Contacteren of niet?

Mijn ex en ik hebben er onverwacht donderdag een einde aan onze relatie gemaakt.
Met onze relatie was niks mis, het ging voor ons gevoel juist met de dag beter.

Vorig jaar was er al spraken van dat mijn ex een vermijdende persoonlijkheidsstoornis heeft. Op sommige momenten denkt hij dat hij van iedereen afstand moet doen omdat dat in zijn gedachten beter is voor iedereen.
Ik dacht dat hij hier vorig jaar al over heen was door de juiste hulp, maar hij gaf aan dat hij het de laatste weken moeilijk vindt om met mij te zijn.

“Ik verdiende beter, ik ontwikkelde beter, ik maakte betere keuzes, ik had een betere kans op een toekomst, ik was slimmer en hij zat al 7 jaar bij defensie”.
“Als ik gewoon uit je leven verdwijn ben je er over 2 weken over me heen, ga ik aan mezelf werken, en als het voorbestemd is komen we bij elkaar terug”
Ik heb hem verteld dat dit niet een realistische kijk is, maar dit drong niet tot hem door.

Zijn gevoelens waren minder omdat hij minder van zichzelf houdt. Hij vond de ene keer dat we beter als vrienden af waren en de andere keer wilde hij bij me blijven maar wel op afstand. (Hij was gewoon erg onduidelijk).

Ik heb hem voor het laatste gezien met het idee dat we het even oppervlakkig houden en dat hij voor zichzelf moet uitzoeken wat hij met zijn leven wil.
Ik mocht hem bellen en hij mocht mij bellen.

Hij heeft zijn hele telefoon uitgeschakeld, al zijn sociale media er af gehaald. Niemand kan hem bereiken behalve de collega’s via zijn werk telefoon.
Dit zonder te overleggen.
Het nare is dat ik hem voor het laatste zag ( vrijdag ) met een gesprek waarin hij benoemde “als er geen traject aan euthanasie zat vast, dan was ik vanmiddag al heen gegaan voor een spuit”

Ook gaf hij aan zich aan te melden voor de militaire kliniek. Maar ik heb er weinig vertrouwen in dat hij dit echt zal doen.

Ik weet dat hij zielsveel van mij houdt, dit kan hij ook perfect benoemen. Ook kan hij benoemen dat hij het meest van mij geleerd heeft, gegroeid is samen, ik was volgens hem de persoon waar hij het beste mee kon praten.
Als hij thuis kwam van een week op de kazerne racete hij naar mij. En hij belde me ieder moment dat hij alleen was om me te vertellen dat hij me mist.

Het is echt zijn vluchtgedrag wat hem verteld dat hij afstand moet doen van de mensen waarvan hij houdt (inclusief zijn ouders).
Ik weet dit te accepteren maar ik weet niet of het de juiste keuze is.
Moet ik er voor hem zijn? Of moet ik hem met rust laten.

Na een relatie van jaren is het ineens gestopt, hij houdt zich niet aan z’n woord met dat hij af en toe zou melden hoe het met hem is (hij is een man van zijn woord) en ik ben achter gelaten met het gevoel dat ik ieder moment gebeld kan worden door zijn moeder met het nieuws dat hij er een einde aan gemaakt heeft.

Hij heeft dus besloten dat hij de relatie tijdelijk wil stopzetten en afstand van jou wil nemen (los van welke redenen hij daarvoor heeft en of het klopt wat hij zegt).

Ik vind hem niet heel aardig voor jou. Blijkbaar mag hij beslissen hoe het voor jou is en hoe snel jij over hem heen bent. Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Hij heeft denk ik gelijk als hij zegt dat hij aan zichzelf moet werken. En ik snap dat je hem wil steunen, maar het lijkt alsof hij dat niet wil en ik vind eigenlijk ook dat jij je niet te veel moet laten meezuigen in zijn ellende.

Licht desnoods zijn familie of vrienden in, maar ik zou de afstand die er nu is behouden.

Heel lastig. Want zo te lezen gaat het mentaal niet goed met hem. Dus misschien wil hij je juist graag in z’n leven hebben, maar door zijn stoornis denkt die juist dat het beter is om je op afstand te houden. Ik weet niet of je ook iets van tips hebt gekregen om hiermee om te gaan, maar misschien kun je hem duidelijk maken dat je juist graag bij hem wilt zijn en je hier juist ongelukkig van word en dat je graag wilt dat het goed met hem gaat en je zorgen maakt.

Ik weet niet of je hier gepaste tips zult krijgen, dit is best een lastige situatie. Hij heeft je niet zo even gedumpt. Hij zit mentaal waarschijnlijk heel erg in de knoop met zichzelf. De vraag is hoever je wilt gaan voor jullie relatie en of je hem hier doorheen kunt slepen of dat het beter is dat je voor jezelf kiest en hem het zelf laat uitzoeken. Er is geen goede of foute keuze. Ik weet verder ook niet hoe serieus jullie relatie was/is en wat er aan vooraf gegaan is. Dus dat kan alleen jij bepalen. Hoe dan ook veel sterkte! :two_hearts:

Ben het hier ook mee eens!

Maar ik zou toch oppassen als iemand zulke dingen zegt. Zeker als partner sta je dan soms echt machteloos en is het gevaar dat je zelf eraan onderdoor gaat groot. Plus hij heeft afstand genomen.

Daarom echt familie inlichten. En als hij nog een keer dreigt met zefmoord eventuee 113 bellen voor advies / gesprek