Chagrijnig, moe, nergens meer zin in

Hey meiden!

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Zoals de titel al zegt ik ben de laatste 2 a 3 weken hartstikke moe, chagrijnig en heb nergens meer zin in. Ik doe ook bijna niks naast mn verplichtingen (school, werk).
Ik heb al zo’n idee waar het door komt. Het is 3 weken geleden uitgegaan met mijn toenmalige vriend. En toen had ik nergens last van, we zijn op een normale manier, zonder ruzie, uit elkaar gegaan, en ik voelde me er gewoon goed bij. Het ging uit omdat we toch te verschillend waren en het gewoon niet werkte, en het voor ons beiden beter zo was/is. Na een week gewoon nog af en toe met elkaar gesproken te hebben op een normale manier, begon hij me ineens op een niet zo leuke manier te benaderen. Dus uitschelden over whatsapp, me diep in de nacht opbellen om me uit te schelden. En dat ongeveer 5 dagen lang, dag in dag uit, nacht in nacht uit. Ik zat er op een gegeven moment helemaal doorheen, totdat een hele lieve vriendin van mij, me liet beseffen dat het zo niet langer kon, en dat ik het niet moest pikken. Nadat ik mijn laatste spullen die nog bij hem stonden heb opgehaald, heb ik alle contact verbroken. Ik heb meerdere malen gevraagd of ie me met rust wilde laten en ik graag zou willen dat hij geen contact meer met me zou zoeken. Na hem geblokkeerd te hebben op whatsapp, omdat hij de boodschap niet begreep, begon hij me te bellen en smsen. Ik ben er niet op ingegaan, en gelukkig na 2 dagen hield het eindelijk op. Ik voelde me opgelucht en blij. Sprak veel af met vrienden en vriendinnen en ging leuke dingen doen. Maar de laatste dagen/week ben ik, het lijkt wel, helemaal uitgeput. Het is nu vakantie dus hoef niet naar school, maar zo zien mn dagen er een beetje uit: wakker worden, bankhangen, klaarmaken voor werk, werken, en als ik thuiskom na 3, hooguit 4 uurtjes te hebben gewerkt, val ik vrijwel direct in slaap en word pas s avonds laat, of pas de volgende ochtend wakker. Ik kan bijna niks meer van niemand hebben, terwijl ik voorheen heel veel kon hebben en altijd heel koeltjes reageerde op vervelende dingen. Naar advies van mijn moeder, heb ik een afspraak gemaakt bij de psycholoog, omdat ik al sinds jonge leeftijd niet graag over mijn gevoelens praat en vaak dingen opkrop. Ik heb pas eind januari een afspraak vanwege lange wachttijd, vandaar ook deze post. Herkennen jullie het, of hebben jullie dit ooit meegemaakt? Advies is meeeer dan welkom! Ik zit er hartstikke doorheen!

Ik denk dat je een beetje in 1 en dezelfde sleur zit meid. Je zegt je doet eigenlijk alleen school en werk atm. Dan is het nog eens over met je relatie. Je zit er gewoon ff doorheen, en daar is niet 1.2.3. een oplossing voor. Gun jezelf gewoon wat rust, verwen jezelf is een keertje lekker.

Ik denk dat het heel normaal is dat je nu even somber bent, praten helpt though, ga anders lekker naar een vriendin een film kijken, lekker op de bank, beetje kletsen, kan soms al wonderen doen.

in het begin ben je misschien te sagerijnig om te gaan maar als je er eenmaal bent is het best leuk :slightly_smiling_face:

Sterkte meissie!

Eigenlijk moet je jezelf dwingen eruit te gaan. Maak een afspraak met een vriendin om wat leuks te doen en zorg dat je niet kan afzeggen, geen smoesjes bedenken en gewoon gaan. Dan kom je een beetje uit die cirkel en merk je hoe gezellig het eigenlijk is. Succes en sterkte. :slightly_smiling_face: