Betere band met me vader

Ik wil graag een betere band met me vader, gewoon met hem kunnen praten over jongens, liefde, me relatie, hoe ik me voel, wat ik heb meegemaakt of heb gedaan zonder elke keer iets negatiefs te horen, of gewoon een keertje ‘Oh wat leuk Lin!’. Dat mis ik echt aan een moeder hebben, echt ontzettend erg. Gewoon van die meiden dingen bespreken… Eigenlijk wil ik echt die band proberen te creëren met met vader, maar dat is zo ontzettend moeilijk… Heeft er iemand misschien een idee wat kan helpen? Me vader is drukker met zijn vriendin en werk etc. Ik kan hem best zeggen dat ik meer tijd met hem zou willen, maar dat is kinda awkward if u know what I mean… En hoe kan ik me vader duidelijk maken dat ik graag zo’n band met hem wil? :confused: (Mijn moeder is 2 jaar geleden overleden en eigenlijk nu ik ouder begin te worden merk ik pas echt dat ik echt de behoefte heb om hier gewoon met iemand over te praten die dichtbij me staat zeg maar…) Het klinkt heel gemakkelijk, maar ik vind het echt ontzettend moeilijk om dit aan te geven bij me vader. Hopelijk hebben jullie meiden wat tips voor me die deze band kunnen gaan versterken…

MIJN vader… sorry :wink: Niet lullig bedoeld maar ik ben gewoon een beetje een taalnazi :flushed: Ik ga nu je verhaal lezen, want ik denk dat ik hier me wel in kan herkennen :kissing:

Misschien moet je even je volledige naam weghalen…

Aaawwwww… meid wat kut… Ten eerste heel veel succes <3!!!

Ik heb ook niet zo’n goede band met mijn vader, inmiddels spreek ik hem bijna nooit meer, en als ik hem zie is hij alleen maar aan het schreeuwen. Hij is zwaar depressief, agressief en overspannen dus allemaal ook erg gezellig… Ik woon nu wel bij mijn moeder, maar daar kan ik niet zo goed mee overweg en ik mis wel heel erg een/mijn vader… Ik denk dat het beste is om hem duidelijk te maken hoe je je voelt, en als je het moeilijk vindt om dit te zeggen kan je ook een gewoon een briefje op zn bed liggen/in zn tas stoppen of een mailtje schrijven, dan ben jij ervan af en kun je even alles van je af schrijven, bij mij helpt dat iig altijd heel erg!

Als hij het dan heeft gelezen komt hij wss wel naar je toe om er met je over te praten, zo niet dan moet je het even aankaarten, van “zeg pap… heb je mn brief gelezen?”

Heeeeeeeeel veel succes alvast!! Je mag me altijd een privéberichtje sturen als je behoefte hebt aan een luisterend oor!! Sterkte!!

Bedankt, zag het net pas!

Eerlijk gezegd praat ik daar nooit met mijn moeder over, en ook niet met mijn vader (maar dat is een lang verhaal, daar heb ik een soort van geen contact meer mee). Ik vind het ontzettend awkward om daar met hun over te praten, doe ik liever met vriendinnen en me zus…

Oke sorry hier heb je wss helemaal niks aan, zie het maar als een upje :flushed:

Jij ook sterkte meis…! Ik snap hoe je je voelt. Je hebt misschien wel gelijk, maar het is moeilijker dan het lijkt… Mijn vader denkt ook altijd dat ik iets niet meen & dat alles altijd goed met me gaat. Hij heeft een verkeerd beeld op hoe ik in elkaar zit, en een verkeerd vooroordeel… En om ondanks dat alles, is het dan nog moeilijker mja… we vertrouwen elkaar net aan zeg maar…

Haha ach… Ik heb hetzelfde hoor, natuurlijk zou ik niet uitgebreid mijn seks leven gaan vertellen or something, maar als ik iemand leuk vind & het word wat serieuzer wil ik er gemakkelijker over kunnen praten dan er steeds om heen draaien en uit eindelijk toch maar even voorstellen if u know what I mean

Jaaa ik snap je echt precies!!! :sob::muscle:

Heb je eigenlijk broers of zussen?

Ik niet, en ik heb heel erg het gevoel dat ik er alleen voorsta, omdat ik als er iets niet bij mijn moeder terecht kan en dus ook niet bij mijn vader, ik ben hierdoor in een soort halve depressie gekomen maar ben daar net weer uit :grin: Ik wilde ook mijn vrienden er niet mee lastigvallen, liever dat ze gewoon het idee hadden dat ik altijd vrolijk ben enz, wat ik ook altijd ben, masker enz… Maar een vriendin van me had gelukkig door dat het niet zo goed ging en toen ben ik met een vertrouwenspersoon op school gaan praten (die ik al langer kende, niet omdat het een leraar was zeg maar, maar hij was meegeweest op een reis waar ik al wat goede gesprekken met hem had gevoerd) en die heeft mij wel heel erg geholpen :slightly_smiling_face:

Sorry dat ik je nu ineens even lastigval met mijn verhaal :’)

Ja tuurlijk, maar dat gaat vanzelf wel. Maar als je er echt met hem over wilt praten zou ik het gewoon proberen aan te geven…

Ik heb ook geen broers of zussen en herken me in je verhaal… I’ve got the same :confused:

.