Burn-out

Sinds een paar maanden kamp ik met een hevige burn-out. Ik loop wel bij een psycholoog en doe verschillende oefeningen, alleen het is zo lastig om met alle klachten om te gaan…

Zijn er meerdere meiden met een burn-out en hebben jullie tips om het toch wat aangenamer te maken allemaal? Let me know!

Mijn broer heeft/had ook een burn-out, hij is minder gaan werken(ze hadden hem namelijk een hogere job gegeven, zonder loonsverhoging, maar wel met hogere eisen. Nu heeft hij gewoon enkel zijn oude baan terug) en heeft ook een tijdje verlof genomen. Daarin is hij wat leuks gaan doen, alleen en met vrienden. Nu doet hij ook nog een extra sport, zodat hij nog meer ontspanning heeft en meer met andere mensen in contact komt. Ik merk nu wel aan hem dat het een stuk beter gaat met hem, hij lacht meer en praat meer met me.
Dus ik zou zeggen, doe een (extra) groepssport, want hoe meer mensen, hoe meer vreugd en hoe sneller je je terug wat fijner voelt!

Ik heb dezelfde klachten gehad, maar nooit de echte ‘diagnose’ gekregen. Ik heb er wel een module over gevolgd bij mijn psycholoog, omdat ze het wel vond passen bij mijn situatie.
Ik denk zelf dat ritme een hele belangrijke factor is. Doordat alles teveel is, deed ik werkelijk niks meer en ging ik van bed naar bank en eind van de dag van bank naar bed. Voor mij helpt het wel om dingen, ook al zijn ze klein te doen, het geeft je ook een meer satisfied gevoel. Ik was met name ook heel gefrustreerd dat ik mn dagen zo verspilde.

Daarnaast inderdaad; zoek afleiding in dingen die je écht leuk vindt. Zo ontspan je meer en verminder je de stress in je lichaam waardoor je naast dat je een leuke tijd hebt, ook je naar mate de tijd vordert beter gaat voelen. Win win situatie dus.

Maar ik weet dat het lastig is, dus bouw het op. In elk geval sterkte! :sob::muscle:

Neem je rust en doe dingen die jij echt leuk vind inderdaad. En ga met iemand praten.
Misschien kan je het programma ‘Sophie in de mentale kreukels’ terug kijken want zij probeert ook best wel wat dingen uit die zouden kunnen helpen.

Ik ga inderdaad eens Sophie in de mentale kreukels terugkijken.
Het verhaal van bed naar bank en van bank naar bed herken ik heel erg. Ik probeer wel elke dag een stuk te wandelen buiten, maar om me ertoe te zetten blijft echt een dingetje.

In ieder geval bedankt voor jullie reacties! :slightly_smiling_face: