Creaties [Roooosaaaa en broer]

Hee meiden

Ik heb gemerkt dat ik uit een creatieve familie kom.
Mijn moeder tekent.
Mijn vader speelt piano, verzint spelletjes, componeert en schrijft.
Mijn oudste broer schrijft ook.
Mijn middelste broer is grafisch ontwerper (dus tekent, en mooi :O)
Mijn broer boven mij schrijft en tekent
En ik… Ik schrijf ook: ik schrijf verhalen, tekstjes, gedichten soms. En dat doe ik met plezier.
Maar die van chiel, mijn jongste broer, (en mij) zijn het interessants.
It’s mostly English.
Dus hier komen de eerste:

Ode
Readying myself. Becoming invisible as soon as the shadows comes. Striking its claws around me, grabbing, engulfing me in darkness. Dissolving into thin air, blending into the environment. Hovering through the black clouds. I feel myself getting lighter, levitating, ascending up in the air into unknown airspace, far above unknown grounds and en route to unknown waters. The waterfall of chimaeras, torrent of thoughts slowing down, coming to a complete stop into one final puddle of gibberish. The stretching arms and grasping hands of warm wet darkness yearning for me, for my arrival. Luring me in, dragging me closer, pulling me up. Finally the inevitable embrace of the perfectly strange world. Feeling nobody, being everyone. Sweet, dark embrace. I am no more, for the night.

van [Chiel

Licht
Het leven is al een lichtje.
Hij wordt aangestoken,
maar valt soms uit.
Hij flikkert van het leven,
heeft moeite met een zuchtje wind.
Sommige kaarsjes moeten op gang komen
maar zullen uiteindelijk branden als een trots vuur.
Op gegeven moment is het tijd om uitgeblazen te worden,
maar het is aan jezelf hoe hard je gebrand hebt
en hoeveel warmte en licht je hebt verspreid.

van mij
opgedragen aan mijn moeder

het eerste gedicht vind ik écht niks. Het is moeilijk geschreven, in een poging tot poëzie.
het tweede vind ik wel erg mooi.

Het eerste kan ik niet verstaan Nee, ik kan totaal geen Engels FAIL in België is Frans belangrijker :pensive:
Het tweede vind ik wel heel mooi (:

de eerste vind ik een beetje to much. Maar de 2e…
jongens, wat een wijsheid voor een 16-jarige xD(A)

dankje (L)
En je raad het nooit. Ik heb inspiratie gehad van lv.
Kom op lv! Het slaap-uurtje!

lichtjesuur voor kerst? xD

Ik weet het niet zo… het spreekt me niet echt aan.

Ik heb het idee dat dat eerste gedicht is gemaakt met een nederlands-engels woordenboek bij de hand. Óf die jongen is heel goed in engels.
Maargoed, die tweede is wel mooi.

Het is English en niet Englisch he x]

Ik vind die tweede wel mooi, btw.

I have that all the time

Jep, lichtjes uur voor kerst

something i wrote today

Waiting
for the unknown
to arrive
at he edge of the horizon

en

Is it good to trust people
you don’t know?
Is it fair to tell a personal story
to a person you barely speak.
Is it okay to lend yourself
to the unknown

I hope you’ll all be inspired by this. And watch the world through my eyes.

And yes, my brother can speak and write english very well!
Sorry for all the english girls!
<3

haha, het spijt me, maar dit vond ik dus echt geweldig! Zet je iets fouts in het engels, verbeterd iemand je, reageer je weer in het engels xD
sorry, vaaaage humor

en van die onderste 2 gedichten, heb ik het gevoel dat ze nog niet af zijn. Maar dat kan ook aan mij liggen.

je hebt wel gelijk,
maar dat moet je zelf invullen :wink:

nieuwe van mij

Hard, koud en onbetrouwbaar.

Versteend, hard geworden in de buitenlucht, kijk ik naar de oranje zon die zich langzaam achter de bomen verschuilt. De wind likt met zijn koude tong langs mijn huid, laat gemene striemen achter. Nog een dag is voorbij, nog een dag wordt zwart geblakerd, wordt gedood door de maan en sterren.
IJs. Koud en hard, glad en breekbaar, doorzichtig en niet te vertrouwen. Een eeuwig beeld door jou gecreëerd. Gemetseld van leugens, bedrog, gebroken liefde.
De engel en de duivel die twisten zijn verdwenen, bakkeleien op een andere schouder, fluisteren niet meer in de wind, spelen niet meer met mijn haar.
En ik mis ze.
Want jij maakte van mij een blok ijs, koud, breekbaar en niet te vertrouwen.
En nu?
Nu balanceer ik op het verhitte randje, hopend dat ik val in het meer van onwetendheid en verdrink in de vijver van hoop.
Want tegenwoordig voelt alles warm aan.
Een nieuw begin voor een mislukte ijskristal.

oude van Chiel(van 2008!):

Levend als een pop

Een donk’re storm, een grijze groep
Een schaduw in mijn hoofd
Haastig en gebrand op zoek
Naar waarvan ik ben beroofd

Gestuurd gevoel, emotieloos
Levend als een pop
Bestuurd door een lege doos
Geef ik de moed maar op

Achter wolken zit de zonneschijn
Maar heel erg goed verstopt
Een beetje zon is toch wel fijn
‘k heb alles opgekropt

Nu springt de pot, de deksel los
Nu komt het dan toch echt
Ik ben dan eindelijk verlos’
De wereld is niet meer slecht

De storm die was toch niet zwaar
De groep die was wel kleurrijk
En de schaduw was niet daar
Emoties ben ik weer rijk