Ben ik terecht verdrietig?

Hee meiden,

Ik voel me heel rot, en dat komt door mijn vriend. Maar ik weet niet of het wel terecht is…

Vandaag was voor ons beide de laatste dag van een zware toetsweek, en die hebben we gevierd met lekker shoppen in de stad. Deze avond zou ik na een lange tijd weer bij hem slapen, en daar had ik heel veel zin in!
Komende 6 dagen hebben we allebei een korte vakantie, dus ik had veel leuke dingen om samen te doen in mijn hoofd. Maar helaas moet hij morgen werken, ik zaterdag en is hij zonder tegen mij te zeggen blijkbaar de vier dagen daarna bij z’n oom en tante. Dus vanavond was de enige overgebleven avond, totdat hij me om 22 uur (terwijl hij het veel eerder wist) afbelt omdat hij morgen al om half 9 moet beginnen met werk. Wat niet eens per se nodig was, hij kon ook gewoon later beginnen.
Hierdoor voel ik me nu heel rot, vooral omdat ik alleen thuis ben en ik dat nooit leuk vind. Ik ben nog lang niet moe, en verder weet ik niets te doen. Komt er ook nog eens bij dat hij niet meer mee op vakantie gaat in de meivakantie omdat hij wilt werken…

Dit soort dingen komen helaas wel vaker voor… als ik dan zeg dat ik het écht niet leuk vind wat hij doet, vind hij dat ik me aanstel. En daar voel ik me dan heel rot en verdrietig over…
Vinden jullie dat ik hier terecht verdrietig over ben, of moet ik me inderdaad niet zo aanstellen zoals hij zegt? Ik weet het niet…

En als het inderaad niet oké is wat hij doet, hoe kan ik dat hem dan duidelijk maken?

Bedankt!

Het snap het helemaal hoor! Heb niet echt tips…

Ik denk dat het niet uitmaakt of het terecht was dat je verdrietig was. Het is sowieso niet leuk als je je verdrietig voelt en ik denk ook niet dat je je aanstelt. Als ik iets heel erg leuks verwacht en het gaat niet door ben ik ook wel verdrietig, dus ik snap het wel :slightly_smiling_face:

Waarschijnlijk ben ik veel erger dan jij, ik kan gewoon op random momenten in huilen uitbarsten om niets…

Je bent denk ik vooral teleurgesteld en daardoor dus ook (terecht) verdrietig…

Haha als ik ongesteld ben dan wordt ik op zulke momenten echt een bitch :stuck_out_tongue: En dan doet me vriend maar gewoon alsof ik helemaal gelijk heb zodat ik niet verder zeur en dan is alles weer goed haha.

Ik denk dat jongens vaak anders tegen zulke dingen aankijken

Eigenlijk moest ik ook meteen huilen. Maar hij maakt me wel vaker aan het huilen, het probleem is alleen dat ik dat niet tegen hem durf te zeggen…
Hij begrijpt me toch niet en daardoor krijgen we alleen maar meer ruzie.
Ik wil het zo graag oplossen maar ik weet niet hoe…

Misschien is het om deze redenen maar goed dat ik geen vriendje heb… Maar toch. Sommige jongen snappen niets, sommige snappen alles (meestal xd)

Bedankt voor jullie reacties, nu weet ik tenminste dat ik gelijk heb en dat voelt wel fijn!

Mijn vriend denkt over dit soort dingen inderdaad heel anders dan ik, en daardoor kan hij zich ook totaal niet in mij verplaatsen.
Maar ik wil dit graag verbeteren en hem duidelijk maken dat niet alleen wat híj denkt telt.

Kunnen jullie mij tips geven hoe ik dat het beste kan aanpakken?

Hmm ik snap dat je teleurgesteld bent, zeker als hij ook een leuke vakantie gaat opgeven met jou om te werken. Misschien kan je de volgende keer alvast afspreken wat en wanneer jullie wat gaan doen, (zoals in deze korte vakantie nu) zodat dat meteen vaststaat en hij niet andere dingen gaat afspreken. Misschien is hij zo iemand die het allemaal op het laatste moment beslist, terwijl jij het al weken in je hoofd hebt zitten.
Dat van dat afbellen vind ik echt niet kunnen, misschien kan je rustig tegen hem zeggen dat als je iets afspreekt je ook verwacht dat het doorgaat (proberen niet te huilen). En dat je gewoon duidelijkheid wilt hebben als jullie samen afspreken.

zeker terecht, misschien moet je is zeggen dat hij ook wat tijd voor jou moet maken ookal snap jij dat hij ook moet werken maar als het werken uit vrije wil is terwijl dat hij ook tijd met jou kan doorbrengen is het niet helemaal eerlijk tegenover jou lijkt me.