De Vlucht [verhaal]

Dankje !

Ik vind het ook nog wel iets storend…

Oke, ik zal er mee ophouden, maar ik ben het gewend nu haha

Joris, mijn broer komt mijn kamer binnen stormen. ‘Tessa kom helpen! Mama heeft je verdomme geroepen!’ ‘niet gehoord…’ stamelde ik nog. Maar Joris schreeuwde al weer verder ‘Je wilt gewoon niet helpen hé, lekker alles voor je laten doen, we zijn je slaven niet!’ weer zei ik: ‘Joris, ik heb het écht niet gehoord!’ ‘En dan nog liegen ook, hoe durf je! Bah, ik walg van je’ Joris spuugde me in mijn gezicht en nog voor ik zijn speeksel weg kon vegen, trok hij me naar mijn kamerdeur. Hij duwde me bijne de trap af en liep achter me aan. Joris beval me naar de keuken te gaan en mijn moeder te helpen. ‘Komkommer snijden.’ zei ze. Ik moest me inhouden om niks van haar “vrolijke begroeting” te zeggen, want dan zou de hel losbarsten. Dus deed ik maar gewoon wat mijn moeder zei. Mijn moeder, Lilanne van den Bergh, is een aantal jaar geleden gescheiden van mijn vader, die nu in Den Bosch woont. Sinds toen heb ik haar eigenlijk nooit meer zien lachen.

Kort stukje vandaag, morgen meer!