De Concurrent

Cover gemaakt door Fearless_Confidence

Korte inhoud
Lauren Collins studeert geschiedenis aan de universiteit. In het weekend klust ze bij in een broodjeszaak in de stad. Alles lijkt prima te gaan, totdat ze de knappe Ian Hartman ontmoet, die ook geschiedenis studeert. Er is slechts één probleem: Ian Hartman is de concurrent van haar baas.

Tijd
Het heden

Hoofdpersonages
Lauren Collins en Ian Hartman

Belangrijk om vooraf te weten

  • Het verhaal is grotendeels gebaseerd op waargebeurde feiten, maar ik heb er mijn eigen draai aangegeven
  • Ik weet dat ik nog een ander verhaal heb, namelijk Love Ever After, maar omdat ik met een soort van writer’s block zit, probeer ik dit verhaal te schrijven omdat het voor mij realistischer is
  • Het verhaal wordt geschreven vanuit Lauren POV

“Oh, I am fortune’s fool!”

William Shakespeare
uit: Romeo&Juliet


‘Hij komt deze kant op,’ fluisterde Holly opgewonden. Ze kneep in mijn arm.

‘Wie?’ vroeg ik terwijl ik een tekst van Aeschylus bestudeerde, een Oud-Griekse tragedieschrijver. ‘Deze kunnen we eventueel gebruiken,’ opperde ik.

Holly kneep harder in mijn arm. ‘Lau, die sexy gast die zo vaak naar je kijkt’ fluisterde ze. ‘Welke sexy gast?’ vroeg ik terwijl ik opkeek, recht in twee bruine ogen die ik maar al te goed herkende.

‘Hey.’ Hij glimlachte even. Mijn hersens lieten me even in de steek en mijn hartslag ging omhoog. ‘Hoe gaat het met je? Lukt het?’

Ik keek naar hem. Ik kon niet geloven dat ik hem uitgerekend hier tegenkwam. Ik wist niet dat hij in hetzelfde gebouw als mij les had. ‘Euh, ja,’ hakkelde ik. ‘We maken een werkstuk over Griekse tragedieschrijvers,’ legde ik uit. Ergens schreeuwde mijn hersens mij toe dat ik me zo normaal mogelijk moest gedragen.

Hij boog zich voorover – ik voelde me nog altijd een sukkel omdat ik zijn naam niet wist, maar aan de andere kant, hij wist de mijne ook niet – en bestudeerde even het hoofdstuk. ‘Hmm, dat komt wel goed. Goed letten op dat je alle aspecten van het theater uitlegt en Thompson zou tevreden moeten zijn. Ik heb nu les, maar als je iets niet begrijpt of hulp nodig hebt, mag je altijd langskomen.’

Voor de laatste keer schoot hij een hartverlammende glimlach op me af. ‘Tot gauw, hopelijk,’ zei hij en hij liep de bibliotheek uit, mij verbijsterend achterlatend

‘Woeha! Die mag mij ook altijd bijles komen geven.’ Holly keek hem dromerig na. ‘Hoe ken jij die sexy gast eigenlijk? Ik dacht dat jij een vriendje had?’

Ik knikte, mijn ogen nog altijd vastgeplakt op de deur van de bibliotheek. ‘Hij werkt in de broodjeszaak,’ wist ik eindelijk uit te brengen. Voor mijn ogen speelde ik zijn glimlach weer af – terwijl ik verdomd goed wist dat ik het niet mocht. Ik had een vriend. Maar toch bleven die gevoelens me te parten spelen.

‘Ooo, dus je werkt met hem!’ riep Holly uit. ‘Waarom heb je me nooit verteld over je knappe collega? Ik ga ook echt een baantje moeten zoeken!’

Ik schudde mijn hoofd en keek Holly aan. ‘Hij is mijn collega niet. Hij is de concurrent.’

Ik volg! Leuk dat je een ander verhaal gestart bent :slightly_smiling_face:

Ik volg sowieso!

Ik volg ook!

Dit doet me ergens aan denken, kuchfrietboykuch. Natuuurlijk volg ik!

Whoe, al zoveel volgers! Thanks meiden. Haha, Fief, ik kan nu eenmaal mijn inspiratie niet zomaar weggeven :sunglasses:

Hoofdstuk 1

Tien maanden later

Dikke druppels vielen uit de donkere lucht. Ik rilde en zette de kraag van mijn regenjas omhoog.

Normaal gezien hield ik wel van regen. Ik hield van het zachte rustgevende geluid op het dakraam als ik in bad zat, omringd door warm badschuim en een roman van Victor Hugo in de hand. Ik hield van de warme druppels op een hete zomerdag, gekleed in een katoenen zomerjurkje, met de zware geur van appelbloesems vergezeld met het pure parfum van de lucht.

Maar ik hield niet van de regen op een koude februariavond als ik net terugkwam van het werk en een stel lastige klanten had gehad. Daarnaast had ik ook nog eens ruzie met mijn vriend – hoewel hij nu meer een ex was – én moest ik morgenmiddag ook een werkstuk inleveren waarvan ik enkel nog de titel van had geschreven.

Echt de perfecte situatie. Ik keek naar de zachtverlichte ramen van de huizen – gedimd door de gordijnen - en wenste vurig dat ik nu in zo’n huis was. Ergens dicht bij een haardvuur, weg uit deze mist.

Tot op de koop toe belde mijn moeder. Zuchtend keek ik naar het schermpje van de smartphone – gekocht van het geld dat eigenlijk een verjaardagscadeautje zou moeten betalen voordat ik ruzie had gekregen met mijn vriend – excuseer me, ex. Onze relatie was opengesneden door zijn desinteresse in me en ik had besloten om voor het doodbloeden er zelf een einde aan te maken. De beste keuze die ik het afgelopen jaar had gemaakt.

Maar nu belde dus mijn moeder. Ik vroeg me af waarom mijn moeder belde en kon maar één reden bedenken. Ik ging rustiger lopen en drukte het toestel tegen mijn oor.

‘Ja, mama, wat is er?’ vroeg ik zo normaal mogelijk. De regen stroomde langzaam mijn hals in.

‘Lauren, liefje, ben je nog op het werk?’ hoorde ik mijn moeder vragen. Mijn vader bromde iets op de achtergrond over een broodje kipkorn.

Ik zuchtte heel even. ‘Nee, sorry, mam, ik ben net klaar.’

‘Oh.’ Ik hoorde de teleurstelling in mijn moeders stem. ‘En kan je niet even naar de broodjesbar gaan bij ons in de wijk? Die is volgens mij wel nog open.’

Ik aarzelde. Ik ging niet graag naar die broodjesbar. Ten eerste, uit principiële belangen. Je ging gewoon niet zomaar bij de concurrentie aankloppen voor eten als je zelf in een broodjesbar werkte. Sorry.

Ten tweede, uit reputationele belangen. Ik was zo al een kluns, iemand met een lichte afwijking naar links. Dat betekende concreet dat ik bij het doen van lunges of een andere sportgerelateerde beweging, altijd lichtjes helde naar mijn linkerkant en waardoor ik regelmatig op mijn linkerkant viel. Charmant was anders. En met hoge zwarte hakken aan was het natuurlijk vragen om op mijn gezicht te mogen gaan in een superdrukke broodjesbar.

Ten derde, uit lichamelijke belangen. Mijn hartslag kon het gewoon niet aan. Zelfs nu, bij de gedachte dat ik naar de broodjesbar zou gaan, maakte dat mijn ademhaling lichtjes versnelde.

Maar aan de andere kant. De derde reden was juist ook de reden waarom ik twijfelde.

Jee meid,
Wat kan je schrijven!
Ik heb al je verhalen stil mee gelezen, maar nu ga ik er op reageren! Joehoe. :hugs:

Ik vind het nu al helemaal leuk haha :slightly_smiling_face:

Ik volg ook!

Ik ga volgen

Je schrijft echt geweldig Leo!

Ik volg ook weer. Geweldig verhaal :bowing_man:

Ik vind dit echt een heel leuk begin van een verhaal, dus ik volg ook! (:

Upjee

Superleuk verhaal! Ik volg ook!

Wow, al zoveel volgers! Dankjulliewel meiden! Ik hoop dat jullie het volgende stukje ook kunnen smaken :grinning:

Hoofdstuk 1

‘Of moet ik Will sturen?’ William was mijn oudere broer, die meestal naar de broodjesbar ging voor als mijn ouders zin hadden in fast food.

‘Nee, nee, ik zal wel gaan. Geef de bestelling maar door.’

Opluchting vloeide door de verbinding terwijl mijn moeder de bestelling afratelde. Ik liep door de straten naar de broodjesbar. Een deel van mijn hersens sloeg de bestelling op – beroepsmisvorming – terwijl ik met mijn gedachten al in de broodjesbar was. Mijn knieën begonnen al te knikken en ik voelde hoe ik sneller begon te wandelen.

In de verte zag ik al het lichtbord hangen. Ik begon op mijn lip te kauwen. Mijn smartphone hield ik in mijn handen, ook al had mama al lang afgelegd.

In één van de weerspiegelende ramen bekeek ik snel mezelf. Make-up zag er nog prima uit, ik droeg mijn donkerblauwe jeans die mijn heupen mooi liet uitkomen en de opstaande kraag van mijn trenchcoat verborg perfect mijn T-shirt van het werk. Voor de zekerheid schikte ik mijn sjaal er nog overheen. Toen trok het ik elastiekje uit mijn haren en schudde de vochtige goudbruine krullen los.

Pas toen stapte ik de broodjesbar binnen. Ik glimlachte en keek rond.

‘Hey,’ zei de vader van de sexy gast. ‘Jou hebben we hier al lang niet meer gezien. Alles goed met je?’

Ik glimlachte. Ze wisten dus nog steeds niet dat ik bij de concurrentie werkte. Prima. ‘Ja hoor, en hier ook?’ Ik trok voorzichtig wat aan mijn sjaal. Het was lekker warm hierbinnen. Op de led-televisie draaide een videoclip die me meteen terug naar de zomer deed verlangen. Langzaam schikte ik mijn haren rond mijn schouders, zodat ze een beetje konden drogen.

Leuk, Leo :slightly_smiling_face:

Super, ik volg! :slightly_smiling_face:

Leuk, verder :slightly_smiling_face: