Bindingsangst: iemand ervaring?

Hoi meiden,

Sinds bijna een jaar heb ik een vervelende relatie achter de rug. Als resultaat van deze relatie heb ik bindingsangst opgelopen: veel korte relaties (nadat ik seks heb gehad, verdwijn ik het liefste), ben vaak met meerdere mannen tegelijkertijd in contact, laat niets los over mezelf (neem ze dus ook absoluut nooit mee naar huis), en houd ze absoluut gescheiden van mijn familie en vrienden. Vaak zoek ik opzettelijk ruzie als ik ook maar enigzins gevoelens heb voor een man zodat ze me snel zat worden.

Het probleem nu alleen is dat ik het probleem nooit eerder erkend heb. Ik dacht dat ik het leuk vond, die kortstondige relaties, maar ik vind het vreselijk dat ik mannen zo behandel en het liefste wil een vriend die van me houdt.

Nu heb ik een man ontmoet waar ik ontzettende sterke gevoelens voor heb… En je raadt het al: ik heb hem zojuist gezegd dat ik geen tijd voor hem heb en dat we het maar moeten afkappen. Ik voel me net opgejaagd wild: ik kan continu wel huilen, heb nachtmerries, kan niet meer eten, vreselijk moe, en dat allemaal door de gedachte dat ik hem leuk vind. Maar ik wil hem niet kwijt… Maar ook weer wel.

Als er iemand is die mijn verhaal herkent, laat dan alsjeblieft je stem horen. Ik heb geen idee hoe ik uit deze spiraal moet komen. Ik kan elk advies gebruiken.

Praat er met hem over. Zo kan hij het begrijpen

Ik herken het gedeeltelijk, waarschijnlijk komt het voort uit zelfbescherming. Maar probeer hem het uit te leggen net als je hier doet, praten is vaak de oplossing, hoe moeilijk ook. Mocht het echt een groter probleem worden, kan je overwegen om hulp te zoeken voor de angst. Maar om te beginnen zoek wat tips op het internet en probeer het uit te leggen. Schrijf je gedachten eventueel op, zodat het wat duidelijker wordt voor jezelf. Maar geen zorgen, ik denk dat aardig veel mensen er last van hebben, dus het is herkenbaar en niet gek! Sterkte.

Ik herken het ook. Behalve dan dat het komt door een vreselijke relatie.
Geen idee wat je er aan kan doen. Kom er zelf ook niet uit.

Toevallig heb ik hier ook net een topic over geopend! zou je mij een pb kunnen sturen? :slightly_smiling_face:

Xoxo,

Praat met hem. Vertel hem dat je in het verleden heel erg gekwetst bent en het daarom moeilijk vindt hem toe te laten. Maar dat je daar graag aan wil werken, omdat je hem echt heel leuk vindt.

Ik herken mij hier ook wel in, ik heb dan geen bindingsangst maar meer verlatingsangst waardoor ik heel veel moeite heb met mensen binnen te laten zeg maar. Toen ik mijn vriend leerde kennen had ik er ook veel moeite mee en wilde ik het liefst al het contact verbreken maar hij heeft mij genoeg zekerheid kunnen geven dat ik het toch aandurfde. Praat er met hem over, dan weet hij ook waarom je zo kan reageren en weet hij ook beter waar hij aan toe is. Als hij jou net zo leuk vindt als jij hem zal hij het vast begrijpen. En je kan hem ook vertellen wat jij van hem verwacht of wat je hoopt hij zal doen. Dat zal voor hem ook fijn zijn.

Ik heb hier ook last van gehad. Ik blokte mijn gevoelens weg voor mezelf zodat ik het kon ‘uitmaken’ omdat ik diegene niet echt leuk zou vinden, terwijl ik eigenlijk gewoon in mn broek scheet. Bij mij hielp het om tegen mezelf te zeggen dat een gebroken hart het ergste was dat er kon gebeuren. En liever een gebroken hart, en de wetenschap dat je kan liefhebben, dan denken dat je een soort steen bent. Niet helemaal dezelfde situatie maarja