Ben ik egoïstisch tegenover mijn vriendin?

Heeee!
Ik moet even mijn verhaal kwijt. Want ik weet gewoon niet zo goed wat ik er mee moet. Want ik had wel 1 van mijn andere goede vriendinnen willen mailen waar ik mee zit, maar dan krijg ik weer het gevoel dat ik over die andere vriendin roddel.
Ik hoop dat jullie wat goede tips kunnen geven.
Want een vriendin van mij, ik noem der even Chantal, daar wordt ik de laatste tijd echt helemaal gek van. Maar wanneer ik dan met een andere vriendin die ook weer bevriend is met haar over Chantal zit te praten dan voel ik me daarna weer schuldig. Het zit namelijk zo: Ik heb een vriendinnengroep van 6meiden, we zitten allemaal bij elkaar in de klas, nog nooit ruzie gehad, het enige wat wij doen is als ik bijv. zoals nu nogal gek wordt van Chantal dan kan ik dat niet tegen haar zeggen maar dan ga ik met die andere vriendin over haar praten, eigenlijk meer roddelen. Ik vertel dan ook dingen, die ik niet had mogen vertellen. Maar Chantal is zo’n typisch doorsnee pubermeisje die niet der best voor school doet, constant blijft liegen tegen de leraren dat der huiswerk nog thuis ligt maar ze het écht écht gemaakt heeft, ze is 's ochtends altijd te laat, vraagt om aandacht wanneer ze éindelijk weer gegeten heeft. Want heel vaak eet ze ook gewoon niks. En vandaag moest ze dus hyperventileren, en het enige wat ik dacht: eigen schuld. Moet je maar wat eten, eerlijk tegen me zijn en niet altijd zo zielig lopen doen. En nu voel ik me daar heel erg schuldig over dat ik zo heb gedacht, want vanmiddag hebben we een uur heel goed gekletst alleen dan weer over 1 van onze andere vriendinnen Maaike… Want Chantal voelde zich buitengesloten door Maaike terwijl ik daar ook deels mee te maken had. Maarja, dat kon ik dus weer niet zeggen.
Alleen aan de ene kant voel ik me dus schuldig maar aan de andere kant denk ik ook weer er zijn dingen die ze me niet heeft verteld. Wat ik van een andere vriendin moet horen. Want ik moest van Megan horen dat Chantal een jaar geleden (waarschijnlijk) al seks heeft gehad met der toemalige vriendje.
En dat heeft ze dus nooit aan mij verteld, terwijl ik eigenlijk altijd het beste met haar kon praten… En dat begrijp ik gewoon niet, ze houd nog steeds dingen voor me achter. Chantal en Megan zijn ook de enige van ons 6en die al een vriendje hebben en meer hebben gedaan dan zoenen.
Ik ben 15 (de oudste) heb nog geen vriendje gehad en dus ook nog nooit gezoend. En toen Megan me iets wilde vertellen over wat ze gedaan had met haar vriendje, en ik daar heel nuchter en open op reageerde, vond ze dat raar. Ze zei dat ze niet verwacht had dat ik er zo goed eigenlijk op zou reageren. Alsof het gek is dat wanneer je meer dan 6maanden bij elkaar bent en al verder bent gegaan dan zoenen?! Alleen maar omdat ik nog niks gedaan heb.
En volgens Megan, ligt het dus ook zo bij Chantal.

Ik word er gewoon gék van, van wat ik nou moet denken over Chantal. Ik wil der ook helpen met de problemen die ze heeft, maar ik weet gewoon niet hoe. Want ik ben de enige die toch alles blijft vertellen, en niks terug krijgt van haar. Ze zit ook in de knoop met der zelf, en als vriendin zou ik voor der moeten zijn. Maar ik vind mezelf zo egoïstisch dat ik alleen maar kan denken: ze komt maar naar mij toe, doet ze dat niet, dan is het haar probleem.

Vinden jullie dan dat ik fout zit door mijn egoïstische gedrag of is mijn mening alleen maar logisch? Of helemaal iets anders.

Ik moet nu eten, dus lees de reacties straks!
Alvast bedankt voor het lezen van dit té lange bericht!
xxx

Je hóeft haar toch niet alles te vertellen. En het is ook haar goed recht om niet alles te vertellen, lijkt mij?
Maar ik denk dat het het beste is om met haar te gaan praten, niet achter haar rug om met vriendinnetjes, gewoon haar even apart nemen en vertellen wat je dwars zit.

Ik merkte bij mezelf vroeger altijd dat ik heel graag iets kwijt wilde, maar er toch niet over wilde praten. En als mn vriendinnen me dan dwongen erover te praten dat dat dan heel erg opluchtte. Dus ik zou toch echt met haar erover praten! ik denk dat ze dat wel fijn zal vinden…

Bedankt voor je reactie. En je hebt wel gelijk dat je elkaar niet alles hoeft te vertellen. Maar doordat ik dan niet alles weet over wat ze me verteld, dan kan ik er ook niet goed op reageren want dan heb ik het weer gedaan.
En eigenlijk was zij degene waar ik het beste mee kon praten van die vriendinnengroep. Ze was eigenlijk mijn beste vriendin. En dat is nu gewoon haast over, we zien elkaar nooit meer. Zij is degene die altijd iets anders gaat doen in de pauze. Nu wil ik haar niet de schuld geven, want ik zal er ook wel iets mee te maken hebben dat ze me niet alles verteld.
Maar ik vind wel dat ik mezelf moet blijven, en niet omdat zij over bepaalde dingen anders denkt ik ook zo moet gaan denken. Vorige week is ook de vader van 1 van onze vriendinnen overleden. Toen belde Chantal me op en we hebben er even goed over gepraat en daarbij zei ze ook dat ze 's nachts wakker schrok en aan die vader moest denken, en ik dacht dat de vader van die vriendin 's nachts was overleden, want Chantal zei heel duidelijk dat ze rond 4uur wakker schrok.
Terwijl ik er later achter kwam, dat de vader van die vriendin voor 12uur 's nachts al was overleden. En Chantal verteld wel vaker van die verhalen over geesten en dat ze zo slecht kan slapen doordat ze bang is. En nu geloof ik der gewoon niet…
Maarja, je hebt gelijk ik ga even goed met der praten. En als ik er dan nog steeds niet achter ben, wat haar nou dwars zit dan weet ze in ieder geval dat ik geprobeerd heb om er voor der te zijn, maar ook niet alles kan.
Bedankt voor je reactie! Meer meningen zijn welkom.

Ik vind dat je je een beetje druk maakt om niets… Het lijkt me nog een van de betere meisjes met karakterproblemen tijdens de puberteit :wink:

Ja, daar zat ik ook al aan te denken dat ze iets niet wilt vertellen omdat ze dan denkt dat ze ons er alleen maar mee lastig valt. Terwijl ik al zo vaak heb aangegeven dat ik te vertrouwen ben en je me alles kan vertellen. Ik heb der ook al iets van 3x apart genomen en gevraagd hoe het gaat, maar sinds 2/3 maanden heb ik dat niet meer gedaan. Ik weet gewoon niet goed hoe. En als ik dan vanmiddag weer goed met der gepraat heb dan denk ik: zie je wel, ze is helemaal niet zo in de knoop met derzelf.
Maar als ik dan weer ga nadenken over eerdere voorvallen, dan denk ik weer: Nee, ze doet alleen maar alsof het goed is, maar der is veel meer aan de hand.
Ik snap ook niet dat ze zooo weinig de best doet voor school, dit jaar blijft ze gewoon zitten! En dat is natuurlijk ook niet wat ik wil.
Morgen hebben we een tussenuur, dus dan ga ik even goed met der praten.
Want dat is ook weer zoiets 2weken geleden hadden we op 1dag, 2tussenuren en die dag ervoor hadden we heel goed gepraat op msn ook over haar, en we zouden verder praten in 1 van die tussenuren. Het ene tussenuur was ze foetsie, bleek dat ze bij der vriendje en andere vrienden van haar zat en het 2e tussenuur bleef ze bij het andere deel van de klas…
Dan denk ik ook: we zouden toch weer eens goed gaan praten? Maar dan moet ik er weer alles aandoen, om te zorgen dat we even iets anders gaan doen.
Ik gun de tijd met haar vriendje der heel erg, ze verdiend gewoon een leuk vriendje dus dat nam ik der niet kwalijk, mij ziet ze vaker. Maar van dat 2e tussenuur vond ik het wel een beetje jammer.
En misschien stel ik wel te hoge eisen, ofzo. En zit zij er niet zo erg mee als ik.
Morgen ga ik even goed met der praten, en dan horen jullie wel hoe het is gegaan!

Ik begrijp dat je soms gek van haar wordt, maar het is echt idioot vind ik om over haar met andere vriendinnen te roddelen.

^Goh, ik begrijp dat ze het aan haar vriendinnen kwijt wilt ik heb dat ook soms. Maar als ik moeite heb met een vriendin dan vertel ik haar dat zelf ook. Als ze erachter komt dat ik over haar ben bezig geweest tegen anderen dan hoort ze tenminste niets nieuws.

Eerlijkheid duurt het langst…

Oke, bedankt voor je mening. Maar dan kan je niet alleen haar een beter meisje noemen door karakterproblemen. Is het dan raar dat ik er mee zit?! Betekend dat niet dat ik dan juist een goede vriendin ben, als ik niet weet wat ik er mee aan moet?
En ik geef je gelijk dat karakterproblemen normaal zijn in de puberteit, en dat ik me misschien té verantwoordelijk voel. Maar ik heb gewoon het gevoel dat elke keer wanneer ik dan iets heb gedaan, het nog niet goed is wat ik doe…
Dat is toch ook niet zo gek?

Ik begrijp je meeste ergernissen, maar dat toch niet hoor. Sommige mensen kunnen nu eenmaal beter hun best doen dan andere, de ene heeft meer wilskracht.

Hm… en je hebt er al met haar over gepraat? En dan bedoel ik of je alles hebt verteld en niets hebt weggelaten om haar niet te kwetsen?

Tip 1: Roddel niet met vriendinnen over andere vriendinnen, vooral niet binnen de groep
Tip 2: Praat met haar. Die dingen als: Volgens Megan dit, volgens een ander dat, etc. heb je niks aan. Los dit gewoon even met z’n tweeën op en volg daarna tip 1 meteen op.

Wat een slecht vriendinnengroepje zijn jullie eigenlijk, als je alleen maar over elkaar achter mekaars rug om zit te praten…

Ik ben het helemaal met jullie eens, dat we té veel over elkaar roddelen. Tja, roddelen, roddelen kan ik het nou ook weer niet echt noemen. Tenminste zo zie ik het niet echt.
Maar het is toch logisch dat je af en toe je verhaal kwijt moet aan een vriendin, en als dat dan toevallig een vriendin is die die ander dan ook kent.
Ik heb er ook altijd spijt van als ik dan iets over iemand anders heb gezegt. Maarja, dat is niet meer te veranderen. En waar ik in dit topic vooral meezat, is of ik degene ben die fout zit of dat ik mezelf te veel kwalijk neem.
En Brod, ja ik heb wel met der gepraat al vaak genoeg, maar heb ook weleens dingen achter gelaten om haar niet te kwetsen. Want als ik dan iets eerlijk heb gezegd waar ik haar waarschijnlijk mee ga kwetsen, ook al is het de waarheid dat weet ze zelf dan ook. Dan kan ze het gewoon niet aannemen, dat het echt zo is en kijkt ze me de rest van de dag niet meer aan.

Het is niet echt een ergenis dat ik het raar vind dat ze zo weinig aan school doet. Maar ze was altijd zo slim en ik vind het alleen maar jammer dat ze het dit jaar zo verknald, ze komt alleen maar weer meer met de knoop in derzelf. En krijgt steeds meer teleurstellingen. En om haar dan weer vrolijk te zien doen terwijl ze een 3 krijgt voor Frans een vak waar ze altijd goed in was, dan denk ik Chantal ik weet wel beter, dat je het hartstikke erg vind van dat cijfer.
Af en toe lijkt het wel alsof ze een masker op zet…

Dat is erg vervelend, dat ze er niet mee om kan gaan.
In mijn ogen is het acceptabel om te ‘roddelen’ zolang je vriendin weet wat je erover vindt. Sommige mensen zijn nu eenmaal soms een beetje lastig en dat moet soms van je af. Maar mijn schuldgevoel verdwijnt wel omdat ik haar ook altijd vertel wat er precies op mijn lever ligt. Maar dan moet je het natuurlijk op een manier brengen die niet te beschuldigend is en je vriendin moet er natuurlijk ook tegen kunnen.

Dankjewel voor je reacties. En ik ben er nu wel over uit dat ik met der moet gaan praten en het moet proberen op een zo goed mogelijke manier te vertellen waar ik mee zit. Alleen ik vind het gewoon moeilijk, omdat ik zovaak anders over der denk.
Ik snap ook wel dat ze aan het veranderen is, maar is het dan niet raar dat ik me zo vaak schuldig voel en zovaak rekening met der probeer te houden?
Ik wil nu niet zielig overkomen ofzo, want ik heb dit topic gemaakt om haar. Want ik kan me best voorstellen dat meer meiden hier mee zitten en dat over een heleboel andere meiden roddelen gelijk wordt gezien als iets érgs.
Maar als je iets kwijt wilt, dan moet je dat doen. En al helemaal ik kan niks voor me houden wat met mij te maken heeft. Bepaalde geheimen over vriendinnen zou ik nooit doorvertellen. Alleen iedereen weet wel wanneer je iets wel kunt vertellen en wanneer niet. En eigenlijk ben ik 1 van de weinige uit onze vriendinnengroep (wat je tenminste nog als vriendinnengroep kunt noemen, volgens een paar) waar altijd alles aan wordt verteld.
Behalve dan door Chantal, en daar baal ik gewoon een beetje van. We waren beste vriendinnen, en nu verteld ze me gewoon niks meer. Terwijl ze weet dat ik er voor der ben.