Ben ik wel goed genoeg voor hem?

Ik heb nu acht maanden lang een hele lieve vriend. In het begin van onze relatie (de eerste twee a drie maanden) hebben wij veel ups en downs gehad, hij heeft het een keer uit gemaakt, ik heb het een keer uit gemaakt en wij botsten heel erg veel met elkaar. Toch hielden wij heel veel van elkaar en besloten wij samen te blijven.

Ik woon nu tijdelijk in het buitenland en hij heeft mij na vier maanden opgezocht. Ik genoot er zo veel van dat hij bij mij was maar af en toe had ik gewoon zin in rust of wilde ik niet zoenen. Ik zat zelf ook erg veel op mijn telefoon. Hij vond het niet erg zei hij want hij was eindelijk bij mij. Wij hebben de volledige maand dat hij bij mij was maar één meningsverschil gehad en wij hebben heel veel genoten. Aan iedereen vertelde hij dat ik zijn dierbaarste bezit ben. Toen hij terug naar Nederland ging moest hij heel veel huilen. Ik vond het niet zo erg dat hij ging want over drie maanden zie ik hem weer en ik had wel weer een beetje zin in de rust.

Ik vraag mij af of ik wel goed genoeg voor hem ben. Ik hou heel veel van hem en ik wil ook echt dat hij de vader van mijn kinderen word. Ik doe ook heel veel voor hem en dat zegt hij ook steeds. Toch ben ik bang dat hij meer van mij houd dan ik van hem. Dit neemt niet weg dat hij de man is waar ik echt mee samen wil zijn, ik heb nog nooit zo veel van iemand gehouden.

Ik mis mijn vriend nu ook heel erg maar ik wil gewoon mijzelf af en toe even kunnen afzonderen denk ik terwijl hij alle aandacht wilt. Hij zegt dat hij mij begrijpt en dat ik genoeg aandacht geef maar voor mij voelt het niet goed.

Ik vroeg mij af wat jullie zouden doen in mijn geval en wat jullie er van vinden.

Ik zou het er met hem over hebben. Ik snap dat je ook af en toe rust wil hebben zodat je ook je eigen leven hebt. Misschien richt hij zich veel te veel op jou en dat je daarom denkt dat hij meer van jou houdt dan jij van hem. Ik kan wel uit je verhaal opmaken dat je echt van hem houdt, dus daar zou ik niet aan twijfelen.

Je zit nu op een andere plek, uit je comfortzone en zonder dat hij 24/7 bij je kan zijn. De twijfel slaat dan toe en de zelfstandigheid die je nu hebt, is fijn.
Ik herken mezelf in jou toen ik in het buitenland was en dat hij me kwam opzoeken. In Nederland pak je de draad zo weer op en dan kun je er alsnog achter komen dat het toch niet werkt tussen jullie. Als je blijft twijfelen kun je ervoor kiezen om terug in Nederland te bekijken hoe het gaat, of je verbreekt nu de relatie zodat je opnieuw kunt beginnen als je terug komt.

Als hij je begrijpt en zegt dat het goed is, dan is er toch geen probleem…

Ah dit doet me zo veel denken aan een scène van Malcolm in the Middle. Even opzoeken.

Lois: It means you love me more than I love you. Hal: Well, honey, that's always been true. Of course I love you more. Lois: And you're okay with that? Hal: Oh, yeah. Think about it. If you loved me as much as I love you, we'd never leave the bedroom

Is me altijd bijgebleven om de een of andere reden :’)
Het is echt niet erg als er momenten zijn waarop het lijkt alsof de een gekker is op de ander. Naar mijn ervaring fluctueert het ook nog weleens en zelfs als dat niet zo is, als hij het prima vindt dat hij meer van jou houdt, is dat toch oké? Daarnaast weet ik zo zeer nog niet of hij meer van jou houdt dan jij van hem op basis van wat jij nu schrijft, eerlijk gezegd. Er zit gewoon een heel verschil in de reden dat jullie in het buitenland zijn.
Jij zit daar al een behoorlijke tijd en hebt (waarschijnlijk) jouw eigen routine gecreëerd, nieuwe mensen ontmoet en andere ervaringen opgedaan. Jouw vriend komt op bezoek, maar jouw leven daar draait gewoon verder.
Jouw vriend daarentegen gaat speciaal naar het buitenland om jou op te zoeken, dan is heel die intentie al anders. Hij komt daar niet voor vrienden of studie of ervaringen per se, maar voor jou. Het is dan ook niet zo gek dat het lijkt alsof hij verliefder is op jou dan jij op hem. Voor hem is het speciaal dat hij daar is met jou, terwijl het voor jou een dag als alle anderen is, met als uitzondering dat jouw vriend er dit keer bij is. Het is dan ook totaal niet gek dat hij van elk moment met jou wil genieten (want het is nieuw voor hem) en jij juist dingetjes voor jezelf wilt doen (want voor jou is het gewoon het leven van alledag). Ik vind het juist ijzersterk van jullie dat je het gewoon kan zeggen als je even behoefte hebt aan rust en hij dat meer dan prima vindt en je schrijft expliciet dat je het zo geweldig hebt gehad, dus ik zou me absoluut geen zorgen maken over jullie gevoelens voor elkaar. En já, je bent zeker wel goed genoeg voor hem, anders was hij niet bij je geweest (: