Beste vriendin

Het gaat al langer wat minder goed tussen mijn beste vriendin en mij naar mijn gevoel. Haar vriendje moet mij totaal niet en dat is soms wel lastig. Ik ga nu niet het hele verhaal daarover doen, maar in ieder geval ik voel me wel iets minder bij onze vriendschap.
Nu hadden we pas een ‘stille ruzie’ zeg maar. Zij dacht dat ik kwaad was op haar en daarom was zij kwaad op mij, maar ik begreep eigenlijk niet waarom ze mij ontweek. Dinsdagavond hadden we wel tijdens het naar huis fietsen van school niks tegen elkaar gezegd, ik was gewoon niet zo in de stemming om te praten en zij zei ook niks dus ik dacht dat ze het niet erg vond om gewoon in eigen gedachten verzonken te zijn. Woensdag, gisteren dus, bleef ze bij haar vriendje op de speelplaats (ze stonden samen nogal lang in de gang dus ik wou er niet als een hondje bij blijven staan dus ik ging al maar door) terwijl wij die normaal gezien samen doorbrengen. Ik vond het al een beetje raar maar ik dacht ik ga me er niet te veel van aantrekken. Maar 's avonds smste ze dat ze met haar broer mee zou fietsen, de enige reden daarvoor kon alleen maar zijn dat ze niet met mij wou fietsen. Ik voelde mij hier heel slecht over, heb een hele tijd liggen wenen. Vandaag op school bij de eerste speeltijd ging ze ook niet met mij mee, ik op het toilet weer heel hard gaan wenen. 's Middags heb ik dan de kans gevonden om haar te spreken en toen is het een soort van uitgepraat. Ze had blijkbaar eerder deze week al eens iets tegen mij gezegd wat ik blijkbaar niet heb gehoord en toen draaide ik mijn hoofd om en zij vatte dat dan op alsof ik kwaad was en haar negeerde. Totaal niet met die bedoeling dus, ik was me er zelf niet van bewust. En nog een paar zo’n dingen, maar ze heeft mij nooit gezegd dat dat haar dwars zat ofzo. En daarom liet ze mij maar links liggen. Nu is het dus bijgelegd maar ik voel me er nog altijd niet zo geweldig bij.
Vorige week had ik aan haar gevraagd of we nog eens samen uit zouden gaan en toen is daar even niet meer over gesproken. Daarnet op msn vroeg ik of dat nu doorging en toen zei ze dat ze sowieso ging gaan, of ik nu meeging of niet. Haar vriendje gaat dus blijkbaar ook. Ik voel me best teleurgesteld, ik had het initiatief genomen en nu word ik precies de persoon die eventueel meegaat met hen. Ik had niet verwacht dat hij mee zou gaan, dan ga ik sowieso een pak minder aandacht krijgen van mijn beste vriendin.
Gelukkig gaat mijn ex waar ik nog goed mee overeen kom ook mee met hen, dus als ik echt eenzaam ben kan ik nog wel een babbeltje met hem doen. Maar ik voel me dus wel best voor schut gezet in deze situatie, en dan nog eens onze gebruikelijke probleempjes erbij. Ik heb het gevoel dat onze vriendschap vroeg of laat echt gewoon gaat kapot gaan. Volgend jaar zal ik blij zijn eerlijk gezegd dat we allebei naar een andere school gaan gaan, maar dit jaar moet ik nog wel overleven… En probleem is ook vooral dat ik gewoon geen andere vrienden op school heb om mee op te trekken.
Sorry voor het lange verhaal maar ik moest het even kwijt :frowning_face: voel me best kut hierdoor

idd dit is wel een rot situatie… maar ik zou er gewoon met haar over praten. Zeg tegen haar wanneer je denkt dat ze boos is, vraag aan haar wat er is dan. Zeg tegen haar dat ze dat dan ook wilt doen, zodat er niet weer misstanden ontstaan.
Je moet wel accepteren dat ze een vriend heeft, ook al vind jij hem niet de aardigste. Ze wilt natuurlijk ook veel met hem optrekken dus spreek anders gewoon een vaste dag af ofzo dat jullie iets leuks gaan doen na school ofzo of op de zaterdag. En probeer toch aardig te doen tegen die vriend. Want als je steeds chagerijnig bent wanneer hij er is, heeft hij ook geen zin om leuk terug te doen.
En toch maar proberen te socializen haha. Zodat je ook andere vrienden hebt/krijgt. Want dit is inderdaad niet leuk.

Soms groeien mensen uit elkaar, ookal is het niet leuk.

@ happy face: ik heb nooit echt chagrijnig tegen hem gedaan ofzo, hij is gewoon achter mijn rug beginnen roddelen en toen zijn we elkaar gaan negeren eigelijk.
Maar goed, heb net een grote ruzie met mijn ouders achter de rug, ze vinden dat ik mij te veel laat doen. Zij vinden nu dat ik mijn vriendin maar gewoon moet laten voor wat het is en mij volledig op andere mensen gaan concentreren. Ze hebben mss wel gelijk. Soms groeien mensen idd gewoon uit elkaar, ik heb niet het gevoel dat pogingen om het nog te redden het nog veel langer zouden rekken. Maar het is wel kut, ze is al sinds de kleuterklas mijn beste vriendin, we hebben samen zo veel meegemaakt. Ik kan niet geloven dat het contact nu verbroken zou worden. Het doet wel ongelooflijk veel pijn. Er gaan nog moeilijke tijden aankomen om nieuwe vrienden te proberen maken wat ik heel moeilijk vind.