Bijna onmogelijk, ervoor gaan of laten gaan?

Ik heb een probleem, namelijk dat ik een jongen leuk vind terwijl het bijna onmogelijk is dat het echt iets tussen ons wordt. Ten eerste komt het omdat we in verschillende landen wonen en elkaar maar één keer per jaar kunnen zien. Ten tweede is hij een paar jaren jonger dan mij en ten derde is hij niet de populairste jongen in mijn oude vriendenkring (daarmee bedoel ik niet dat hij niet stoer oid is, maar dat veel mensen hem gewoon niet mogen). Dus zowel geografisch als sociaal-maatschappelijk gezien is het niet echt een ideale situatie.

Maar we kunnen het echt zo goed met elkaar vinden! Ik leerde hem 3-4 jaren geleden kennen via een vriendin en ik had hem daarna niet meer ontmoet, maar omdat we in dezelfde kringen zaten hadden we online wel contact. Om de één of andere reden versterkte dat contact just toen ik 2 jaren geleden naar Nederland verhuisde. Nu ben ik weer op vakantie thuis en van de week heb ik een paar keren met hem afgesproken, gewoon als vrienden. Bij de tweede afspraak gingen we echter al verder dan “gewoon vrienden”, wat ik eigenlijk echt niet van plan was, sinds hij jonger is enzo. En ik nam wat er gebeurde ook niet serieus; ik vond het wel oké. Maar vandaag hadden we het erover wat er zou gebeuren als ik terug ging. Ik realiseer me nu dat ik hem wél leuk vind, maar wat dan nog? =/

We vinden elkaar beiden heel leuk en we kunnen echt onszelf zijn bij elkaar, het voelt zo ontzettend goed om zo iemand te hebben en ik wil het gevoel dat ik bij met heb niet kwijtraken. Maar hij is toch te jong en ik ga toch weer terug, dus eigenlijk had ik vanaf het begin niet moeten hopen… Ik weet het niet en ik kan ook niet bepaald bij mijn vrienden terecht voor advies. Hebben jullie enig idee wat ik aan moet met deze situatie?

Er zijn geloof ik best veel meiden hier die een vriend in een ander land hebben.
Daar is ook een topic over anders moet je daar eens in kijken.
Verder zou ik zeggen dat je er gewoon voor moet gaan, als jullie elkaar echt leuk vinden zou leeftijd en afstand ook geen probleem moeten zijn.

Dubbel!

Hoe groot is het leeftijdsverschil?Als jullie elkaar leuk vinden, dan is het mogelijk. Al moet je natuurlijk wel veel energie in je relatie steken. Denk er nog eens goed over na en weeg de voor -en nadelen af. Een langeafstandsrelatie is niet niks en zal ook jouw leven sterk beïnvloeden, omdat het gemis erg frustrerend is. Maar ik ken mensen waarbij het werkt, hoor (:

Ik zou eens een kijkje nemen in het ‘Algemene Grenzeloos Verliefd’ topic. Daar staan denk ik wel dingen in die jou zouden kunnen helpen. Maar als je hem echt leuk vindt, moet je er voor gaan! Anders blijf je je hele leven met de vraag zitten ‘wat als’. En niet geschoten is altijd mis, toch?

Bedankt voor jullie reacties! Maar het ligt niet alleen aan de afstand. Een paar jaren geleden had ik ook een lange-afstands relatie en dat hielden we vol omdat we vier maanden voor hij verhuisde iets kregen en ik na een jaar ook naar Nederland zou verhuizen; we waren dus al in een relatie en we wisten beiden waar we over een jaar zouden zijn. Klein detail dat het drie maanden na mijn verhuizing uit ging, bleek dat we toch te veel waren veranderd binnen een jaar.
In dit geval is het echter zo dat we beiden onzeker wat we willen met ons leven. Als hij besluit dat hij in zijn land blijft en ik van plan ben om sowieso tot ik m’n studie heb afgerond niet meer dan eens per jaar op bezoek te komen, dan gaat het daar al mis. Plus ik weet niet of ik na m’n studie wel terug wil gaan of de wereld wil rondtrekken, terwijl hij vanwege familie-problemen nu al is gestopt met school om te werken :confused: Het is bijna alsof we in twee verschillende werelden leven.
Daarnaast vraag ik me af wat de omgeving ervan zal denken, want hoewel hij “maar” twee jaren jonger is, zijn we van verschillende achtergronden en (opleidings-)niveau’s. In meerder opzichten zou men dus zeggen dat ik “hoger” dan hem ben, wat ik zelf bullshit vind, maarja. Als het andersom was zou het misschien oké zijn, maar waarschijnlijk vindt men dit not-done? Twijfels twijfels, terwijl ik niet eens weet of het praktisch gezien wel kan.

up?

Je kunt niet meer dan proberen, toch? Nogmaals, als je het niet doet blijf je altijd denken ‘wat als’. En sowieso, je moet je niet druk maken om wat anderen denken. Het is jouw leven, jouw keuzes, en niet hun probleem. Als je gelukkig samen kunt zijn, telt de mening van anderen toch niet?
Ik zou het gewoon proberen voor nu, en als het uiteindelijk toch niks wordt dan weet je tenminste wel dat je het geprobeerd hebt.

Heel eerlijk zou ik het een beetje verspilde moeite vinden.

Helemaal mee eens!

Ik heb maandag een vriendin hierover verteld en zij kon zich juist echt niet voorstellen dat ik iets in hem zag, dat was een wel jammer. Maar zoals jullie zeggen, ik moet het zelf weten, hoewel het een beetje verspilde moeite is. Dus daarom heb ik besloten om voor nu goede vrienden/geheime vakantie-liefdes te blijven, totdat we beiden beter weten wat we willen. Bedankt voor de reacties! :slightly_smiling_face: