Bloedprikken

Ik moet van mn oudersmaandag bloedprikken omdat ik de laatste paar weken of maand, heel erg moe ben, ik ga hijgend de trap op bij school na een trap staan mn benen te trillen, heb zere keel enalles, maar ik durf niet te bloedprikken, ik kon al nooit tegen naalden, en als ze zeiden kijk maar even de andere kant oo kon ik dat gwn niet, ik word echt bang aan de gedachte dat er maandag een naald in mn arm zit. En dat er dan een paar buisjes bloed uit moet. Iemand tips voor minder bang te zijn

Gewoon op je tanden bijten. Ik heb extreem veel schrik van bloedprikken (Trauma van toen ik kleiner was.) maar ik moet toch om de 3 maanden het laten doen. Als je je er nu al over opjaagt, maak je het alleen maar erger en het moet nu eenmaal toch gebeuren. Ik zou zorgen dat er iemand rustig bij je is, liefst niet iemand die je probeert te troosten, maar eerder iemand die zoiets heeft van ‘Pff, stelt niets voor.’ En inderdaad wegkijken. Eventueel kan je wel kijken eens de naald erin zit, maar sowieso niet kijken als ze hem erin steken!

geef duidelijk aan bij de zuster dat je bang bent, zij kan je gerust stellen en jou ruim de tijd geven om rustig te worden!

^ Dat allebei + het doet echt geen zeer (!!!)

Ben ook altijd heel erg bang, wat bij mij helpt is in plaats van zitten te liggen op zo’n ligstoel. En ik geef altijd aan dat ik er niet tegen kan.

Ik denk trouwens dat je de ziekte van Pfeiffer hebt, ik had dezelfde klachten (moe, last van mijn keel).
Bij de ziekte van Pfeiffer zijn je lymfeklieren ontstoken namelijk.

Het tegen de zuster zeggen en vragen of je mag liggen. Ik heb zelf diabetes en spuit mezelf drie keer per dag, maar als er iemand met een naald richting mijn arm gaat: oh nee. Echt niet. Je bent zeker niet de enige die het eng vind, ze kunnen je daar prima helpen!

Aangeven dat je bang bent bij de verpleegster/zuster die jou prikt. Als het goed is, houden ze dan rekening met je angst. Mijn moeder werkt ook op de bloedafname en probeert mensen gerust te stellen terwijl ze dan prikt, zodat het al gebeurt is voordat je thet door hebt (al prikt mijn moeder wel al meer dan 10 jaar dus ze kan het heel goed). Of inderdaad een dunner naaldje, je huid kan eventueel een beetje verdoofd worden.
Dat bloed moet sowieso gehaald worden, maar probeer het een beetje te verbijten en dus gewoon echt aangeven! En misschien kun je je vader of moeder meenemen, in ieder geval iemand die niet bang is om je mentaal te steunen. En beloof jezelf anders iets leuks als je klaar bent? Iets lekkers ofzo :slightly_smiling_face:?

i feel ya. heb t zelfde. ik ben de laatste tijd ook zoooo moe enzo! maar ik ben dr ook zo bang voor… naalden en bloed, bah nee… maar eigenlijk stelt n prik ook niet veel voor, span je vooral niet in maar relax en hou je ‘‘slap’’. zelf vind ik het ook fijn om een andere kant op te kijken. succes!

Okeeej erg bedankt iedereen!!! :hugs:

Haha ik had precies hetzelfde :’)
Toen ik moest bloedprikken helemaal gestresst, uiteindelijk ben ik vastgehouden door drie verpleegsters xdd

Even een paar tips:
Het doet geen pijn dus gewoon niet opletten.
Ga niet stressen er gebeurt niks.
Focus op een punt in de kamer en kijk daar gedurende het bloedprikken de hele tijd naar.
Kijk vooral niet naar je arm.
Hoop dat je hier wat aan hebt! :slightly_smiling_face:

Hee,
Ik heb gister bloed moeten prikken, omdat ik al 2 weken diodziek thuis zit zonder echt iets te hebben…
Ik was net zo bang als jou!
Maar ik vond t heel erg meevallen, ik vond vooral het idee vies, dat bandje, die vrouw die op je huid gaat drukken enzo, ik heb heel erg de andere kant op gekeken en eerlijk. De prik voel je niet :slightly_smiling_face: succes!

Je moet meestal langer wachten voordat je aan de beurt bent dan dat het eigenlijke prikken duurt! Het valt reuze mee, ik ben ook altijd bang, maar dan kijk ik gewoon de andere kant op en daarna kan ik zelfs kijken hoe de naald erin zit. Alvast heel veel succes Maandag! :slightly_smiling_face:

Iemand meenemen, je moeder bijvoorbeeld! Die je hand laten vasthouden en aangeven dat je het eng vindt. Als er een tweede zuster of iets aanwezig is kan die op dat moment je afleiden door over andere dingen te vragen en alles. Zo kregen ze mij kalm destijds. Mijn moeder had mijn hand vast en die vrouw vroeg van alles zodat ik afgeleid was en rustig bleef :’) Het viel mij heel erg mee en ik ben als de dood voor naalden! Raak ook totaal in paniek. Moest veel buisjes en had eigenlijk geen pijn/last. Je voelt iets, maar als het goed is geen pijn. Succes! Hoop dat je er iets aan hebt!

Ik had vorige maand precies hetzelfde als dat jij hebt.

Maar het prikken doet echt totaal geen pijn !Ik voelde er eigenlijk helemaal niks van.
Maar ik zou gewoon de andere kant opkijken en er niet aan denken.
Succes maandag !!

Ik snap niet waar iedereen zich druk om maakt wat betreft bloedprikken… Het is maar een miniscuul naaldje en je bent er na 1 minuut vanaf… Alleen het nare is die ellendige blauwe plek als ze weer eens fout prikken…

Dankjullie wel allemaal ik zal zeggen hoe het ging en wat ik heb als k de uitslag heb :slightly_smiling_face:

@ Eva, daar heeft het meisje geen donder aan. Ze vraagt om tips, niet om commentaar over dat ze er niet van houdt.

Wat betreft je angst, jezelf belonen met een gebakje of iets wat je lekker vindt als je het achter de rug hebt. Wegkijken als ze in je arm gaan prikken en inderdaad van tevoren aangeven dat je het echt niet prettig vindt.

Komt goed!

Dankjewell :slightly_smiling_face: xx @anneloes

Nouu k moet morgen bloedprikken… Wens me success ! :frowning_face: