christelijk worden..

Hee,
een tijdje geleden heb ik een jongen leren kennen ( zie-> topic; leuke jongen en christelijk ). Hij is christelijk en ik begin ook best wel gelovig te worden. Ik heb 2 kleine bijbel-boekjes gekocht en gelezen, en die jongen heeft gevraagt of ik een keer meega naar de kerk, en ik heb ja gezegt. En ik voelde me heel gelukkig als ik aan het bidden was, christelijke muziek luisterde, in een bijbel-boekje las, enz. Maar het is dus nu zo dat mn vrienden me voor gek verklaren. Ze praten over heel respectloos over God en het geloof, en ik heb al gezegt dat ik het niet leuk vind dat ze zo praten maar ze trekken zich er niks van aan. En ik heb nu ook ruzie met een van mn beste vrienden want hij respecteerd mijn keuze niet, en probeert er alles aan te doen dat ik niet naar de kerk ga, ( en hij zegt dat ik het alleen maar doe om ik volgends hem onzeker ben , wat bullshit is). en dus vroeg ik me af of er hier ook mensen zijn die zich op latere leeftijd hebben laten bekeren tot het christendom ( of een ander geloof ) en hoe jullie vrienden hier op reageerden.
xx

Ik denk dat je vrienden bang zijn dat je ze kwijtraken of dat je gaat proberen hun te bekeren.

Voor je je bekeert tot een geloof zou je je toch best eerst grondig informeren hoor en niet alleen omdat de muziek je gelukkig maakt ofzo. Pas op, ik begrijp je, maar maak eerst kennis met zowel de positieve als de negatieve punten die elk geloof heeft en maak dan je keuze.

ik heb al met heel veel gelovigen gepraat en aan die jongen al mn vragen gestelt enzo. En daarom ga ik ook naar de kerk, om er meer over te leren. :wink:

Buiten het feit dat ik het helemaal niet begrijp :stuck_out_tongue:
veel succes!

ik ben gelovig en ik snap je wel. ik zit ook op een ander forum en daar ken ik iedereen, normaal heb ik altijd lol met ze en is het heel gezellig maar in een ‘geloof’ topic kan ik echt wel ruzie met ze krijgen als ze doen alsof de bijbel uit sprookjes bestaat.
mijn advies, als je vrienden respectloos doen over het geloof, zou ik het er gewoon niet meer met ze over hebben.
ik heb ook ongelovige vrienden en ik draag ook geen bord met ‘ik ben gelovig’ ofzo, ik praat ook niet elke dag over het geloof.
dus houd je vrienden en je geloof gewoon apart en dan hoort er geen probleem te zijn.

Wat voor soort gemeente is het? Wat daar zit ook heel veel verschil in.

Ik begin er ook al niet meer over, maar ze gaan gewoon express met god-dingen schelden als ik erbij ben, en dan kijk ik ze aan ; van ; je weet toch dat ik dat niet leuk vind en dan reageren ze weer vet dom en roepen ze;’’ oh ahahaha SORRY GOD hahaha wilt u me vergeven hahah ‘’ en dan nog wat respectlose dingen erachter aan wat ik niet eens wil typen.

baptisten-gemeente.

Mensen die zeggen dat het enkel sprookjes zijn denken ook weer dat christenen de bijbel strikt letterlijk nemen, terwijl de symbolische waarde van de bijbel enorm diep zit. Spijtig voor hen dat ze dat niet beseffen.

Ik ben het er mee eens dat je die zaken gewoon gescheiden moet houden, als ze er niet mee om kunnen gaan betekent het gewoon dat ze nog niet oud genoeg zijn.

Dat gaat enkel stoppen als je het negeert. Reageer er niet gekwetst op ofzo, zij hebben tenslotte ook recht op hun mening. Ik verdedig ze hier niet mee, maar ik denk dat doen alsof het je niets maakt gewoon de beste oplossing is.

heb het er dan gewoon niet over met je vriendinnen enzo… je weet dat je vriendinnen dan raar gaan doen enzo dus ik zou het gewoon negeren als ze het daar over gaan hebben en al dat soort dingen…
praat gewoon alleen met die ene jongen over het geloof met hem kan je er wel serieus over praten

Volwaardig baptist kan men pas zijn als men wordt gedoopt nadat men tot geloof in Jezus Christus is gekomen en door middel van een openbare belijdenis Jezus als Verlosser en Heer heeft aangenomen. De doop geschiedt door volledige onderdompeling in water. De vorm van dopen waarbij zuigelingen worden besprenkeld met water (de kinderdoop) wordt verworpen omdat baby’s nog niet bewust geloven.
Over baptisten(wikipedia is your friend haha).

Dat vind ik iig al een goed punt van die gemeente. Ben zelf totaal niet gelovig, en ik denk dat ik, als één van mijn vriendinnen gelovig zou worden, ik ook bang zou zijn dat ze mij ermee probeert op te zadelen. Ook al weet ik dat dit totaal ongegrond is. Ik denk dat je vrienden gewoon eventjes moeten wennen aan het idee en dat jezelf ook niet te hard van stapel moet lopen.

Ach ja, mijn oom, tante nicht en neefjes zitten in zo’n kerk. Die zijn ook helemaal ondergedompeld.
Ik ben gereformeerd vrijgemaakt ofzo, ik weet het zelf niet eens. Maar ff ter informatie, ik haat rokken en draag makeup:P ik ben niet zo’n praise the lord typje.
Ik ben wel als baby gedoopt en dat vind ik mooier omdat je er dan vanaf je baby zijnde al bij hoort.

je moet ze dus duidelijk maken dat je ‘niets’ veranderd.

Hoi!
Ik ben zelf ook christelijk en ik ben er trots op!
Fijn dat je er zo mee bezig bent, maar ik wil je een ding zeggen
Het is jouw keuze en als jouw vrienden er niet mee eens zijn moet je je afvragen zijn het wel echte vrienden door dik en dun?

Ten eerste, wat goed van je dat je zo veel interesse toont in het christendom.

Misschien kunnen je vrienden er niet tegen dat je volwassen aan het worden bent, en je beslissingen neemt die de meeste mensen van jouw leeftijd niet nemen.

Tja, soms zul je toch schijt aan anderen moeten hebben en doen wat je hart je ingeeft. Mensen zullen er aan moeten wennen, maar ik denk dat hetgene waar je in gelooft gewoon je eigen keus hoort te zijn, dus niet die van anderen. Zelf ben ik helemaal niet gelovig, maar als christen worden écht datgene is wat je wilt, moet je daar misschien ook maar écht voor gaan. :slightly_smiling_face:

Het lijkt er op (hoe ik het lees) dat je je in het christendom bent gaan verdiepen óm die jongen. Ik vind het overkomen dat, omdat je hem leuk vind, hij christen is en jij het ook maar (moet?) word(en) omdat hij je anders niet leuk vind.
Maar dat kan ik ook helemaal fout hebben natuurlijk.

Het is jouw leven, waarin jij je eigen keuzes moet maken. Als echte vrienden moet je elkaar door dik en dun steunen en ook elkaars keuzes respecteren.
Als jij 100% achter het christendom staat en ook echt christen wilt worden zul je schijt moeten hebben aan de mening van anderen, dus ook die van je vrienden
Er zullen nog zó veel meer mensen maken die in jouw ogen stomme grappen maken over God, of de bijbel. Leg je erbij nee, het vreet je anders alleen maar op en dat is zonde van de vriendschap.

Als je vrienden van zoiets een probleem maken, dan mag je best heroverwegen of het wel je echte vrienden zijn. Echte vrienden gunnen het je dat je gelukkig bent, ongeacht welk geloof jij wilt aanhangen. Verder kan je het ook beter niet met de mensen over hebben die zich daar perse voor willen afsluiten. Mensen die zo vreemd reageren op het geloof, willen het vaak ook gewoon niet horen. Je weet dus dat je niet bij hen moet zijn voor vragen over het Christendom.

Ik ken de vreemde reacties ook wel van mijn omgeving hoor. Ik ben dan niet christelijk, tenminste, ik geloof zelf niet, maar heb er wel voor gekozen om er mijn studie van te maken (Godsdienstwetenschap). Het lijkt alsof er bij mensen onder de 25 jaar een soort taboe op rust, en je vreemde blikken krijgt als je ook maar enigszins sympathiseert met welk geloof dan ook.

Er zijn genoeg andere mensen die zich bekeren tot een geloof op latere leeftijd. In mijn plaatselijke krant heeft zelfs een artikel gestaan over een meisje uit een heel streng christelijke gemeenschap, die zich heeft bekeerd tot de Islam. Een vriendin van mij dacht dat ze eerst niet geloofde, maar op haar 16e heeft ze een soort ingeving gekregen en sindsdien is ze praktiserend baptiste en is ze ook gedoopt.