bindings/verlatingsangst.

Ik geloof dat ik last heb van bindings of verlatingsangst. Het laatste weet ik eigenlijk wel zeker. Elke keer als ik een jongen date, ben ik er bij het daten nog heel rustig onder, vind ik het leuk, ik voel me er goed bij etc. Maar op het punt waarbij het dan meer gaat worden tussen ons, serieuser, heb ik de neiging dit gelijk af te kappen. Ik ben zo ontzettend bang om gekwetst te worden, dat ik dit wil voorkomen.
Ik was de afgelopen tijd voorbeeld met een jongen aan het daten, waar ik het onwijs naar mn zin mee heb gehad en waar ik heel veel ben om gaan geven. Hij woont wat verder weg (ander half uur) maar daar had ik eerst geen moeite mee.
Ik zou vandaag naar hem toe gaan, maar gister zag ik het opeens niet meer zitten en ik heb de afstand als smoesje gebruikt om hem te laten weten dat het tussen ons toch nooit zal werken. Ik heb hem hier erg mee gekwetst en hij wilt me voorlopig niet meer spreken, wat ik ook wel begrijp.
En zo gaat het dus elke keer.

Ik denk dat ik wel een beetje weet waar dit gedrag vandaan komt: Ik heb een relatie gehad vanaf mijn 15e tot mijn 19e, deze jongen heeft het over msn uitgemaakt zonder enige uitleg, afscheid en ik heb hem daarna nooit meer gezien. Ik ben daar heel erg kapot van geweest en ik denk dat ik nu bang ben dat dit weer zal gebeuren?
Ik heb hierna nog wel een langdurige relatie gehad, een jaartje. Maar ook dit was een knipperlichtrelatie omdat ik het telkens niet aandurfde en hiervoor smoesjes gebruikte. Deze jongen bleef wel voor mij vechten maar op denduur was hij het ook zat natuurlijk.

Ik weet dat het heel erg is hoe ik jongens nu behandel en ik wil ze eigenlijk helemaal niet kwetsen. Ik weet gewoon niet wat ik met dit gedrag aan moet?

Sorry voor mijn warrige verhaal, als ik het zelf zo terug lees snap ik er niet zoveel van, maar ik weet niet hoe ik het anders moet uitleggen.

dat ik ook, maar dan niet met vriendjes. maar met vrienden en vriendinnen.

Kan je niet vertellen dat je het allemaal nogal wat eng vindt?

Ik denk dat je het gewoon nog even rustig aan moet doen… Een relatie van 4 jaar is lang, hoor! En dat hij het uitmaakt via msn is ongelofelijk laf! Het is logisch dat hij jou ontzettend veel pijn heeft gedaan en daardoor is het ook begrijpelijk dat je je niet zo snel weer wilt binden. Ik denk dat je het gewoon nog niet heel goed verwerkt hebt… het komt vanself allemaal weer, geloof me. Als jij de juiste jongen tegen komt, zul je geen moeite meer hebben met bindingsangst.

Ik herken me wel in je verhaal. Heb nu meer dan 15 dates met dezelfde jongen gehad, maar heb hem ook aangegeven dat ik niet echt in relaties geloof. Ik vind hem leuk, hij mij ook en zoals het nu gaat vind ik het prima. Misschien moet je die jongen vertellen wat je allemaal hebt meegemaakt, dan begrijpt hij het wat beter. En als je tevreden bent met hoe het loopt is het geen zaak om er de label: relatie op te plakken.

Ik heb hem verteld dat ik het een beetje eng vind, maar hij dacht er nogal makkelijk over en zei dat het allemaal wel goed kwam, zolang we het beide wilde.

En dat ik dat met mijn ex nog niet verwerkt heb zou goed kunnen, niet het feit dat het over is gegaan, maar juist de manier waarop. Dat ik nog altijd bang ben dat andere percies het zelfde gaan doen. Al is dit alweer 3 jaar geleden?

Daarnaast gaat het me niet echt om het label relatie. Het gaat me meer erom dat als ik me aan iemand bind ik ook weet dat ik diegene kwijt kan raken en dat binden doe je vaak ook al onbewust tijdens het daten.

Iig bedankt voor de reacties! Ik heb hier toch wel wat aan. :slightly_smiling_face:

M’n vriend heeft volgens mij ook een soort bindingsangst. Hij gaf ook zelf toe dat hij sinds z’n moeder (die hem het huis uit had gezet) erop voorbereid is dat íedereen hem zomaar kan laten vallen, en het ook moeilijk voor hem is om zich aan iemand te hechten.

Soms kom ik dit nog wel eens tegen, en ik vind het op die momenten allesbehalve ideaal. Maar hij kan er niks aan doen.

i have exactly the same problem… hier gaat het nu beter, ik ben in 'het diepe gesprongen en kijk hoe het verder gaat. leef met de dag en wees gelukkig met diegene voor hoelang het duurt. je moet niet telkens in de toekomst kijken, als het gewoon niet meer leuk is, dan kap jij of anders, hij kan ook kappen. dat kan gebeuren, maar je weet niet wat je mist als je het nooit probeert? xx