Dag School

Hoiii Meiden,

Ik zit sinds dit schooljaar op de universiteit en ben altijd al iemand geweest die heel erg moet wennen aan nieuwe situaties. Zoals de overstap van basis- naar middelbare school. Het is gewoon een feit dat ik tot en met de kerst een ramp ben en allemaal slechte cijfers haal en rond de kerst begin ik het hele leren eindelijk door te krijgen en gaat het gewoon prima. Op de universiteit is daar alleen geen tijd voor… ik heb mijn eerste drie vakken al niet gehaald wat betekent dat ik moet stoppen met de studie want de kans dat ik het haal is mini. Ik had het studeren onderschat en daarnaast zit ik bij een vereniging (kost maar drie uur in de week dus niet heel erg tijdrovend) en ging ik ook op kamers wonen. Kortom: heel veel nieuwe situaties waarbij het toch even duurt voor ik het onder de knie heb. Nu had ik amper motivatie omdat ik eigenlijk een tussenjaar wilde maar mijn ouders daar niet achter stonden. Sinds deze week heb ik de keuze gemaakt dat ik ga stoppen (ik maak het nog wel tot februari af zodat ik bepaalde vakken heb afgesloten). Mijn ouders zijn het hier alleen niet mee eens en vinden dat ik te ‘laks’ ben geweest en teveel heb gefeest ipv geleerd. In mijn ogen valt dit hartstikke mee want zo ontzettend veel feestjes heb ik niet gehad. Nu is het plan dus dat ik mijn kamer houd en ga werken dit schooljaar en volgend jaar weer aan een studie begin. Alleen nu heb ik net een gesprek gehad dat omdat ik ga werken ik ALLES zelf mag gaan betalen. Ik krijg nu namelijk eetgeld, maar dit stopt als ik ga werken want ja dan had ik maar niet met school moeten stoppen vinden mijn ouders. Ik wil het liefst op kamers blijven wonen want thuis word ik helemaal gek omdat ik nu gewoon het op mezelf wonen gewend ben. Ik zei dat ik het raar vond dat ze niet eens mijn eetgeld betalen als ik werk aangezien ik ook eten zou krijgen als ik nog bij hun zou inwonen. De reactie daarop was dat als ik weer thuis wilde komen wonen en werk omdat ik stop met mijn studie ik ook een bepaalde ‘kosten van inwonen’ mag gaan betalen… echt belachelijk! Ik ben 19 en heb amper iets op mijn spaarrekening omdat ik mijn studie, boeken, huur en rijles zelf moet betalen. Ik heb net genoeg om 1 maand huur te betalen als mijn studiefinanciering stopt. En dan mag ik ook nog zelf mijn eten gaan betalen omdat ik met mijn studie gestopt ben?! En ja mijn ouders zijn niet arm. Mijn moeder heeft eind dit jaar ook nog een vette loonsverhoging gehad dus ze zitten niet krap bij kas… Ik vraag me af of dit normaal is dat je je kind van 19 gewoon ALLES zelf laat betalen omdat ze een keer een fout (mijn studie onderschat) heeft gemaakt in der leven. Ook zei ik dat het me leuk leek om een dagje Efteling te gaan met mijn zusje als k eindelijk mijn rijbewijs heb en toen zei ik: en dat sponseren jullie dan toch wel. Als antwoord kreeg ik: ja dat had ik gedaan als jullie alletwee het goed deden oo school maar nu ga ik je niet belonen met de Efteling omdat je stopt. Ik was gewoon flabbergasted. Een beloning voor school is geld voor je cijfers etc. Maar nee ik word aan alle kanten gestraft omdat ik ga stoppen. Vind het gewoon een beetje apart en hierdoor wil ik alleen maar minder thuis zijn en eigenlijk meer in mijn kamer bij de uni. Ze jagen me hier alleen maar door weg!

Tips en reacties over de sitatuatie zou ik erg fijn vinden!!

Xxx Juul

Tsja, wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten. Ik vind dat je dit alles echt beter door had mogen denken. Hoezo maak je dit jaar niet gewoon af? Ik neem aan dat je nu wel motivatie hebt om te gaan studeren. Als je de rest van de vakken haalt kan je altijd naar de examencommissie stappen en vragen of je uitzondering mag voor het BSA.

Daarnaast moet je letten op campuscontracten; hoe lang mag je op die kamer blijven wonen als je niet meer studeert?

Ja ik wil echt niet lullig doen maar ik vind inderdaad dat als je uit huis gaat dat je dan zelf alles moet betalen. Doe ik ook, behalve mijn telefoon omdat dat is afgesloten toen ik minderjarig was maar dat is maar 20 euro pm.

Als je een tussenjaar neemt dan heb je toch weer inkomen?

Maar als je gaat werken heb je geld, dus kan je toch ook alles zelf betalen? Ik zou dat ook moeten, als ik stop met mijn opleiding en dus ga werken.

Je ouders hebben in principe een onderhoudsplicht tot je 21e. Wie hebben een onderhoudsplicht? | Rijksoverheid.nl
Toen ik op kamers zat, betaalden mijn ouders ook nog genoeg dingen voor me. En toen ik stopte met mijn studie en ging werken ook. Maar misschien ben ik wat dat betreft wel een beetje verwend.

-

ff

Ja, dat zal voor ieder gezin anders zijn. Mijn ouders betalen het liefst zoveel mogelijk totdat ik ben afgestudeerd en een baan heb, maar andere ouders weer niet. En de ouders van de TO horen blijkbaar tot de laatste groep.

Bij iedereen thuis is het anders, maar ik vind persoonlijk dat je overdrijft. Als jij op jezelf woont, dan moet je alles zelf kunnen betalen, anders kun je dus gewoon niet op jezelf wonen. Niet lullig bedoelt, maar ik ging pas op mezelf wonen met de zekerheid dat ik alles zelf kon betalen. Toen ik nog thuis woonde moest ik ook kostgeld betalen zodra ik een fatsoenlijke baan kreeg en tot dat ik een woning vond. Ik vind dat heel normaal. Je ouders hebben al een godsvermogen aan je uitgegeven dus ik vind best dat ze daar wat voor terug mogen krijgen.
Ik denk dat je zelf alles even op een rijtje moet zetten en realistisch moet zijn. Ga met je ouders zitten en vraag wat ze van jou verwachten en wat jij van hun verwacht. Maar ga niet verwachten dat ze al jouw rekeningen ineens gaan betalen omdat jij besluit te stoppen met je studie, met welke reden dan ook. Als ik je verhaal zo lees zijn je ouders ook niet de beroerdste om je te ondersteunen, maar dan moet je niet als een puber een gesprek aan gaan. (Niet zeggende dat je dat hebt gedaan)

Het maakt niet veel uit of je ouders redelijk zijn of niet.
Je hebt een keuze gemaakt, die ik overigens goed begrijp; je eerste studiekeuze hoeft niet altijd perfect te verlopen, zolang je maar weet wat je wilt en waar je aan toe bent daarna.

Zie het als een kans om nu volledig zelfstandig je leven in te vullen zoals jij dat wilt; je ouders hebben nu op geen enkel vlak meer invloed. Zie het als een verademing dat je niet meer afhankelijk van hen bent. Natuurlijk moet je harder werken en meer geld binnen halen, maar dat hoeft niet per definitie iets vervelend te zijn.

Dit. Op jezelf wonen is op JE-ZELF wonen, niet in een kamer buiten het ouderlijk huis zitten maar nog wel pappie en mammie van alles laten betalen. Doen je ouders dat wel dan is dat super tof van ze, doen ze dat niet en kun je je eigen volwassen uit-huis-leven niet betalen, tja dan kun je niet uit huis. Ik ben precies om die reden niet uit huis gegaan tot ik een goede baan had. En ja, ook kost geld is normaal. Je werkt, je verdient, je woont in iemand zijn huis, dus ja je mag betalen om daar te wonen. Verder, ik neem aan dat je fulltime gaat werken. Als je voor minimum loon werkt krijg je dan toch gewoon 1200 euro bruto ongeveer? Kun je daar echt niet van rondkomen als je op een studentenkamer zit?

En echt balen dat je je studie niet gaat halen, de overstap van middelbaar naar uni is inderdaad even wennen! Probeer goed navraag te doen bij je studie, als je in de buurt komt van die BSA (hoeveel is het minimum, 40 ofzo? Kijk of je minstens 35 kunt halen), kan de studie besluiten je alsnog door te laten. Hoeveel studiepunten waren die 3 vakken en hoeveel studiepunten kun je nog halen als je alles haalt de rest van het jaar (en ja dit is super prima te doen)?

Ik doe een studie waar je alle studiepunten voor moet halen. Dus een paar vakken niet halen werkt niet. daarnaast is het zo dat als ik me niet voor februari uitschrijf en uiteindelijk de studie niet haal dan mag ik een aantal jaren bepaalde studies niet meer volgen op die universiteit. Daarom kies ik er juist voor om te stoppen omdat de kans klein is dat ik het haal en als ik het niet haal ik ook niet mijn vervangende studie kan kiezen omdat ik die dan ook niet meer mag volgen.
Ook ben ik op kamers gaan wonen vanwege te lange reistijd en nee dit is niet een uurtje maar echt veeeel langer. Het was dus niet echt een keuze om op kamers te gaan want het kon niet anders. Ik snap dat als ik werk ik dingen zelf moet betalen maar hoor ik dan ook niet eindelijk te kunnen sparen? Het enige wat zij dus inderdaad betalen is mijn telefoon abbo en het enige wat ik nog meer vraag is eetgeld. Huur etc. verwacht ik al niet van hun. Daarnaast mag ik van hun niet mijn kamer opzeggen en moet ik de kamer houden omdat zij er teveel geld in hebben gestoken (bed, verven etc.). Ik vind dat geen probleem en betaal graag de huur van mijn werkgeld maar geen eens geld geven voor eten vind ik zelf persoonlijk nogal apart… Ik snap dat ja ik woon op mezelf maar betekent dat dat ik voor alle kosten mag opdraaien? Ik heb al een schuld van hier tot Tokio en die wil ik graag aflossen en daarnaast is het fijn als ik eindelijk geld op me spaarrekening heb. Het is niet dat ik van mijn werkgeld leuk op vakantie ga ofzo… dus waarom betalen zij dan niet een mini deel van mijn kosten.

Ik zou gewoon proberen om een goed gesprek aan te gaan met je ouders. Ik herken mezelf wel een beetje in je verhaal (ook op kamers, gestopt met studie) en ik ben blij dat mijn ouders me altijd gesteund hebben, ook financieel. Het voelde voor mij toen ook niet alsof ik al echt op mezelf woonde en alles zelf maar moest regelen, want ik ging nog elk weekend naar m’n ouderlijk huis en m’n moeder deed zelfs nog m’n was voor me. Heel veel succes in ieder geval!

Hoe heb je na 4 maanden studeren “al een schuld van hier tot Tokio”? Dat valt vast wel mee, behalve als je elke koop betaalde van je lening. En ja, natuurlijk zou het fijn zijn als je ouders mee zouden betalen, maar dat zijn ze je totaal niet verschuldigd. Je bent volwassen. Sorry hoor, suck it up. Ik snap dat de verandering van middelbare school naar studeren moeilijk is, maar dat is het op zich voor elk persoon.

Als ik jou was zou ik iets meer verantwoordelijkheid nemen over deze situatie. Uiteindelijk heb jij ervoor gezorgd dat je je studie niet hebt behaald en ben jij als volwassene verantwoordelijk voor jouw boodschappen. Alles wat je ouders nog wel voor je willen betalen is een luxe, geen recht.

Als je een beetje zuinig aan doet kom je van 50 euro de week wel door. Is dus ongeveer 200 euro in de maand. Dat is toch geen mega bedrag als je gewoon werkt?

“daarnaast is het fijn als ik eindelijk geld op me spaarrekening heb.”

Want? Wat wil je daar dan mee? Je wil wel kunnen sparen maar je ouders moeten je eten betalen? Had je niet moeten sparen vóór je op kamers ging? Als je het nou niet zo trekken, dan zou het inderdaad fijn zijn als je ouders hebt die mee zouden helpen. Maar om nu van je ouders geld verwacht zodat jij je spaarrekening kan spekken…

Ik vind het echt ronduit belachelijk dat je wil dat je ouders je eetgeld betalen. Hoe kom je erbij dat dat normaal is dan? Als je een beetje normaal doet met eten, naar de markt en de Lidl gaat, kun je van €25 per week rondkomen. Dat kan ik dus jij kan dat ook.

ff

Maar als je nu stopt kun je toch gewoon gaan werken?