Bloedarmoede & bloedprikken

Een paar jaar geleden was ik heel ziek en ik moest ik elke dag en vaak meerdere keren op een dag bloedprikken. Je kunt er toch niks aan doen en je voelt het max 2 seconden.

Bij mij hebben ze ook ooit eens bloed ‘af moeten tappen’, maar dit was absoluut geen traumatische ervaring. Je merkt nauwelijks dat de naald er in gaat en voordat je het weet is het klaar (:
Als je naar binnen gaat moet je gewoon even zeggen dat je angst hebt. Dan kunnen ze daar rekening mee houden.

Ik heb bloedarmoede gehad, ik was ontzettend zenuwachtig maar voelde echt helemaal niks. een klein prikje en dat was het. gewoon er niet naar kijken.

Ik heb dat vrij vaak moeten doen, maar ik zou eigenlijk geen tips kunnen geven ;o
Want ik ben totaal niet bang voor naalden of zo.
Misschien moet je gewoon verstand op nul zetten, want het moet toch…
En zoveel voel je er trouwens niet van hoor. (:
Succes alvast!

Ik ben ook als de dood voor naalden en heb ook bloedarmoede. Toen ik van de dokter te horen kreeg dat ik moest prikken moest ik echt janken haha… Maar goed, m’n vader is mee gegaan en ik zat mezelf helemaal gek te maken. Het is juist belangrijk dat je je ontspant. Ik mocht m’n vader in z’n hand knijpen, dus daar heb ik ook flink gebruik van gemaakt en toen het klaar was was het; ‘huh, is het al klaar?’ :stuck_out_tongue: Succes! Je zal nog wel vaker geprikt worden in je leven :wink:

Trouwens op wintersport kreeg ik zo’n ding in m’n pols omdat ik een nacht moest blijven (ik had hersenschudding van snowboarden en gekneusde rib) en dat is pas eng, dus wees blij dat je dat niet hebt :stuck_out_tongue:

Edit: Te laat gezien dat dit een enorm oud topic is…

ik moest bloedprikken voor pfeiffer, maar ik ben mooi niet gegaan. scheet m te hard :grinning_face_with_smiling_eyes:
en die keelontstekingen waren vanzelf ook weer over. :slightly_smiling_face: