Broer

Mijn broer is pas 22 geworden en woont nog steeds thuis (niks mis mee natuurlijk) maaar… hij doet niks anders dan slapen, eten, zich ergeren, mijn ouders en mij uitschelden, en weer slapen en Hij heeft geen werk, ergert zich op als mijn vriend hierheen komt of blijft slapen, zorgt ervoor dat ik ook ruzie met mijn ouders krijg.
Ik krijg hier langzamerhand genoeg van.
Neem ik nou een voorbeeld: zaterdag gingen we met mijn opa gaan uiteten nou ik kleed me om, ga ik de woonkamer in zegt hij meteen ze gaat toch niet zo mee he ? op de terug weg zit hij zich te eregen omdat het zolang duurt (half uur rijden) zijn we op een autobaan zegt hij tegen mijn vader dit is een autobaan hier kun je snel rijden erna waarom rij je niet zoals peter(mijn oom). Het gaat zich echt om de toon hoe hij dat zegt.
Door hem wil ik dus volgend jaar als ik 18 ben het huis uit terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet wil omdat ik het echt fijn vindt thuis als hij er niet is iig.
Een collega van mij (vriendin van mijn moeder (mijn moeder is de baas)) zei ook al tegen mijn moeder ik had hem allang het huis uitgegooit want hij doet echt helemaal niks behalve alles opvreten om het zo maar te zeggen.

Ik weet echt niet wat ik hiermee moet het lijkt alsof het met de dag erger wordt. Met mijn ouders praten heeft geen zin.
Weet iemand wat ik eraan zou kunnen doen? Of heeft iemand hetzelfde probleem of meegemaakt?

Euhm… wat is opregen/regen? Daarna lees ik ff je stukje overnieuw om een goed antwoord te geven. Tot nu toe denk ik toch echt dat het bij je ouders ligt. Zij zorgen dat hij zich zo kan gedragen.

Sorry mijn fout, ik heb het verbeterd.
ik kom uit limburg, het woord opregen = ergeren

idd. Je ouders laten te veel toe en zijn niet streng genoeg. Je hebt al gezegt dat met je ouders praten niet helpt, maar ik denk dat het toch de enige oplossing is. Misschien kun je met je broer gaan praten, maar ik denk niet dat het veel gaat helpen…

Je ouders moeten hun beleid maar eens radicaal omgooien.
Laat hem kost en inwoning betalen, eis dat hij werkt zoekt & gooi hem anders het huis uit.
Daar kun jij verder vrij weinig aan doen, dacht ik zo.

Heb het er eens over met je ouders, en zeg wat jij denkt dat het beste is.

Het ligt een voor een groot deel aan je ouders, maar ik denk zeker ook bij je broer; hij is immers de oorzaak, niet het gevolg van de opvoeding van je ouders. Jij bent immers niet zo, zeg je.

Ik zou in ieder geval, als ouder zijnde je broer een flinke trap onder z’n reet geven en hem desnoods alles zelf laten doen (was, eten koken, schoonmaken, kamer opruimen etc.)

je broer is gwn lui.! en dnkt dat alles van zelf gaat.

en op dit moment gaat het voor hem ook allemaal vanzelf. Het ligt inderdaad bij je ouders.