Bindingsangst, wie helpt mij?!

Hola!

Ik heb last van bindingsangst & verlatingsabgst (zit een verhaal achter)
Hierdoor is het nog niet gelukt om in een relatie te komen:(
Ik heb een tijdje gedate me een jongen maar zodra het serieus werd voor een relatie raakte ik in paniek en hield ik afstand. Nu heeft die jongen een vriendin en dan ben ik mega jaloers terwijl ik degene was die niet wou en afstand hield

Hier wil ik echt graag vanaf :frowning_face:
Ik wil echt graag een relatie maar zodra het zover is lukt het niet.

Heeft iemand tips hoe ik hier van af kan komen of kan leren omgaan met me bindingsangst?

Je moet erover praten!!
Ik denk dat je er niet echt van af kan komen, behalve in therapie.
Maar je moet het vertellen aan de jongen in kwestie, zodat je er samen uit kan komen.

Ik heb zelf heel erg last van verlatingsangst, terwijl mijn vriend hele erge bindingsangst heeft (ja, top combo ik weet het). Ik ging hem dus steeds ‘testen’ door bijvoorbeeld heel vervelend te doen en kijken of hij dan wel bij me zou blijven. Uiteindelijk is het (mede) hierdoor een keer uitgeweest! Onze oplossing is nu gewoon; we hebben een relatie, maar we hebben de label er niet opgeplakt, geen fb official etc, zodat het voor hem minder ‘eng’ is. En verlatingsangst… tja, kwestie van vertrouwen. Ik weet inmiddels dat hij niet zomaar weggaat, maar dat soort dingen leer je uiteindelijk.

Praten is echt het toverwoord.
Gooi jezelf gewoon in het diepe, niet denken maar doen;)

Ik heb hetzelfde gehad. Vaak vond ik een jongen leuk en dan had ik hem eindelijk aan de haak geslagen en dan raakte ik helemaal in paniek. Waardoor het vaak binnen twee weken alweer uit was doordat ik zo in paniek raakte… (of het raakte geen eens aan). Bij mij is het vanzelf overgegaan. Ik ontmoette een jongen waarbij ik de eerste keer al had: Dit is hem. Blijkbaar waren die andere keren dat ik dacht dat ik een jongen leuk vond niet oprecht ofzo.

Neem therapie. Nee dit bedoel ik niet gemeen, maar dit is een probleem die je eerst moet oplossen voordat je überhaupt aan relaties denkt, voor jezelf vooral. Anders voel je je waarschijnlijk toch raar en niet begrepen.

Ha, herkenbaar. Ik heb hier al meerdere malen “iets” door afgekapt maar ik word gewoon helemaal gek van binnen bij de gedachte aan relaties etc. Nu ben ik ook al weer ruim 2 maanden bezig met een jongen en hij is de eerste aan wie ik het echt volledig heb uitgelegd hoe ik me voel etc en nja, volgens mij snapt hij het wel. Hij vindt het wel lastig maar wil me wel gewoon de tijd geven en me helpen, voor zover dat kan. Ik moet zeggen dat dat me wel heel erg heeft geholpen… Maar word nog steeds “paniekerig” bij het idee dat dit écht officieel gaat worden, al hebben we eigenlijk al iets. Maarja.