Dansend in het vuur.

Het was eindelijk weer weekend, ik had er opnieuw de hele week naar uitgekeken. Ookal ging ik niet meer naar school omdat ik betere dingen aan mijn hoofd had vond ik wel dat ik zowieso het weekend voor mezelf vrij mocht maken. Ik bedacht me wat ik dit weekend nou weer eens zou gaan doen. Sinds een tijdje bestond mijn leven alleen nog maar uit het weekend. In het weekend zat ik thuis op de bank met een glaasje martini of zat bij een vriendin aan de eettafel met een heerlijk flesje bier. Als ik daar 's avonds niet te vinden was, was ik in de grootste clubs of de kleinste stamkroegjes. 's Middags lunchte in met een glas wijn. Er bestond voor mij geen weekend meer zonder alcohol.

‘Mam, nog een glaasje!’
Ze keek me teleurstellend aan.
‘Ik ben oud genoeg om het in de hand te houden hoor.’
‘Nog een glaasje!’
Ze schudde haar hoofd en zei:
‘Nog eentje dan.’

Deze avond zou ik eerst bij Fleur iets gaan drinken en daarna naar de kroeg gaan. Met de wind in mijn haren en het gerinkel van de flessen wijn in mijn oren sloeg ik de straat in. Ik zette mijn fiets neer en haalde de flessen uit de fietstas. ‘Hey, ik zag je al aankomen.’ Fleur stond in de opening van de deur en liep richting de woonkamer. Ik zette de twee flessen op de tafel en trok mijn jas uit. ‘Je gaat vanavond toch ook mee?’ vroeg ik. Ze knikte van wel. 'Zullen we dan maar. Ik nam plaats aan de eettafel toen Fleur twee wijnglazen tot op het randje volgoot. Fleur droeg een leren legging met daarboven een wit shirtje met chinese-tekens. Ik voelde me saai in mijn satijnen zwarte jurk en glittervest. ‘Weet je of Bas ook komt?’ Bas, de hunk van de stad. Iedereen wil hem. Ik heb hem gehad maar zo’n droomjongen was het niet, die constant vreemdging en waaraan ik me telkens opnieuw overgaf. ‘Ik weet het niet.’ Ik hoopte van wel. Dan kon ik aan hem laten zien dat ik over hem heen was, kon ik mijn borsten vooruit steken en mijn kont naar achteren en hopen dat hij zou wensen dat hij me nooit had laten gaan. Dan zou ik naar hem lachen en mijn blonde lokken door hem laten strelen.

Zijn ogen staren me aan.
Van de champagne is niks meer overgebleven.
‘Bas, ik houd van je.’
Hij sloot zijn ogen.

Het bleef voor mij moeilijk om Bas te zien, ik had zoveel van hem gehouden. Nadat ik besloot dat ik beter af was zonder hem heb ik een moeilijk jaar zonder hem gehad, ik kwam hem nooit tegen behalve in de kroegen. ‘Ik heb er echt zin in man!’ Fleur trok gekke bekken en stond vervolgens op om onze glazen opnieuw te vullen. We deden dit zo vaak maar elke keer was het anders, en elke keer sprongen er duizenden herinneringen door mijn hoofd. We hadden al
zoveel verschillende soorten drankjes gedronken maar het bleef altijd even gezellig. ‘Fleur, kunnen we niet beter met de taxi gaan?’ Fleur lachte. ‘Ja, dat lijkt me slim.’

‘Bas, luister nou naar me!’
‘Bas, godverdomme kloodzak, ga toch dood!’
‘BAS!’
Ik pakte zijn arm.
‘Bas kijk me aan.’
Hij duwde me weg.
De tranen sprongen in mijn ogen.
Ik liep wankelend de deur uit,
ik stapte op mijn fiets en reed zo hard als ik kon.
Ik miste op een haar na een auto.

Ik stond in de badkamer, ik werkte mijn make-up een beetje bij, Fleur liet de honden uit. Ik staarde naar mezelf. Ik bekeek mezelf met iemand anders zijn ogen. Ik ben mooi, ik ben prachtig. Mijn blonde lokken straaldde in het licht en mijn donkerbruine ogen zeiden alles wat ik niet zeggen kon. Mijn wangen glanzend roze. Mijn lippen vuurrood en mijn borsten net groot genoeg, niet te klein, ookal waren ze een beetje gekrompen, mijn lichaam die breekt bij een te heftige knuffel. Mijn benen waaronder mijn hoge hakken, prachtig. Waarom bleef hij niet bij mij, ik ben prachtig, prachtig dat ben ik. Ik weeg maar 52 kilo je kon me optillen, je kon me door de kamer heen sleuren, je kon alles met me doen. Mijn handen, zacht als veren, alles is zo breekbaar mogelijk aan mij, daar houd je toch van, van breekbaar. Mijn handen liet ik over mijn lichaam glijden, ik deed een beetje lipgloss op en liep naar beneden ik vond het heerlijk hoe iedere stap weer naar mijn hoofd drong. Ik nam een paar slokken wijn. Ik hoorde Fleur al binnen komen. ‘Hey, ik houd mijn jas alvast aan.’ zei ze vrolijk. ‘Slim, ik trek de mijne ook alvast aan.’ Niet veel later hoorde we de taxi stoppen en stapten we in.

‘Waar kom jij zolaat vandaan jongedame?’
De taxi-chauffeur keek veelbelovend in het spiegeltje.
Ik tilde mijn hoofd op en hij zag hoe de tranen over mijn wangen liepen.
‘Van mijn ex-vriend.’
Ik legde mijn handen op mijn buik en liet zachtjes mijn tranen vallen.

We stapten de kroeg in, het was druk. Ik keek om me heen, Bas was nergens te bekennen.
‘Een tequilla?’ vroeg Fleur enthousiast. 'Nee, vanavond niet. Ik moet er zowieso morgen weer vroeg uit, je weet wel, dus ik blijf ook niet langer dan 1 uur. Ik bestelde een martini en deed er langzaam over. Opeens voelde ik me schuldig. Ik voelde me schuldig dat ik mijn ouders thuis had laten zitten met mijn problemen. Ik besloot over te gaan op cola en water. ‘Wat doe jij nou, cola?’ Fleur keek me nietbegrijpend aan. ‘Haha, ja! Ik ga zo weer.’ Fleur danste verder.

‘Laten we dansen.’
Ik keek Bas moeilijk aan.
‘Nee Bas, alles doet pijn.’

Ik keek om me heen. Daar was-ie. Bas. Ik liep naar hem toe. ‘Hey.’ ik was zenuwachtig, zelfs hij kon het zien.
‘Hoi, hoe gaat het?’
‘Ja, druk he.’
‘Ja.’
Ja, was zijn antwoord? Ja?
'Kom je nog een keer bij ons langs? Gewoon even de familie hallo zeggen?
‘Ik heb al eens eerder gezegt dat ik helemaal niets met jou en je familie te maken wil hebben.’
Ik keek hem boos aan.
‘Wat ben jij ook een verschrikkelijke kloodzak.’
Ik wou een tequilla bestellen maar op dat moment realiseerde ik het me:
Ik dronk om Bas te vergeten. Ik had een veel grotere verantwoordelijkheid.
‘Fleur, ik ga, ajo!’
Ik stak een sigaret op terwijl ik op de taxi wachtte. Ik was niet dronken, of aangeschoten.
‘Zo, waar kom jij zo laat vandaan?’
Ik tilde mijn hoofd op. Er stonden tranen in mijn ogen, ik slikte ze weg.
‘Van mijn ex.’

Ik opende de deur en stapte naar binnen. Ik schopte mijn schoenen uit trok mijn jas uit. Mijn vader kwam de gang in. ‘Zo jij bent vroeg!’ Ik lachte. ‘Is ze nog wakker?’ fluisterde ik. 'Ja, ze is in de woonkamer. Ik liep naar de hoek van de woonkamer. Daar lag ze helemaal blij, helemaal gelukkig. Ze had een lach op haar gezicht, ze straalde. ‘Hey, meisje, mama is weer thuis.’

‘Bas, ik ben zwanger.’
Hij zei geen woord, hij liep weg.

[i]Ik wens,
Ik wens dat ik een kind ben.
Die kan lachen wanneer ik dat wil,
dat ik kan huilen als het mij uitkomt.
Dat ik me geen zorgen hoef te maken om wat anderen van me vinden.
Dan kan ik springen in een ruimte met miljoenen mensen!
Dan kan ik zingen en iedereen vind het prachtig!
Ik zou rennen,
ik zou schreeuwen.
Dan zou ik rondjes draaien en doen alsof ik een prinses ben.
Ik zou niets meekrijgen van al het slechte in de wereld.
Dan zou ik nooit iets verkeerds doen.
Ik zou geen oorlog kennen.
Ik zou gewoon mijn ogen kunnen sluiten.

.[/i]

Bianca Bolink

Geen vervolg, ik doe wel verzoekjes, just note me.

Ik vind het concept echt geweldig, alleen moet je opletten voor schrijf/taal/vt - tt fouten :]

kloodzak haha

mooi:)

heel mooi geschreven!

Ja, idd maar ik heb het ook eventjes in een kwartiertje gisteravond geschreven, vandaar.