraag :'3

Ik denk dat soms ook well eens , maar probeer er niet te lang over na te denken want dan word ik gek xD

nee, maar ikdacht wel eerst altijd dat iedereen mn gedachtes kon lezen. dus ik dacht altijd; ikmag niet denken ikmag neit denken.
dat was heeeeeel irritant:p maar dat duurde gelukkig maar even.

ja! ik dacht daar ook wel eens heel diep over na en dan had ik het gevoel dat ik wegzonkt ofzo en dat ik mezelf niet meer was maar iemand anders.

Daar heb ik eigenlijk nog nooit aan gedacht, dat mensen robots zijn. Wel aan hoe anderen denken, en hoe zij mij eigenlijk zien… ik bedoel, ik heb geen flauw idee hoe ik in het dagelijks leven overkom op andere mensen. En hoe ik eruit zie als ik praat tegen iemand en wat ze nou precies zien als ze over me zeggen ‘haar ogen beginnen helemaal te stralen!’ :’). En hoe mijn stem klinkt, want die is altijd anders. En hoe anderen eigenlijk denken. En wat anderen meemaken op dit moment. Ik bedoel, nu wordt er iemand geboren en er gaat iemand dood. En nu weer. En weer. En ik zit hier maar op girlscene. En mensen die ik ken, wat doen die nu? En wat denken ze nu? En beroemdheden, ergens in Amerika ofzo, zijn nu ook dingen aan het doen. Wat dan?

Zo kan ik nog veel langer doorgaan, maar ik vind het leuk om over na te denken. Ik vind alles zo apart, de hele wereld. En dat had ik niet moeten denken/typen, want nu moet ik er aan denken hoe raar ik het eigenlijk vind dat wij hier zijn. Ik voel me zo machteloos, ik bedoel wat zijn wij nou helemaal op die kleine aarde? En waarom is alles in de ruimte zo groot? Waarom zijn wij er eigenlijk? Waarom waarom waarom.

Dat heb ik dus. Maar ik denk nooit dat mensen robots zijn. Ik vind het trouwens niet echt een rare gedachte ofzo, als je je er maar niet te veel door laat beïnvloeden.

Wauw pummel dat eerste stuk is echt heel herkenbaar :stuck_out_tongue:
En ook dat als ik soms fiets dat ik echt denk van
dat het raar is dat de wereld kan bestaan
Kan me echt verwonderen dat het gras zó groen is bv :’] en het is gewoon heel raaar dat álles werkt, reageert op elkaar etc.

ja die gedachtes gaan wellis in me hoofd rond, maar dat is ook niet zo gek toch ik bedoel, je weet helemaal niets van de wereld en wie weet: mischien is de wereld wel zo als je wellis is films ziet
waaa creepy.

heb ik soms ook …
niet te veel bij nadenken denk ik …
maar het is idd heel raar

Ja, daar was ik al bang voor xD

dat eerste stukje denk ik ook atlijd

Ik dacht vroeger dat je geesten op kon roepen met je gedachtes , en dan wou ik er zo niet aan denken dat ik het toch deed , haha echt raar xD

ja inderdaad! En dan wil ik weten waarom alles zo is, en ik blijf me dan maar over alles verwonderen.

Haha, dat heb ik ook wel eens. Dan heb ik net zo’n film gezien over dat iemand gedachte kan lezen, en dan ben ik bij iemand in de buurt, en dan zit ik de hele tijd te bedenken dat hij of zij misschien ook wel gedachte kan lezen.

Helemaal met je eens! Ik denk ook heel veel na over dingen, en probeer overal een antwoord op te vinden :stuck_out_tongue: Al lukt dat niet altijd…
Vooral dat stuk over anderen; wat zijn zij nou aan het doen? Denkt die ene leuke jongen ook aan mij? Of denk ik alleen maar aan hem? Wat zijn vriendinnen aan het doen?
En ook over dingen wáárom mensen iets doen. Voor sommige dingen zijn zulke eenvoudige oplossingen, waarom houden ze zich daar niet aan? Waarom denken/doen ze niet zus, of zo?

Pff… ik had filosofie moeten nemen als extra vak x)

Inderdaad, dat heb ik ook wel eens. Dan sta ik ergens echt iets compleet raars te denken en dan denk ik echt zo van ;“Straks kan die gedachtenlezen, dan sta ik best wel voor schut, laat ik even aan wat anders denken.” . Haha, best raar.