Bindingsangst

Hey hey,
Ik heb behoorlijk wat meegemaakt in mijn leven op het gebied van mannen/jongens die mij óf gekwetst hebben óf in de steek gelaten.
Wil me liever niet teveel uitlaten over wat er gebeurd is, omdat er mensen op Girlscene zitten die ik ken, maar ik kan wel een aantal dingen kwijt.
Jongensvrienden laten me eigenlijk altijd vallen, miss zorg ik daar bewust voor om ze uit te dagen en afstandelijk te doen.
Ik heb een alcoholistische vader die mijn moeder mishandelde (mijn ouders zijn al enkele jaren gescheiden, maar ik kan nog steeds geen fatsoenlijke relatie met mijn vader aan). Mijn moeder heeft bindingsangst (evenals mijn oma) en heeft geen nieuwe relatie. Daarnaast zijn er op seksueel gebied ook wat dingen gebeurd waar ik niks over kwijt wil. Heb wel aantal jaar therapie gehad, maar dat is het niet helemaal geloof ik… Wil er niet graag over praten.
Ik vind het heel moeilijk om met jongens om te gaan, vooral als ze meer van je willen of verliefd op je worden. Dan ‘duw’ ik ze eigenlijk altijd weg. Een echte relatie heb ik dan ook nooit gehad (ik word dit jaar 18), omdat ik bij intimiteit (niet alleen op seksgebied, maar ook gewoon met diepe gesprekken enzo) volledig in paniek raak.

Zijn er meiden die zich hierin herkennen en wat zijn jullie tips??
Want ik ben er nou wel een beetje klaar mee :pensive:

[i]ik heb ook last van bindingsangst, bij gebeurt dit altijd:

ik vind een jongen leuk, we flirten enzo, en als hij mij verkering vraagt durf ik geen ja te zeggen, op de een of ander manier wilt ik dan geen verkering met hem omdat ik bang ben. heel raar…[/i]

Hmm, verder n.i.e.m.a.n.d? Jammer :frowning_face:

ik heb het ook x’D
heeeeel irritant.
ik vind een jongen leuk, hij viond mij leuk, en dan denk ik… neeee, niet niet niet.
zo gaat dat. altijd.

&ik heb het ook.

ik denk dat als je ‘die ene ware’ jongen tegenkomt het niet meer hebt, omdat je zeker weet dat je echt van hem houdt en dat je er gelukkig mee wilt worden.
probeer eerst gewoon rustig een gesprek op te bouwen van; hoi, hoe gaat het? - door alles wat je mee hebt gemaakt is je vertrouwen voor jongens weg - probeer gewoon rustig dat vertrouwen weer op te bouwen.

x

ik heb ook bindingsangst,

en de jongen die ik leuk vind weet dat,
en hij is nu heel voorzichtig met alles.
maar een x zei hij ik meot je iets vragen,
en ik raakte helemaal in paniek want ik dacht dat hij me ging vragen
of ik iets met hem wilde.
en ik wilde wel maar durfde niettt!!!

xx

Heb ik ook altijd. Ook als hij mij ziet zitten denk ik dan… nee liever niet.
Geen idee hoezo, ik hou denk ik gewoon van jongens die ik niet kan krijgen.

ik vind een jongen leuk hij vind mij leuk
wat doe ik?
ik ren hard weg

nu al 4 keer gebeurd

ik herken dit wel!
ik heb 2 x verkering gehad… en dan vind ik die jongen heel leuk!
alleen na een maand ofzo vindt ik em ineens in 2 dagen niet meer leuk…
en dan raak ik in paniek en dat gaat niet weg tot het uit is…ik durf dan gewoon geen verkering meer te hebben
dan voel ik me ineens heel opgelucht maar een week daarna bedenk ik
me weer dat het onzin is en dat ik m’n vriendje mis en dat ik eigenijk nog verliefd op hem ben…

Ik heb ook zoiets. Als ik met een jongen heb gezoend, en ik daarna denk dat hij “wel leuk” is, duw ik mijn gevoelens weg. Heel raar, maar dan krijg ik het het gevoel dat ik dat niet mag voelen! :s Ik kan er niks aan doen, het gaat automatisch.

dat heb ik oook altijd :anguished:?

Ik vind een jongen leuk dan en dan probeer ik zn msn enzo te krijgen.
en als het dan té persoonlijk ga worden, wordt ik misselijk en heb ik zo’n gevoel ‘ik wil dit niet’.
en dan een paar dagen erna
ben ik net zo verliefd als de 1e keer.

Ik heb het ook. Rondom mij wordt iedereen altijd bedrogen en niemand blijft trouw :S
Lees extremely loud and incredibly close van jonathan saffran foer eens (er bestaat ook een vertaling van)
dat boek heeft me enorm geholpen en sindsdien kan ik mij erover zetten als ik iemand echt graag zie

Ik kan een jongen prima leuk vinden en verkering met hem nemen,
maar het is altijd zo dat na de 2de maand, ben ik bang, zie ik alle negatieve dingen en maak ik het uit. En dan huil ik nog 2 maanden na, echt vreemd.

Ik heb dat niet, maar het klinkt misschien heel moeilijk, maar er is wel degelijk een jongen die ergens rondloopt en geïnteresseerd is in jou, en naar je luistert als jij jou verhaal doet en om je geeft. Je moet je gewoon een beetje openstellen anders vind je de goede jongen niet. Je hoeft echt niet meteen alles eruit te gooien (in het begin, doe dat later als je iemand echt vertrouwd of als het moment er is). Een relatie moet wel iets van jou achtergrond afweten om rekening met je te houden, anders krijg je van die ingewikkelde ruzies die je eigenlijk niet wilt, maar (denk je) niet kunt voorkomen omdat je niks los wilt laten van je verleden.
Je moet gewoon iemand tegen komen waarbij je je goed voelt en die je vertrouwd.

Of begrijp ik je nou verkeerd.

heey, ik herken me heel erg in jou verhaal.
ik ben nu ongeveer zover dat ik tegen mezelf heb gezegt: Eeuwig single!!
Laatst vroeg een jongen of ik wat met hem wou, en ik raakte dus ook helemaal in paniek.
ik heb niet tips, want ik weet zelf ook niet wat ik moet doen.
x

Heeeel herkenbaar, ik heb précies hetzelfde.
Zooo irritant…
En dan heb je eindelijk iemand die je écht leuk vind en dan krijg je bijna wat, maar dan werkt het niet. Bahh,

Inderdaad. echt heel stom, maar ik kan er niks aan doen ofzo.

jup me 2, nog nooit een vriendje gehad, ik vind het ook moeilijk om me open te stellen naar jongens toe…

Ik heb er ook echt heel erge last van, het liefste ga ik ook geen relatie aan.
Bij mij is het inderdaad ook door vanalles in dat in het verleden gebeurd is, en ik heb gewoon een hekel aan verliefd zijn en alles eromheen.
Er zijn mensen om me heen die er echt heel romantisch over doen, maar liefde is echt totaal niet dat droomplaatje wat een heleboel mensen in hun hoofd hebben. En daarom wil ik ook liever geen verkering, omdat het meestal meer ellende dan goeds met zich meebrengt.