dag na dag...

Dag, na nacht, na dag…
Dwalend door de fluisterende wind
Tere voetjes raken de grond.
Maar nu nauwelijks nog een onbegonnen kind
Dromen komen dichterbij
Beangstigend maar toch ook vrij
Vrij om te leven, vrij om te gaan
Met een harde klap laat de wind je vallen
In een wereld waar sprookjes niet bestaan.

ff geschreven, mis wat meningen zou leukzijn?

apart, het heeft wel iets :slightly_smiling_face: meer?