Boos worden

Ik heb altijd dat als iemand iets doet wat ik niet leuk vind of me kwetst, ik niet gelijk reageer. Achteraf verzin ik dan in mn hoofd hele gesprekken van wat ik allemaal wel niet had moeten zeggen toen ik daar de kans voor had. Maar het probleem is dus dat als ik daar de kans voor heb ik dat niet zeg. Ik kán gewoon niet boos worden op iemand en hem eens goed de waarheid zeggen. Het dringt altijd pas later tot me door, en dan heb ik achteraf spijt dat ik niks gezegd heb.
Herkent iemand dit? Soms frustreert het me echt!

Ik heb juist het omgekeerde, ik zeg altijd gelijk wat ik denk.
Dus ik kan je helaas niet helpen :grin:

-

Heb ik ook! =p best frustrerend ja

Ik heb dat ook … soms lukt het wel maja

Ah, ik heb dat echt ALTIJD. heel vervelend.

Ik heb dat ook echt altijd! Dan doet iemand iets wat ik echt niet leuk vind en vervolgens zeg ik iets als: "Nee hoor, het maakt echt niet uit. Maak je maar geen zorgen. :slightly_smiling_face:’’

En dan doen ze het een week later weer en dan zeg ik ongeveer hetzelfde…
Terwijl ik het wel heel vervelend vind.

jaaa! wat gaan we eraan doen :rage:

haha ik heb ook précies hetzelfde… echt heeel irritant

Precies dat! Zo irritant.

Gewoon zeggen op een goede manier vanuit de ik boodschap
Als je het niet kan uiten ga je het opkroppen en blijf je gefrusteerd

Herkenbaar!

Probeer inderdaad zoals gezegd is, vanuit jezelf te spreken. Zo kun je een ander ook niet kwetsen. Dus zeg niet: Jij doet dit, dit en dit verkeerd. Maar: Ik vind het vervelend dat je… Dit komt minder hard over en je zegt toch wat je wilt zeggen. En zeg meteen wat je ervan vind, als je alles opgekropt laat zitten, zal het uiteindelijk misschien in een keer er uitkomen en dan zal het misschien wel tot een grote explosie komen, wat denk ik niet te bedoeling is :stuck_out_tongue:

Ik herken het, ik heb namelijk hetzelfde probleem. D:
Ik raak erg snel gekwetst, waarom weet ik ook niet.
Zelfs om de kleine dingetjes…

Dat heb ik ook heel erg en frustrerend…
Zoveel spijt heb ik daarvan.

Als ik het echt zat ben dan zeg ik het wel meteen:)
meestal op een te botte manier, maar dat komt bijna nooit voor.

Altijd!

Heeel herkenbaar!

het is nooit te laat om de waarheid aan iemand te vertellen toch? je zou best de volgende dag naar de persoon in kwestie toe kunnen gaan en nog steeds zeggen wat je denkt. het is misschien een beetje vreemd om het een dag later doen, haha, maar misschien lucht het wel op. (:

OMG, te herkenbaar. Vooral die gesprekken die ik verzin in mn hoofd achteraf… Daar zeg ik echt gewoon de dingen die ik wil zeggen, en is het duidelijk.
Ik voel me ook altijd snel gekwetst, maar ik zeg er niks van… En áls ik er wat van zeg, krijg ik te horen dat het maar een grapje is en ik me niet meot aanstellen.( meestal vriendinnen) Daarna ben ik stil

en natuurlijk bedenk ik achteraf dat ik niet stil moest zijn en ze goed de waarheid moest zeggen