De één een kinderwens, de ander niet..

Ik had gisteravond een gesprek met mijn vriend over kinderen. We kwamen beide tot de conclusie dat we later kinderen willen, dus de wens is gelukkig geen probleem voor ons :slightly_smiling_face: Maar ik ging daarna wel nadenken, wat nou als dit anders was geweest? Als ik wel kinderen wil, maar hij die wens absoluut niet heeft voor later.

Zou ik denken; Ik hou van die jongen en ben op dit moment gelukkig. Dit is een probleem voor later.

Of zou ik denken; Blijkbaar heb ik toch geen toekomst met deze geweldige jongen, ik neem het risico niet later ongewenst kinderloos te zijn.

Ik zou het dus echt niet weten. Ik zou wel gaan twijfelen aan de relatie, aangezien er blijkbaar niet een gelukkige toekomst voor beide in zit. Maar ik vind het heel moeilijk om dan iets te moeten kiezen. Nu was ik wel benieuwd wat jullie gedachtes of misschien wel ervaringen hiermee zijn :slightly_smiling_face:

Ik denk dat ik het op het moment zelf dan niet zou kunnen uitmaken maar dat het op een gegeven moment wel voor problemen gaat zorgen in de relatie en ik uiteindelijk toch verder ga zoeken. Maar misschien is dat hoe ik er nu over denken en reageer ik heel anders wanneer het zover zou zijn. Ik hoef mij in elk geval niet druk te maken. Mijn vriend had al een kleintje willen hebben rondhuppelen

Ik zelf zou sowieso geen relatie beginnen met iemand die wel kinderen wil. Nu weet ik al jaren dat ik geen kinderen wil en het lijkt het mij oneerlijk om een relatie aan te gaan met iemand die wel kinderen wil. Later zal het dan toch een probleem worden. Liever gelijk iemand die er hetzelfde over denkt.

Ik heb hier met mijn vriend ook wel gesprekken over gehad. Hij wil gelukkig later ook kinderen dus hier ook geen probleem verder maar voor mij zou het wel een dealbreaker kunnen zijn, hoeveel ik ook van hem hou. Ik denk dat het misschien de eerste jaren niets uit zou maken maar dat je de ander later toch gaat verwijten gaat maken vanwege het kinderloos zijn door zijn/haar schuld. Ik denk dat je nog zo gelukkig met elkaar kunt zijn, maar dat dit zulke grote dingen in het leven zijn dat je daar geen compromissen op kunt sluiten.

Maar je hebt het niet meteen bij de eerste date over het hebben van kinderen later. Dat gebeurd meestal pas als je al een tijdje samen bent

Mijn vriend en ik willen allebei wel kinderen. Als hij dat niet had gewild, denk ik dat we sowieso nog jaren bij elkaar zouden zijn gebleven, daarvoor hou ik veel te veel van hem. Ook ben ik nog jong (hij is 3,5 jaar ouder), ik wil pas over minstens 8 jaar serieus over kinderen gaan nadenken. Zo’n probleem zou voor mij dus van latere zorg zijn.

Dat is bij iedereen denk ik anders, maar je kunt het natuurlijk wel hebben over toekomstplannen na een aantal dates en als daaruit blijkt dat er een kinderwens is, dan word het geen relatie. Ik ben daar gewoon heel duidelijk in. + ik denk dat als je geen kinderwens heb dit sneller bespreekbaar maakt, wel zo eerlijk.

Heel lastig, dit verschilt echt per relatie denk ik.
Het ligt eraan hoe sterk die opvatting van ‘wel of niet’ is denk ik, hoe jong je bent en of je zelf het idee hebt dat jouw opvatting nog kan veranderen.

Bij mij was het juist andersom: mijn vriend weet altijd al zeker dat hij kinderen wil. Ik heb aan het begin van onze relatie juist gezegd dat ik 75% zeker wist dat ik ze niet wilde, maar we waren nog zo jong dat het geen issue was. Nu zijn we vijf jaar verder. En langzaam begin ik ook wel te neigen naar ‘wel kinderen’. Dat komt stiekem wel door m’n vriend, omdat ik het met hém graag wil aangaan. Toch ben ik ergens wel bang dat ik spijt krijg, haha.

Andersom vind ik het lastiger: ik zou ik het hem nooit gunnen om ongewenst kinderloos te blijven.

Ja maar dat kan je nu zo wel zeggen maar misschien kom je wel in een relatie met iemand en die wilt nu absoluut geen kinderen maar misschien later in de toekomst gaat ie misschien van gedachten veranderen. Dat kan ook gebeuren.

Ik zou ook wel twijfelen aan een relatie. Wel kan diegene misschien bijdragen met het ouder worden. Maar ik zou persoonlijk graag kinderen willen (mijn vriend gelukkig ook).

Het lijkt mij inderdaad dat je pas het kinderen-gesprek hebt als je al een relatie met iemand hebt. Tenminste, dat was wel mijn opvatting toen ik nadacht over dit probleem :slightly_smiling_face:

Ik denk dat ik heel erg beïnvloedt zou worden door mijn partner. Ik weet namelijk gewoon niet of ik kinderen wil later. Mocht mijn toekomstige hubby heeeel graag kinderen willen, denk ik dat ik dat ook wil. Stel, ik zou nu een vriend krijgen, zou ik het niet daarom gaan uitmaken. Ik vind dat een zorg voor later, plus men kan van gedachten veranderen/

Ligt aan de leeftijd en hoe lang je samen bent. Wanneer je 20 bent kan die mening natuurlijk nog veranderen, vooral omdat het dan nog een ver-van-je-bed-show is. Maar wanneer je 30 bent, denk ik dat veel mensen toch wel een vaste mening hebben daarover.

En ben je een half jaar samen of vijf, dat scheelt ook heel erg. Ik ben 23 en mijn vriend is 25 en wij zijn 5 jaar samen. Voor mij zou het dus nu wel een relatiebreaker zijn. Ik wil toch wel kinderen als ik een jaar of 28-30 ben.

Lastige…

Ikzelf heb niet een enoooorme kinderwens ofzo, maar ik zie het wel als toekomstbeeld samen een gezinnetje te hebben. Ik hou gewoon van kinderen. Wel is het zo dat ik geen heel voetbalteam wil of nu al zwanger zou willen worden, maar als het bij mijn toekomstige baan/woning/leven past, lijkt het me wel wat.
Toch denk ik dat ik heel lang samen zou kunnen zijn met een jongen die geen kinderen wil of er nog niet over uit is. Het voelt voor mij ook niet als een MUST, maar het zou leuk zijn. Als ik een geweldig leuke vriend heb die geen kinderen wil, dan zou ik er nog niet zo zeker van zijn dat ik geen toekomst met hem zou willen, denk ik. Tenzij hij dan een gruwelijke hekel heeft aan kinderen, of wat dan ook. Maar dan denk ik dat hij ook gewoon niet zo goed bij mij zou passen, als dat zo is.

Gelukkig willen mijn vriend en ik op lange termijn ook wel kinderen, dus ik hoef niet echt over na te denken. Maar we zijn wel allebei voor stabiele basis (dus studie afgerond, woning, evt trouwen, vaste baan, financieel stabiel) voor we daar überhaupt aan beginnen, dus ik zie het de komende jaren ook nog niet gebeuren.

Dat kan inderdaad voorkomen, dan gun ik hem dat ook alleen niet met mij. Mijn mening zal niet veranderen. Over zulke grote dingen kun je nou eenmaal geen compromissen over sluiten.

Het zou voor mij uiteindelijk wel een dealbreaker zijn. Een misschien kan ik nog wel mee leven, want dan is iemand misschien gewoon nog niet klaar ervoor maar een ‘nooit’… Tja dat wordt het uiteindelijk niet iets langdurigs wat mij betreft.

Ik en m’n vriend zijn nog heel jong, maar we hebben het hier wel eens over.

Hij wil heel graag kinderen en ik wil ze niet. Dit wisten we al van elkaar voor we aan een relatie begonnen, maar het is toch wel een dingetje. Ik ben altijd bijna zeker geweest dat ik geen kinderen wilde, maar heel af en toe twijfel ik toch wel omdat ik zo graag samen met hem wil blijven en hem gelukkig wil maken. Toch denk ik niet dat we hierom maar een kind moeten nemen, de reden zou niet goed zijn voor het kind.

Ook heeft hij mij in het begin van de relatie wel eens gezegd dat hij niet oud met mij zou kunnen worden als ik op een gegeven moment echt geen kinderen wil. Dat kwetst me wel, ondanks dat hij ondertussen zegt dat hij het nu allemaal niet meer zo goed weet.

Ik wil er altijd graag over praten alleen hij ziet het als een probleem voor de toekomst en wil zo lang mogelijk van het nu genieten.

Als iemand écht graag kinderen wil zou dat voor mij een reden zijn om geen relatie met zo’n iemand aan te gaan of de relatie te verbreken. Voor nu weet ik dat ik geen kinderen wil maar wie weet wat er in de toekomst nog veranderd. Ik wil alleen niet dat ik in die keuze beïnvloed word door iemand die wel een hele sterke kinderwens heeft.

+ als mijn vriend uiteindelijk toch kinderen zou willen, zou dat voor mij een deal breaker zijn.

Ik heb een kinderwens. Als mijn vriend geen kinderen zou willen, zou ik een punt zetten achter de relatie. Hoe goed die relatie ook is. Ik zou het mezelf nooit vergeven, als ik mijn kans op het krijgen van een kind laat varen. Het is een ervaring die ik niet kan missen.