Contact zoeken of niet?

I know, heb je mij weer

Ik heb nu bijna een halfjaar een relatie, en ik hou echt van hem. Meestal ben ik er ook van overtuigd dat hij ook van mij houdt, maar op dit soort momenten weet ik het gewoon niet meer.

M’n vriend heeft waarschijnlijk Dysthyme Stoornis (lichte depressie), sneed zichzelf daardoor, lijkt aan de lopende band ruzie te hebben met z’n vader (z’n moeder ziet hij niet), en denkt nog steeds wel eens aan zelfmoord op momenten dat hij zich echt gewoon kut voelt.

Z’n vader had nu bijna een maand geleden z’n telefoon afgepakt, waardoor het contact en afspreken wat stroef ging. Maar afijn, het werkte opzich wel.
Tot hij vorige week zaterdag naar z’n stiefmoeder ging (daar is hij vaak in de weekenden, met z’n vader). Hij zou maandag terug zijn, maar hij was er niet.
Nou oké, apart dat hij het niet zei. Dinsdag was hij er ook niet.
Uiteindelijk hoorde ik pas iets van hem op vrijdag, met de telefoon van z’n broer. Was niet een erg enthousiast gesprek, omdat ik me gewoon een beetje beledigd voelde.
Ik bedoel maar, als je mobiel is afgepakt snap ik dat hij 2/3 dagen geen contact kan zoeken. Maar een week?

  • Daar is een huistelefoon (die was kwijt zei hij)
  • Hij heeft een stiefbroer met een telefoon (die was de hele week “weg” zei hij)
  • Hij heeft een stiefmoeder met een telefoon (hier heb ik niet eens naar gevraagd)

En dan hoeven het heus geen gesprekken van een uur te zijn, maar af en toe iets laten horen, of dat hij voorlopig nog niet terug was. Zoiets, dat ik me in ieder geval geen zorgen hoef te maken over wat hij wel niet allemaal aan het uitspoken is (een keer dat ik hem een tijdje niet sprak had hij zichzelf weer gesneden).

Maar ja, het enige aanknopingspunt dat ik nu heb ik het nummer van z’n stiefbroer.
Het gesprek van vrijdag werd abrupt stop gezet omdat die broer naar “z’n chick” moest. Maar ik ken die hele stiefbroer niet persoonlijk, dus een beetje vreemd als ik z’n Whatsapp vol ga spammen?

Ik dacht er dus over na om gewoon deze avond af te wachten en anders morgenochtend alleen even aan die broer te vragen of m’n vriend al terug is.
Maar ik weet 't niet. Aan de ene kant vind ik dat ik niet zo tegen hem mag doen - hij heeft immers al genoeg gezeik -, maar aan de andere kant heeft hij soms echt zo’n houding van “Ik heb haar toch al, hoezo moet ik dan nog ‘moeite’ doen?”.

Sorry voor 't zeikverhaal, bedankt voor 't lezen (:

Nja ik vind het geen zeikverhaal, en ik had dit tijdje geleden al gelezen, maar gezien niemand reageert reageer ik maar even voor je :’)

Ik zou zelf gewoon afwachten tot hij contact met je zoekt, tenzij dit telang duurt natuurlijk. En overigens is er niks zeikerig aan als jij aan de stiefbroer vraagt of je vriend al thuis is… Dat is alleen maar je bezorgdheid tonen.
En als jullie afspreken zou ik face to face zeggen dat het je wat dwars zat, maar hem wel zoveel mogelijk probeert te helpen en jouw eigen gezeik wil besparen.

Ik denk dat je vriend gewoon veel aan zijn hoofd heeft, en daardoor jou misschien soms tekort schiet.

Als hij binnen een paar dagen nog geen contact met je zoekt, misschien kan je dan even bij hem langs gaan?(:

Ik vind het geen zeikverhaal, maar ik denk dat hij inderdaad geen moeite doet.
Maar misschien is dat omdat ik dit meer met mijn vriend vergelijk. Hij zoekt altijd wel een manier om met mij contact op te nemen als hij even zijn mobiel niet bij zich heeft, maar natuurlijk hoeft niet elke jongen zo te zijn. Ik vind zelf dat je niet echt zo tegen hem kan doen, want waarschijnlijk heeft hij zoals jij al zegt het moeilijk genoeg. En daarbij komt; hij gaat heus wel ooit naar huis hoor.
En ik zie dat zijn stiefbroer best veel weg is dus als je contact zou zoeken is het niet gegarandeerd dat hij thuis is en weet of jou vriend daar is. Maar nooit geschoten is altijd mis dus waarom probeer je het gewoon niet eventjes?

Hij zit 40 km verderop bij z’n stiefmoeder en stiefbroer. Met school gaat “even” bij hem langskomen hem niet worden :\