Beste vriend of meer?

Hallo allemaal,

Ik plaats nooit berichtjes op fora maar ben nu echt even de weg kwijt. Het is een beetje een erg lang verhaal, maar ik ga proberen het zo goed mogelijk samen te vatten. Sorry alvast.

Ik zit in een vriendengroep samen met mijn beste vriendinnetje, ik doe alles met haar en ook vaak met een derde vriend erbij (hierna: X). X woont met haar in een studentenhuis. X is een ontzettende lieve jongen maar heeft een flinke angststoornis waar hij antipsychotica voor slikt (het is erfelijk). Ik en mijn vriendin hebben beiden vriendjes of seksuele contacten gehad maar hij in de afgelopen 4 jaar niet. Elke keer als er een vrouw dichtbij hem kwam, vluchtte hij de andere kant op.
Hij heeft ook flinke depressieve periodes gehad en is sociaal gezien ontzettend moeilijk. Hij sluit zich veel op in zijn eigen kamer en laat nooit iemand echt ‘binnen’.

Een dronken avond na stappen heb ik ontzettende ruzie met mijn vriendje gekregen waar ik mee samenwoonde en ben ik met mijn vriendinnetje mee naar huis gegaan. Daar heeft X me geprobeerd te zoenen en ik heb hem half half afgewimpeld.
2 Maanden daarna heb ik mijn relatie van 4 jaar uitgemaakt, waar ik mee samenwoonde en ben ik bij mijn vriendinnetje in gaan wonen, in mijn zoektocht naar een nieuw huis. X was niet de reden dat ik het heb uitgemaakt, het ging ontzettend slecht maar achteraf gezien heeft het ook zeker niet geholpen.

Het was erg gezellig in huis maar er was sinds het ‘zoenen’ een spanning ontstaan tussen mij en X en ik begon me steeds meer aangetrokken te voelen tot hem. We kregen ook ruzies om niks en mensen maakten opmerkingen erover dat we een ontzettende seksuele spanning hadden.

In januari is mijn vriendinnetje doodziek op de IC beland, ze heeft hier 3 weken gelegen en het zag er die hele tijd naar uit dat ze het niet ging redden. We hebben een ontzettende hechte vriendengroep en iedereen viel in een diep dal. X en ik trokken steeds meer naar elkaar toe en belandden ook met elkaar in bed. De sex was fantastisch en ik voelde me zo getroost door hem.
Het gebeurde vaker en we hebben het erover gehad. Hij zei dat hij zich niet verliefd voelde maar het wel ontzettend fijn vond om bij me te zijn op die manier, zolang ik geen verwachtingen zou hebben vond hij het prima. Ik stemde in en zocht hem vaak snachts op voor sex terwijl we overdag leuke dingen deden samen.

Hij begon te veranderen, zat niet meer opgesloten op zijn kamer en was socialer en gelukkiger. Ik ben een redelijk dominant persoon en met alles wat ik tegen hem zei, luisterde hij direct.
Mensen om me heen waarschuwden me dat hij de waarheid niet sprak, zeker wel verliefd zou kunnen zijn en ik moest oppassen met wat ik deed. Ik vond het onzin en was in de veronderstelling dat we beiden hetzelfde wilden.

Mijn vriendinnetje werd ondertussen godzijdank beter en mocht naar de medium care. Met onze vriendengroep zijn we gaan stappen om het te vieren. Ik ontmoette de beste vriend van X die ik nooit eerder had gezien en had daar een ontzettende goede klik mee. We trokken de hele avond met elkaar op. X reageerde ontzettend jaloers en vriendinnen zeiden me dat ik moest stoppen met die vriend.
Ik ben X gaan opzoeken toen hij alleen stond en gevraagd of alles oke was, hij zei van wel en hij zoende me ineens. Ik vroeg hem of ik die nacht bij hem mocht slapen en hij zei van wel.
In de kroeg danste ik met de vriend van X en met X zelf. X bleef jaloers, en zoende me ook midden in de kroeg waar al onze vrienden bij stonden terwijl we hadden afgesproken dat we het niet aan anderen zouden laten weten.
Die nacht werd X hartstikke dronken en ziek. Ik heb hem verzorgd en naast hem geslapen. De volgende dag vertrokken onze vrienden weer en we hadden voor het eerst overdag sex. Na de sex heeft hij pizza’s voor ons besteld en is in de woonkamer gaan zitten. Ik ben toen naar mijn eigen kamer gegaan en een film opgezet, die nacht sliepen we ook apart. Naderhand gezien was dat niet leuk van me, want hij ging expres in de woonkamer zitten om met mij te eten en niet op zijn eigen kamer.

De dag erna veranderde ineens alles, hij was koud en afstandelijk en wilde ineens niet meer dat ik dichtbij hem kwam. Hij beweerde ineens dat hij niet kon slapen met iemand naast zich (terwijl ik hem vaak genoeg had zien liggen snurken) en dat het allemaal niet verstandig was wat we deden en dat we ermee moesten stoppen. Hij had een angst aanval. Onze band was zo hecht geworden dat als hij zich angstig voelde, ik het altijd weg kon halen met een kus, nu lukte dat niet, hij duwde me letterlijk van zich af.
De eerste nacht dat we bij elkaar hadden geslapen had hij me laten beloven dat als hij angstig werd ik hem gewoon naar me toe zou trekken en hem niet alleen zou laten. Ik wilde mijn belofte nakomen maar het werd zo erg dat ik toch besloot weg te gaan.
De dag erna zei hij me dat hij wilde stoppen. Ik zei dat ik het jammer vond maar dat ik het begreep.

Daarna werd het doodstil in huis, we ontweken elkaar en hij trok weer in zichzelf. Ik besefte me dat ik heel veel voor hem voelde in hoezeer ik hem miste. Na een week heb ik hem gezegd dat ik hem miste en dat ik de situatie heel rot vond. Hij ontkende eerst van alle kanten en we kregen ruzie omdat hij me probeerde af te doen als iets wat niet heel belangrijk was voor hem. Uiteindelijk erkende hij dat hij de situatie ook ondraaglijk vond en ik heb hem heel eerlijk gezegd dat ik het niet trok dat hij nooit echt zei wat hij meende. Hij zei dat we het hadden geprobeerd om te laten werken tussen ons maar dat het niet werkte, dat hij heel veel voor me voelde tijdens de intieme momenten maar dat zijn angst aanval ook echt was. En tussendoor wanneer we niet intiem waren voelde hij de passie niet zei hij. Ik zei dat ik dat ook niet voelde omdat we zulke goede vrienden waren, maar dat de passie tijdens ook niet fake was en wat we moesten doen als er weer wat zou gebeuren. Hij zei dat als 2 volwassen mensen, die wisten dat het niet zou werken, we dat niet meer zouden doen.

We trekken nu nog meer naar elkaar toe dan ervoor, maar er is nooit meer iets gebeurd. Nu is hij nog veel opener dan ervoor en reikt hij constant naar me uit. Hij doet de hele tijd dingen voor me en vraagt heel veel om aandacht. Hij flirt ook openlijk met me en kliert me constant.
Vriendinnen zeggen dat we verliefd zijn en om elkaar heen draaien. Ik weet het allemaal niet meer. Ik ben stapelgek op hem maar snap helemaal niks van waar hij mee bezig is. Ik voel me zo fijn bij hem en we zijn zo ontzettend close geworden. Hij vertelt me ineens alles en is ook constant op me gefocust. Iedereen is stomverbaasd over hoe erg hij veranderd is en zeggen dat het door mij komt.
Ik word ondertussen steeds meer verliefd en wanneer hij weer zijn kamer vol met kaarsjes zet voor wanneer we gezellig bij elkaar zitten savonds wil ik er niks achter zoeken maar vind dat zo moeilijk.

Gisteren bijvoorbeeld, na het sporten trekt hij zijn shirt uit en zegt ik ben goed opweg toch? En ik val echt bijna uit mijn stoel van hoe ontzettend ik me aangetrokken voel tot hem. Het is een lijdensweg en ik weet zeker dat ik binnenkort met een drankje gewoon op hem ga springen…
Help!! Wat moet ik hiermee?:face_with_raised_eyebrow:

ik wil je best helpen, maar misschien kun je dit verhaal inkorten? want ik vind het iets te lang om te lezen…

Ik heb het helemaal gelezen.

Ik zou het gesprek met hem aan gaan. Dat hij veranderd is en nu beter in zijn vel zit enzo, en als dat een beetje goed landt bij hem, hem vertellen dat je hem erg leuk bent gaan vinden?

Ik heb niet het hele verhaal gelezen, maar ik denk wel degelijk dat hij iets voor je voelt. Dat is uit de laatste alinea ten minste uit te halen (en tevens het enige wat ik gelezen heb). Is het niet slim om hem te vragen of dat ook zo is? Hij is ten slotte een stuk opener geworden geef je aan.

Ik denk dat je toch met hem hierover moet gaan praten. Vertel hem wat je voelt, op deze manier kom je er ook achter of hij iets voor jou voelt.