Dames! ik heb jullie hulp nodig met mijn casus :aanbid:

Ik heb een casus verzonnen voor school en daarbij is een dilemma komen kijken.
Nu moet ik alleen nog verwoorden hoe ik als hulpverlener zou handelen in deze situatie.
Maar eigenlijk vind ik dat heel lastig omdat er twee kanten zijn… Nou is mijn vraag hoe jullie zouden handelen in deze situatie vanuit de ogen van de hulpverlener? Aan de ene kant ben je wettelijk verplicht om de ouders te informeren, maar aan de andere kant wil je niet dat het kind geslagen wordt…
HELPPPP
Alvast bedankt!!!xxxxx

Sinds S. leerling is bij de praktijkschool heeft hij nieuwe vrienden. Nog geen half jaar later kwam hij voor het eerst in aanraking met de politie. Hij en twee mededaders werden verdacht op poging tot moord onder invloed van drugs. Aangezien S. minderjarig is, kreeg hij één jaar jeugdgevangenis opgeëist, waarvan een half jaar voorwaardelijk. Twee jaar later is in de situatie van S. weinig veranderd. De dagen dat hij wel aanwezig is op school, is er een grote kans dat hij onder invloed is van drugs. De ouders hebben aangegeven dat ze de situatie thuis niet meer overzien en de ernstige problematiek van S. niet kunnen handhaven. Daarom verblijft S. tegenwoordig in een woonvoorziening met jongeren die een complexe zorg en begeleidingsvraag hebben. Tijdens evaluatiegesprekken heeft hij meerdere malen aangegeven dat zijn vader hem mishandelt, omdat zijn vader hem niet meer wil zien als zijn zoon. Er zijn bij S. regelmatig blauwe plekken en striemen te zien. Daarnaast gaan er op school geruchten dat S. weer drugs gebruikt om de situatie bij zijn ouders te vergeten. Alle informatie van school wordt doorgeven, maar S. heeft aangegeven bij het minste of geringst al geslagen te worden. Wanneer zijn vader erachter zou komen dat S. weer een terugval heeft in de drugswereld bestaat de kans dat er weer huiselijk geweld gaat plaatsvinden.

Dilemma
Is het verantwoord om de ouders te informeren over het feit, wetende dat er huiselijk geweld kan plaatsvinden, of de kans lopen dat de ouders het vertrouwen in mij verliezen?

Ik zie meer een ander probleem: Er is sprake van huiselijk geweld, maar hij woont niet thuis?

Nee, hij woont in een woonvoorziening zeg maar. Hij gaat in de weekenden naar huis en op die momenten gebeurt het. Dat moet ik er dus nog even in zetten haha, zie net dat ik dat niet heb!

Als je de kans groot acht dat hij geslagen zou worden weer, lijkt mij dat je contact opneemt met instanties die bepalen of hij nog thuis kan wonen op dit moment.

Maar wat moet jij doen dan? Tegen zijn ouders zeggen dat hij drugs gebruikt? Ik zou dat dus niet doen maar wel zorgen dat er sancties tegen die ouders komen vanwege geweld.

Waarom is het verplicht om dat aan de ouders te vertellen? Volgens mij niet hoor. ik zou dat ook niet doen. ik neem hierbij aan dat jij de hulpverlener van S bent? Dan moet de situatie van het mishandelen opgelost worden, zeker als dat er voor zorgt dat hij drugs gaat gebruiken.
oid.
Wat zegt de beroepscode hier over?

Is mijn casus zo vaag beschreven? Hij woont niet meer thuis, hij woont in een woonvoorziening. Omdat zijn ouders hem niet meer konden handhaven is hij in een woonvoorziening gaan wonen. Ik ben zijn lerares/hulpverleenster die erachter komt day hij mishandeld wordt en opnieuw aan de drugs zit.
Ik weet dat als ik het aan zijn ouders terugkoppel, dat hij geslagen wordt in de weekenden als hij thuis is.
Hoe zou ik dit aan moeten pakken?
Ik dacht misschien is het beter om met de woonvoorziening af te stemmen welke plannen we gaan ondernemen. Of misschien met meldpunt kindermishandeling inschakelen.
Maar dan wel anoniem. Want ik wil wel dat de ouders mij blijven vertrouwen.
Maar wat zouden jullie doen in deze situatie als je zijn hulpverleenster/ lerares was?!

Waarom is het zo belangrijk dat de ouders je blijven vertrouwen? de veiligheid van S staat voorop.

Ja natuurlijk staat de veiligheid van S voorop. Maar ik zou bijvoorbeeld eerst met S aan tafel kunnen om erover te praten en ervoor te zorgen dat zijn drugsgebruik stopt.
Dit zonder het aan zijn ouders te vertellen snap je.

Ik heb gisteren mijn workshops over kindermishandeling & huiselijk geweld afgerond, dus misschien kan ik je helpen?

Is S. nog minderjarig of niet? Zo ja: dan valt dit nog onder kindermishandeling, zowel lichamelijke als emotionele mishandeling. Bij kindermishandeling/huiselijk geweld heb je als zorgprofessional de plicht om de meldcode te volgen. Intypen op Google zorgt ervoor dat je hem zo gevonden krijgt. Je bent als professional verplicht om alle stappen van de meldcode te volgen. Stap 2 is dan het opvragen van advies bij het AMK (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling) of SHG (Steunpunt Huiselijk Geweld). Zij kunnen je dan meer informatie geven over de situatie en wat je kunt doen.

Tip: pak die meldcode er dus bij, je bent het zelfs verplicht als hulpverlener.

En sowieso moet je eerst advies opvragen bij het AMK/SHG (stap 2) voordat je om de tafel gaat met S. (de cliënt) en eventueel zijn ouders. Wellicht schatten ze bij het AMK/SHG in dat de situatie gewoon te gevaarlijk is en je de gespreksstap over kunt slaan, zodat je meteen kunt gaan melden. Dit soort heftige situaties zijn vaak zaak voor professionals die hier veel meer ervaring mee hebben.

Heel erg bedankt!!!

Je denkt al veel te ver door. Stel de simpele vraag: Wat is het protocol voor kindermishandeling?
Je geeft aan dat hij op praktijkschool zit. Dus moeten ze een protocol hebben.
In het protocol staat of er contact moet worden opgenomen met ouders.

Ik loop stage op een middelbare school waar het volgende wordt gehanteerd:

  1. Signalen noteren
  2. Collegiaal overleg
  3. Gesprek met ouders
  4. Eventuele melding AMK.

Hou hierbij rekening dat jullie ook maar een school zijn en geen hulpinstantie. De problematiek die in deze casus wordt weergegeven heeft meer nodig dat gesprekjes op school. Hier moet externe hulpverlening op worden ingezet.

Ik snap waar je met het dilemma heen wilt. Ik had een tijd terug een gesprek met een leerkracht over een gelijk soort dilemma. Hij had in het dossier van de jongen gelezen dat als hij op school krijgt wordt geslagen, maar hij misdraagt zich wel in zijn lessen.

Dit zijn de moeilijke kwesties, maar daarom zijn er protocollen ontworpen. Er moet namelijk goed gecommuniceerd worden over de te ondernemen stappen aangezien het onderwerp kindermishandeling ALTIJD gevoelig ligt bij ouders.