De KatVis

Ik twijfel maar had gewoon zin om spontaan een stukje te schrijven haha!

‘10:35 nog steeds geen reactie, verdomme.’ Met één oog half dicht kijkt Amber naar haar wekker. ‘Pfff nog een half uurtje liggen dan.’ Maar de rust wordt al snel verstoord. "Aaaamber wakker worden!’ Klinkt het van beneden. ‘Jaaaahaaaa’ roept ze snel terug waarna ze de deur hard dicht gooit. Langzaam loopt ze naar de spiegel en kijkt zichzelf vol afschuw aan. ‘Nou mormel, ben je weer klaar voor vandaag?’ Zegt ze tegen het spiegelbeeld. Nog even kijkt ze bestuderend naar haar iets te grote voorhoofd en rommelige wenkbrauwen. "Tringgg’ klinkt het geluid van haar mobiel. Binnen no time hobbelt ze naar haar bed en pakt de mobiel op. “Goodmorning sunshine x” verschijnt er op het beeldscherm. Snel voelt ze een kriebel door haar hele lichaam heen flitsen. Dromerig staart ze naar haar beeldscherm. ‘Zal ik nu gelijk antwoorden of later, hmm ik heb zelf wel 10 uur gewacht op een antwoord…’ Verschillende gedachtes spoken door haar hoofd. Twijfelend opent ze haar whatsapp berichten en klikt het gesprek aan. Er verschijnt ‘online’ onder de naam die haar al maanden bezig houdt. Haar vingers typen automatisch “goodmorning” en drukken op verzend. Er klinkt een gaap die wordt gevolgd door een luide zucht. Een tijdje lang staart amber door het raam naar de speeltuin voor haar huis. Twee kleine kindjes spelen samen op de glijbaan, naast de glijbaan staat een slanke jonge vrouw met lang glimmend haar. ‘Het perfecte leven’ mompelt ze. Ze staart naar de vrouw en betrapt zichzelf op een mooi hoopje jaloezie. De vrouw ziet er mooi en gelukkig uit, alsof ze geen zorgen heeft en de mooiste tijden meemaakt met het opgroeien van haar kinderen. De dagdroom wordt wederom verstoort door een luid kabaal. ‘Nog 15 minuten en we vertrekken, schiet nou eens op, je moet ook nog eten!’ Het geschreeuw van mams blaast in een kwestie van tijd de wolk van gedachtes naar de andere kant van het universum. ‘Oja, ik moet naar school…’ zegt het vervelende stemmetje in haar hoofd. Snel trekt ze een zwarte skinny jeans aan met een zwarte trui. Betreurd kijkt ze naar de sieraden die op haar kastje liggen, allemaal veel te kinderachtig. Na een paar minuten naar haar oortjes gezocht te hebben hobbelt ze de trap af en trekt ze haar schoenen aan. ‘Zo, ben je er weer klaar voor?’ vraagt mams op een geïnteresseerde toon. ‘Ja ik denk het’ antwoord ze met een nors gezicht.
Op school aangekomen is het eerste wat haar opvalt het glinsterende gezicht van haar vriendin Lindy. Lindy heeft mooie licht bruine ogen en goudkleurig haar wat er altijd mooi verzorgd uit ziet. ‘Omyngod vertel me alles, hebben jullie gekust?’ vraagt Lindy vol enthousiasme. ‘Euhhh ja natuurlijk’ liegt amber snel. Met dezelfde oprechte ogen kijkt Lindy vol spanning. De enige die amber ooit heeft gesteund is Lindy, de prachtige Lindy, de knappe Lindy waar elke jongen verliefd op werd in een vingerknip. Amber was precies het tegenovergestelde van haar. De jongens waren eerder bang voor haar dan geïnteresseerd. Een aantal maanden geleden begon de hele leugen tegen Lindy over een droomjongen. De jongen die zij ontmoette op tinder maar nooit mee heeft afgesproken. ‘Wist je het maar’ denkt amber. Als Lindy erachter komt wat Amber gedaan heeft zal ze nooit meer een vriendin hebben. ‘Geef je telefoon nou ik wil het gesprek lezen!’ zegt Lindy gretig. ‘Nee dat kan niet, die heb ik verwijderd.’ zegt Amber snel. Als Lindy weet wat er in dat gesprek staat is er geen enkele overlevingskans meer voor hun vriendschap. ‘Kom, het hoorcollege begint over 5 minuten.’ zegt Amber snel met een jammerend gezicht.