Bij vriend blijven of niet?

Hey iedereen,

Dit gaat vast een lang verhaal worden, maar ik zit er best al een tijdje mee. Ik vind het moeilijk om er met iemand over te praten, omdat het allemaal wel persoonlijk is en ik niet graag mijn relatieproblemen publiek maak zeg maar.

Ik ben anderhalf jaar samen met mijn vriend, maar het gaat de laatste tijd niet zo goed meer. Voornamelijk op seksueel vlak, maar dus ook de relatie in zijn geheel. Ik heb steeds minder behoefte aan hem en het loopt allemaal niet zoals ik zou willen. Het is hele leuke, lieve en attente jongen, ik kan er werkelijk niets slechts over zeggen, maar ik heb het gevoel dat er leukere liefdes zijn zeg maar. Ik word echt ongelukkig omdat ik steeds twijfel, want ik wil niet iets moois weggooien, maar ik heb steeds meer zin om mijn eigen ding te gaan doen zonder hem. We hebben hier al meermaals over gepraat, maar het gaat nog steeds met ups and downs.

Bij mijn vorige vriend is het net hetzelfde gelopen, waardoor ik me echt heel lang rot heb gevoeld omdat ik hem had gekwetst. Ik begin ook aan mezelf te twijfelen, waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn met een leuke jongen? Ik voel me echt zo klote omdat ik het gevoel heb dat ik een deel van mijn leven moet opgeven als ik het uitmaak. Een heel leuk deel, en ik denk niet dat het ooit weer helemaal gaat zijn zoals nu als we vrienden blijven, dan is er toch iets gebroken denk ik.

Ik vind het vreselijk dat ik mij niet 100% geef in de relatie en doe mijn best, maar ik heb vaak periodes dat ik mij niet volledig geef en te weinig aandacht heb voor hem en zijn gevoelens. Ik vind het ook heel erg dat ik naast mijn vriend mijn ‘maatje’ zal verliezen, dat is de hoofdreden dat ik toch steeds doorzet zeg maar.

We zijn onlangs samen op vakantie geweest en hebben veel gepraat en dit hielp wel. Maar dus enkele dagen geleden heb ik afgesproken met een jongen waar ik best wel een zwak voor heb. Ik heb dit ook verteld aan mijn vriend en ben niet vreemd gegaan. Het heeft wel gevoelens bij mij losgemaakt en ik had echt weer het gevoel dat ik leefde zeg maar. Er gaan echt honderden ideeën door mijn hoofd. Ik wil voor mezelf kiezen, maar ik wil ook heel graag dat deze relatie werkt. Ik heb ook echt het gevoel te moeten vechten voor mijn relatie omdat ik dat hem en ook mezelf verschuldigd ben, maar een relatie zou toch leuk moeten zijn en geen gevecht?

Alles bij elkaar, ik voel me echt zwaar klote en wil eindelijk eens een beslissing nemen. Heeft er iemand van jullie al in een gelijkaardige situatie gezeten? Wanneer besluit je om te kappen of zet je door?

Ik weet niet wat je met ‘hangen’ juist bedoelt, maar we hebben samen een uurtje of twee in de tuin gezeten. Ik weet dat het niet helemaal ok is naar mijn vriend toe, maar mijn familie, close vriendinnen en vriend zijn allemaal op vakantie. Ik werkte heel de tijd en had even een vrij momentje en toen ben ik er wel naartoe gegaan toen hij me uitnodigde, omdat ik wel behoefte had aan wat sociaal contact en omdat ik wist dat ik niets verkeerd zou doen. Maar ik begrijp verder wel wat je bedoelt. Je hebt denk ik wel gelijk, maar ik ben bang dat ik te snel opgeef dan?

Misschien heb je even tijd nodig ‘’ To clear your mind ‘’ en te kijken wat jij echt wil.
En als je het niet wilt of je ongelukkig daardoor gaat voelen, let him go…
zoals wat TheBullshitman zegt zowel jij als hij verdienen toch iemand die 100% voor de ander gaat. :slightly_smiling_face:

Mijn vriend is al drie weken op vakantie en die tijd apart doet mij enkel meer twijfelen, ik dacht dat ik er wel uit zou raken, maar het lukt me niet.

Wat ik ook nog wilde zeggen in de beginpost: Bij mijn vorige vriend is het net hetzelfde gelopen, waardoor ik me echt heel lang rot heb gevoeld omdat ik heb had gekwetst. Ik begin ook aan mezelf te twijfelen, waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn met een leuke jongen? Ik voel me echt zo klote omdat ik het gevoel heb dat ik een deel van mijn leven moet opgeven als ik het uitmaak. Een heel leuk deel, en ik denk niet dat het ooit weer helemaal gaat zijn zoals nu als we vrienden blijven, dan is er toch iets gebroken denk ik.

Misschien ben je er niet klaar voor dat kan ook heb je je leven op een rijtje? doe je de dingen die je leuk vind? maak je tijd voor jezelf? Misschien moet je jezelf eerst vinden. klinkt zo cliche maar misschien is het ook zo…

Ja dat ook en dat ik dan straks iemand moet gaan kwetsen die dit niet verdient en dat ik misschien spijt krijg en vooral dat ik mijn maatje kwijt zal zijn. :flushed:

als je al zo lang twijfelt zou ik, hoe hard of het ook klinkt, er een punt achter zetten. Anders hou je hem toch een soort van aan het lijntje… Succes!

Ik heb precies hetzelfde als jij…
we hebben bijna een maand en dat is dan weliswaar korter dan jij maar dat hou ik even buiterzijde.
Op dit moment doe ik liever mijn eigen ding en geef ik hem niet al m’n liefde die hij verdient en geef ik hem weinig aandacht.
Ik spreek tussendoor ook vaak met andere jongens af alleen heb ik geen zwak voor hun, maar ik vind het heel moeilijk, want ik wil mijn vriend niet loslaten. Als ik bijv een leuke jongen zie lopen denk ik meteen dat ik het met hem veel leuker zou hebben. ik praat er ook niet over met mn vrienden en vriendinnen, omdat hun het toch niet snappen en ik wil niet dat mijn vriend via via dit soort dingen hoort…
op dit moment probeer ik gewoon door te zetten en als het echt niet meer gaat dan…tja :cold_sweat:

Is het misschien niet zo dat je eigenlijk een beetje de spanning van een beginnende relatie mist? Een vriendin van mij had dat. Ze was wel dol op de jongen, maar zag dat zelf niet meer omdat ze niet gewend was zo lang een relatie te hebben. Voor haar gevoel “stond het stil”, terwijl het gewoon een prima relatie was.

Maar als je echt denkt dat je niet gelukkig wordt met hem, dan zou ik een punt achter de relatie zetten. Het is misschien rot om hem te kwetsen, maar hij verdient ook iemand die er 100% voor gaat. En jij hoort ook een gelukkige relatie te hebben. :wink:

In ieder geval succes met je keuze!

Ik heb dit ook gehad. Ik had 4 jaar een vriend maar ik had al een tijdje (half jaar) een zwak voor iemand anders ondanks dat ik nog wel van mijn vriend hield. Als we samen waren dan was het leuk, maar als hij er niet was dan vond ik dat net zo prima. Na een tijdje had ik zelfs weinig behoefte om hem te zien en op het eind was het zelfs zo dat ik blij was als hij weg was en ik wat tijd had om na te denken. Ik heb ongeveer een half jaar met dat gevoel rondgelopen en toen heb ik toch besloten om het uit te maken.

Kies echt voor jezelf! Natuurlijk heeft hij pijn als jij het uitmaakt en natuurlijk voelt hij zich dan down. Maar als het nu al zo gaat dan kan het nooit je hele leven blijven duren. Je kan maar beter eerlijk zijn. Ik heb het ook heel lang uitgesteld en ik had veel eerder voor mezelf moeten kiezen. Ik ben blij dat ik het uiteindelijk had uitgemaakt en het was echt een opluchting. Ik denk dat je meer van hem houdt als een vriend dan als je vriend :slightly_smiling_face: . Ik ben ook heel lang bij mijn ex gebleven omdat het een soort vertrouwd was en ik zijn familie goed kende, maar je moet echt voor jezelf kiezen!

Ik heb precies hetzelfde gehad, en ik heb het uitgemaakt met mijn vriend na 2.5 jaar. Geen spijt van, maar ik vind het wel jammer dat ik niet gelukkig kon zijn met zo’n lieve jongen. Ik denk dat ik mentaal nog wat meer moet groeien voor ik zo’n serieuze relatie aankan, ik had voor mijn lange relatie echt heel weinig ervaring met jongens en was bang dat ik iets miste.

Heb net hetzelfde meegemaakt. Nou ja, er was wel wat meer met hem aan de hand, maar we hadden op zich geen slechte relatie. Ik had echter ook die constante twijfels en het leek niet te beteren na erover te praten of extra tijd in elkaar te steken. Hij was geen slechte vriend, zelfs een hele aardige jongen, maar hij was hèt gewoon niet. En natuurlijk kan je meerdere keren in je leven op dat punt belanden, da’s heel normaal.
Ik voel me sinds de breuk echt vrij en gelukkiger, ondanks dat ik een jongen heb verloren die als een broer voor me was. Soms moet je bepaalde dingen opofferen om gelukkig te zijn.

Je mist duidelijk iets in je relatie en dat is echt niet abnormaal.
Die jongen waar je een zwak voor hebt geeft jou die aandacht wel die je nodig hebt(dat kan jouw vriend bijna niet meer waarmaken, die spanning omdat jullie elkaar vrijwel door en door kennen, en ook downs hebben met elkaar).
Maar geloof mij maar, stel je maakt het uit met je vriend en begint bv een relatie met die jongen waar je een zwak voor hebt, dan kom je uiteindelijk in dezelfde situatie terecht waarin je dingen mist.
Want ook hij is niet altijd leuk en spannend en heeft evenveel aandacht voor je.
Er zijn wel jongens die er écht altijd voor hun vriendin zijn, maar daar mis je weer een bepaalde tegengas ofzo.

Tis altijd wel iets. en inderdaad, de kans bestaat dat je je toekomst weggooit.
Bedenk je goed, is dit de jongen waar je op je 50e nog een relatie kunt hebben, waar je gezellig mee een kopje thee kunt drinken in de tuin en iets leuks kunt ondernemen? De vader van je kinderen wellicht? steunt hij je? Wat vind je belangrijk aan de jongen waar je je leven mee deelt. Bezit hij die vaardigheden… Zo niet, dan kun je jezelf afvragen of dit is wat je wilt en waar je toekomst ligt. zo ja, dan moet je je echt afvragen of het gras nu niet groener lijkt bij die ene boy.

Bedenk wat je hebt, je zal het pas missen als je het kwijt bent.

wauw… Ik had dit kunnen typen… echt precies…

Hier ben ik het helemaal mee eens. En als je ook nog een zwak hebt voor iemand anders lijkt het me beter om het uit te maken. Anders houd je je vriend aan het lijntje en worden er uiteindelijk nog meer gevoelens gekwetst dan wanneer je er nu mee zou stoppen. Het hoeft niet zo te zijn dat je meteen naar die andere jongen gaat hoor, maar het feit dat je een zwak hebt voor iemand anders lijkt me wel een teken dat je toch niet tot over je oren verliefd bent op je vriend en dat is wel nodig voor een relatie.

  • ik ben overigens geen relatie-expert, maar dit is wat mijn gevoel zegt -