De ergste 242 dagen van uit mijn leven.

Hey guys! Ik loop al heel lang met een verhaal rond, dus ik post hem maar! Hopelijk hebben jullie tips, ik kan nu niet veel schrijven want ik moet gaan, maar morgen begin ik echt… Hier alvast een begin.

Mijn moeder huilt, mijn vader staat te schreeuwen, hij stelt zo veel vragen, maar de tijd om te antwoorden krijg ik niet.
Nu is het stil, door alle tranen heen vraagt mijn moeder waar ik al die tijd al bang voor was. ‘’ Wie is de vader?’’ Ik zwijg, omdat ik het niet kan zeggen. ‘‘wie is de vader!?’’ Vraagt mijn moeder nu fel. ‘‘Weet je wel wie de vader is!?’’ Nu begin ik te huilen. ‘‘Ik, ik, ik weet het niet…’’

Als je een komma neer zet, hoef je daarna geen en neer te zetten. En als ze vraagt wie de vader is, is het een vraag, wat betekend dat er een vraagteken bij moet komen. (De laatste keer dat ze 't vraagt.)