Break up - Hij lijkt van de aardbodem te zijn verdwenen

Hoi allemaal,

Afgelopen vrijdag heb ik een einde gemaakt aan de 2,5 jaar durende relatie met mijn (ex)vriend. We hadden een hele zware relatie, veel ruzies waar uit boosheid dingen in werden geroepen als “het is uit” en “ik hou niet meer van je”, waarna er altijd één van de twee wegliep en de ander er weer achteraan holde om sorry te zeggen en na een half gesprek weer door te gaan met de relatie. Op zich buiten die stomme onzinnige ruzies hadden we het wel heel leuk samen. Helaas de laatste tijd, nu er plannen waren om toch proberen samen een huisje te gaan zoeken, werd het minder. Mijn vriend is game verslaafd en was alleen nog maar achter zijn computer of telefoon te vinden voor dat spelletje, iets leuks met mij doen zat er niet meer in en het intieme in onze relatie was ook ver te zoeken. Omdat mijn vriend nooit heeft geleerd van zijn ouders om te praten ( alles gaat daar stil zwijgend en er word niet over emoties gepraat), heb ik er nooit echt wat van kunnen zeggen dat het me dwars zit.

Tot afgelopen vrijdag, ik trok het niet meer. Ik was op een festival en de enige berichtjes die ik van hem kreeg gingen over het spelletje dat hij speelde, toen ik er nonchalant op reageerde “dat spelletje is niet het belangrijkste in je leven he :wink:” kreeg ik een boze reactie. Ik ben vrijdag naar hem toe gegaan om te zeggen dat ik me heel ongelukkig voelde in de relatie die we nu hadden: op de bank zitten, gamen, tv kijken en niks doen. Daarop kreeg ik als antwoord: het boeit me niet dat jij ongelukkig bent, ik vind het wel fijn zo en ik heb er geen problemen mee. Ik schrok van dat antwoord, wow, het boeit hem gewoon niet? Toen ik zei dat het Geven en Nemen in een relatie is werd hij heel boos en zei hij: JIj moet je bek houden met je geven en nemen, jij doet niks voor mij! Ik heb mijn spullen per direct gepakt en ben naar huis gegaan terwijl ik zei, sorry, ik kan zo niet meer verder, het is klaar.

Eenmaal thuis gekomen in huilen uitgebarsten en alle foto’s van ons samen verwijderd, op whatsapp en facebook meteen relatiestatus veranderd naar vrijgezel… Ik wilde op dat moment echt niet meer met hem samen zijn, ik was zo boos! Ik wist ook wel diep van binnen dat het zo beter was, want we hadden zoveel ruzies en ik was ongelukkig.

De volgende dag moest ik met hem werken (we werken allebei in de Albert Heijn, en (omdat dat uitkwam in onze relatie) dus op dezelfde dagen) Hij durfte me daar niet aan te kijken en liep stilletjes en chagerijnig rond. Ik kreeg van heel veel mensen de vraag wat er met hem aan de hand was, waarop ik maar antwoordde dat ik het niet wist…

Na het werk heeft hij zelf ook alle foto’s van facebook en whatsapp verwijderd. Toen kwam het ineens heel hard binnen bij mij. Na een goed gesprek met mijn beste vriendin heb ik toch besloten om hem een berichtje te sturen hoe het met hem ging en hoe hij over de situatie dacht (dit was 3 dagen nadat het uit was gegaan) Ik kreeg als reactie: ik weet niet waarom je nog contact met me opneemt maar het is uit, ik wil geen contact met je want ik ben het nog aan het verwerken en het maakt het er niet makkelijker op, ik heb vrede met de situatie als je dat antwoord zocht.

Al die keren dat hij het uitmaakte, dat ik naar huis ging en hij 2 uur later weer smekend voor mij deur stond en ik maar weer accepteerde dat het goed was en er niks was gebeurd, en nu zo’n keihard antwoord… Ik heb gereageerd dat ik het respecteer dat hij met rust gelaten wil worden, maar dat hij moet weten dat ik er spijt van heb en als er iets is dat hij wist hoe hij me kon bereiken, verder veel succes gewenst met zijn darttoernooi. Geen reactie.

Het is nu inmiddels bijna een week na de break up en ik hoor van anderen alleen maar verhalen dat hij chagerijnig is, met darten vroeg naar huis gaat omdat het niet lukt, met niemand wil praten… Ik heb hem woensdag nog op het werk gezien en hij durfte me nog steeds niet aan te kijken… Hij is al sinds maandag ochtend niet meer op whatsapp online geweest en op facebook is hij ook nauwelijks online.

Natuurlijk weet ik dat het slecht is dat ik er op let wat hij doet, maar ik weet dat hij zich helemaal gek kan maken in zijn hoofd omdat hij niet gewend is om te praten met anderen. Ik weet dus dat hij zich helemaal opsluit op zijn kamer en daar op gegeven moment helemaal gek van gaat worden en ik maak me zorgen om hem. Ik respecteer het dat hij met rust gelaten wil worden, maar om je zo helemaal van de wereld af te sluiten, dat is toch niet goed voor je? Hij heeft geen vrienden waar hij even naar toe kan, ja zijn dartteam, maar dat is om te darten, daar zou hij niet “voor de gezelligheid” heen gaan. Ik maak me ontzettend zorgen om hem en wil hem een berichtje sturen of het hem niet goed zou doen om er nog even over te praten, mischien dat we het kunnen oplossen, mischien dat het goed kan komen en anders dat we het rustig kunnen afsluiten. Ik weet dat ik hem met rust moet laten maar als ik het van zijn kant uit laat komen zal ik nooit meer iets van hem horen, zo is hij nou eenmaal…

Sorry voor het lange verhaal maar ik ben op dit moment een beetje radeloos, moet ik hem maar gewoon zijn gang laten gaan en hopen dat hij ooit toch zelf zich bedenkt en met mij contact zoekt?..

Jij hebt het uitgemaakt, heb je daar spijt van? Of blijf je bij je beslissing?
Ik vind niet dat je het nog kan maken om hem nu nog terug te nemen omdat je het zielig voor hem vindt. Hij moet hier gewoon even doorheen en daar kun jij hem niet bij helpen. Je moet hem nu echt even los laten, hij moet het zelf uitzoeken.

Ik heb op dat moment gezegd dat ik er klaar mee was, maar ik heb er inderdaad wel spijt van. We hebben samen al zo veel meegemaakt en doorstaan, ik wil eigenlijk helemaal niet onze relatie opgeven op het moment dat we net een huisje wilden zoeken. Maar toch heb ik het gezegd uit boosheid op dat moment, later na 3 dagen begon mijn spijt te komen.

Maar toen heb ik dat dus tegen hem gezegd, dat ik niet achter mijn eigen beslissing sta, en zegt hij zelf dat het prima zo is.

Ik wil hem niet terug uit medelijden, ik wil juist met hem praten met de mogelijkheid dat het goed komt omdat ik er spijt van heb, maar nu heeft hij het dus soort van “terug uit gemaakt”

Waarom zou je hem nog terug willen?

Ik zou hem niks sturen. Hij wilde geen contact meer. Hij weet dat hij je kan bereiken als er iets is. Je moet hem nu laten gaan. Hij behandelde jou ook niet goed, bedenk je dat.
Je bent hem in ieder geval niks verschuldigd.

Wat een lastige situatie…
weet je zeker dat hij nooit meer contact met je gaat opnemen?
Als je absoluut geen relatie meer wilt, dan zou ik nu voorlopig nog geen contact opnemen, dat geldt trouwens ook voor als je wel een relatie wilt met hem. Laat hem nog een weekje tot rust komen, de kans is groot dat hij geïrriteerd raakt als je hem berichtjes stuurt. Als je hem toch wel iets wilt sturen, stuur dan iets simpels als: "Als je je kut voelt, dan kunnen we wel even praten als je wilt he :slightly_smiling_face: ’ of iets in die trend.

Als hij na een paar dagen nog niks heeft gestuurd uit zichzelf, dan denk ik dat hij het echt niet meer wil, vooral als je al hebt aangegeven dat je er spijt van hebt.

How to get him back: ik heb ooit in het verleden 't voor elkaar gekregen om mijn ex terug te krijgen door het volgende te doen:

  • lief blijven tegenover hem
  • blijven lachen
  • evt met andere jongens ‘onschuldig’ praten
  • een leuke selfie plaatsen
  • laten zien dat je ook goed zonder hem kan

en na een paar dagen kwam hij aanhobbelen met dat hij ons miste…

werkte trouwens maar 1x

Succes!

xxx

:bowing_man:

denk eerst aan jezelf idd

Hij klinkt eerlijk gezegd niet als een hele leuke jongen die echt voor de relatie gaat. Anders had hij allang contact met je opgenomen… ik denk dat hij zelf ook niet meer wil. Ik zou hem met rust laten. Het klinkt niet als een gezonde relatie.

Ik snap dat je zelf spijtgevoelens hebt, zeker omdat jullie al zoveel samen hebben meegemaakt. Dit heeft tijd nodig, maar daar zal je echt wel overheen komen.

Zoals hierboven al werd gezegd lijkt het niet alsof hij echt voor de relatie gaat, dat blijkt ook wel uit z’n reactie. Ik zou er dus geen energie meer in stoppen om het weer te laten werken, want ik denk niet dat hij gaat veranderen.

Ik zou hem ook laten op whatsapp enzo. Je kan best hoi tegen hem zeggen op het werk, want je bent tenslotte collega’s, maar ik zou niet het gesprek gaan provoceren ofzo.

Dit soort dingen doe ik ook gewoon. Gisteren bij het werk ook hoi gezegd met een voorzichtige glimlach, maar hij keek boos naar de grond en zei niets. Ook gewoon blijven lachen deed ik, maakte grapjes met de andere mannelijke collega’s en dat heeft hij ook meegekregen, maar het lijkt alsof hij dan alleen maar chagerijniger gaat doen.

Het lijkt wel alsof hij boos op me is ofzo, niks laten weten, niet op social media komen, chagerijnig kijken, mij niet aan durven kijken, niet een normale hoi terug kunnen zeggen, me eigenlijk zoveel mogelijk proberen te ontlopen op het werk. Hoe kan hij nou boos zijn op mij… dat snap ik dan niet. Ja ik heb het uitgemaakt, daar kan hij boos op zijn en dat zou ik ook begrijpen, maar ik heb vervolgens zelf gezegd dat ik er niet 100% achter sta en best in ben voor een gesprek, maar dat wees hij zélf af, dan kan hij toch niet boos op me zijn.

Vind zijn gedrag nu gewoon kut. Alsof ik nooit voor hem bestaan heb. Hij voelt zich wel kut maar doet net alsof ik lucht ben ofzo. Je kunt toch op zn minst tegen je ex hoi zeggen, hoef verder op t werk geen gesprek te houden ofzo…

Je verwacht echt teveel van hem, iedereen verwerkt iets op zn eigen manier. Laat hem gewoon met rust voor zover dat kan. En leg je erbij neer dat het uit is.

!!!

Tuurlijk heb je leuke tijden met hem gehad en kun je dat niet zomaar vergeten, maar dat is niet het enige in een relatie. Het gaat er ook om Hoe hij je behandeld als jullie ruzie hebben etc. Hij vind gamen belangrijker dan jou, zie je jezelf daarmee samen wonen? Iemand die de hele dag gamed en niet naar je omkijkt? Als hij echt van je houd maakt Hij tijd voor je, en zou die t ook niet zomaar voor 2uur uitmaken hoor. Je geeft zelf ook aan dat hij nergens over praat terwijl dat juist belangrijk is in een relatie, en als je je echt goed voelt bij iemand dan kun je ook over dingen volgens mij vooral na zo’n lange tijd samen… ik denk dat je hem lekker moet laten en verder gaan met je leven. Hij komt er vanzelf wel boven op. Door medelijden te hebben maak je het alleen maar moeilijker voor jezelf.

Waarom zou je in vredesnaam met iemand samen willen zijn die je zo behandelt en game-verslaafd is? Ik zou zeggen; geniet van de vrijheid, laat hem met rust en ik weet zeker dat je na een tijdje ook inziet dat dit een goede beslissing is geweest.

Maar dat is nu juist het rare, hij speelde bijvoorbeeld ook Hay Day (hebben jullie vast wel eens van gehoord) en hij had mij ook overgehaald om dat te spelen. Maar inmiddels was dat nog maar het enige wat we deden als we bij hem thuis waren, en daar hebben we dus wel eens wat conflictjes over gehad. Maar nu het uit is, heeft hij nog geen één keer op dat spel gezeten/mee gestopt. Daar kan ik nu zo boos om worden, we hebben daar ruzies over gehad, zelfs toen ik het uitmaakte ging het deels daarover, en sindsdien doet hij dat gewoon niet meer… Waarom kon hij er niet mee stoppen toen ik er wat over zei…

Maar zit hij niet gewoon andere spellen te doen, die jij niet speelt? Want als hij heel social media vermijdt dan vind ik het wel logisch dat hij Hay Day ook niet meer speelt (is via facebook toch? of ben ik nou in de war?). Als hij echt game-verslaafd is zit hij nu gewoon andere spellen te spelen, want wat moet hij anders doen als hij heel de tijd alleen in het huis zit en verder niet echt contacten ofzo heeft?

Ja hij speelde daarnaast nog runescape, dat zal hij waarschijnlijk wel aan het doen zijn driekwart van de dag. Hayday is half via facebook, je kunt het ook zonder fb spelen, het is je eigen boerderijtje dus t is niet dat hij via daar contact met mij hoeft te zoeken.

Ik ben nu vooral gewoon gefrustreerd omdat al die keren dat ik hem een tweede kans gaf nadat hij had gezegd dat het uit was en later weer naar me terugkwam met “sorry ik meende het niet” en zonder dat we het even uitpraatte gewoon weer verder gingen, dat hij mij nu geen tweede kans geeft.

Ik heb nu ook spijt van wat ik heb gezegd maar het komt over alsof hij nu denkt: “tja, je hebt het gezeg en nu heb jij pech, ik kom niet meer naar je terug”…

En vervolgens niks meer van je laten horen, geen berichtje, niks… Na 2,5 jaar samen te kunnen zijn kun je toch niet zomaar denken “oh het is uit, oke jammer dan, negeren en vergeten” want dat lijkt hij proberen te doen, mij vergeten door niks meer van je te laten horen en dan later verdergaan. heb ik dan niks voor hem betekent?

Hij kan boos zijn omdat hij idd de break-up aan het verwerken is, idd vrede heeft met de situatie, maar als jij er dan mee komt dat je spijt hebt helpt dat niet echt.

Ik denk dat je beter kan accepteren dat je het hebt uitgemaakt, want dit klonk idd niet als een gezonde relatie.

Weet je wat mij stoort. Dat je het erover hebt dat iedere keer als hij het uitmaakte en met hangende pootjes terugkwam je hem weer een kans gaf en dat je het hem blijkbaar kwalijk neemt dat hij dat nu niet bij jou doet.

Hij is anders dan jij bent, Hij maakt andere keuzes die jij maakt. En dus kan hij ervoor kiezen om iemand geen tweede kans te geven terwijl de ander dat wel bij hem heeft gedaan. En of dat ‘eerlijk’ is a of nee ligt dat aan de situatie. Want een groot verschil hierin is ook dat hij nooit foto’s heeft verwijderd of zijn relatiestatus meteen gewijzigd. Dat heb jij wél gedaan en dat komt dan hard binnen. Hij dacht dus dat het écht klaar was dit keer. Anders doe je dat niet.