Ben ik net keihard afgewezen?

Hoi!!

Eigenlijk is het een héél lang verhaal maar alles komt erop neer dat een jongen, waar ik stapelgek op was, mijn trots zó heeft gekrenkt dat ik hem meerdere malen heb genegeerd op whatsapp en hem ook een aantal keren heb afgewezen, dat hij het met me opgaf, waar ik hem alle gelijk in geef!

Alleen, omdat ik zo wispelturig ben als wat, kan ik de laatste tijd niet stoppen met denken aan hem en wensen dat we weer samen zouden zijn (we hebben nooit officieel wat gehad maar het zat op het randje). Ik weigerde nog steeds terug te krabbelen, tot hij opeens weer wat van zich liet horen. Nu zijn onze gesprekken op whatsapp nooit uitgebreid geweest, hij is op whatsapp ook totaal anders dan in het echte leven. We hebben er al meerdere malen ruzie om gehad eigenlijk…
Maargoed, ik blij dat hij weer iets zei (nadat ik denk ik een maand aan hem had gedacht en bijna elke dag bad dat hij weer contact zou opnemen).

Ik verwachtte er natuurlijk niet veel van, ik was me er nog steeds van bewust dat ik me als een totale bitch heb gedragen. Uiteindelijk, na heel veel denken en gedram van mn oma (mn vriendinnen mogen hem niet zo, maar dat komt denk ik meer door mij…), heb ik besloten te vragen wanneer we elkaar weer zouden zien.
Hij reageerde dat hij zich dat ook af vroeg.

Ik weer blij en de hele dag in de wolken. Toen ging het gesprek verder (de snelheid van onze gesprekken is zo’n drie appjes per dag…) en op het moment dat ik vroeg of hij het druk had deze week, zei hij dat hij ziek was.

Nu is natuurlijk de paranoia bij me ingeslagen en lig ik al twee dagen te tobben. Ben ik nu op een hele vriendelijke manier afgewimpeld of moet ik me niet zo aanstellen en wachten tot hij beter is?
Moet ik überhaupt verder ingaan op mijn vraag of is het nu zijn “beurt“? Zoals wel duidelijk is heb ik een beetje problemen met mn trots.

Oh en als dit allemaal kinderachtig klinkt, is het ook. We zijn beide boven de 20 :sunglasses:
Thanks als je dit allemaal hebt gelezen! Ik moest mn stress even van me afschrijven.

Niet citeren aub want misschien schaam ik me hier zometeen heel erg voor …

misschien is hij wel echt ziek :’)

Dit. Hij heeft aangegeven te willen afspreken, dus ik zou me niet druk maken. Vraag gewoon over een paar dagen hoe het met hem gaat en wanneer je hem weer gaat zien.

Ik zou het gewoon afwachten, misschien is hij wel echt ziek ja haha

Pff ja, ik overdrijf denk ik gewoon. Ik verwacht bij voorbaat gewoon al dat het een smoesje is. Ik wil hem er alleen niet teveel naar vragen, want hij reageert erg slecht op opdringerigheid

Ga alsjeblieft geen dingen doen of laten uit angst dat je hem kwijtraakt. Als je wilt weten waarom hij iets zegt zoals hij iets zegt vraag het gewoon aan hem. Jij bent jij en daar mag je trots op zijn. :slightly_smiling_face:

Als jij al een aantal keer de eerste stap hebt genomen, is het nu zijn beurt.

Ze heeft het tot nu toe een keer gevraagd, nadat ze zich blijkbaar als een bitch heeft gedragen zoals ze het zelf noemt. Ik vind dat het dan nog steeds ‘haar beurt’ is, niet dat dat iets zou moeten uitmaken maar ik zou niet gaan wachten tot hij het vraat als je het zelf ook gewoon kan vragen.

Nee jongens zijn best wel straight to the point. Ik denk dat je gewoon moet wachten tot hij is uitgeziekt en je intussen niet veel zorgen hoeft te maken. Daarna zou ik wel zelf weer initiatief nemen, omdat jij hem zelf meerdere malen hebt afgewezen… misschien denkt hij wel juist dat jij ook niet op hem zit te wachten…

Ik denk dat hij echt ziek is, maar om er zeker van te zijn zou ik wel afwachten totdat hij het initiatief neemt.