Ben ik een autist?

k voel me de laatste tijd zo alleen. Ik heb vrienden en ik praat best veel met ze, maar aan de andere kant voel ik me ontzettend alleen. Ik ben iemand die liever de hele dag maar series kijk dan dat ik bijvoorbeeld naar buiten ga met vrienden. Ik weet nooit wat ik met ze zou kunnen doen, en als ik afspreek dan zie ik er een beetje tegen op. Een beetje angst omdat ik niet weet hoe ik me moet gedragen. Dat er bijvoorbeeld stiltes komen. Dit gevoel heb ik ook als ik naar werk ga, ik voel een beetje angst omdat ik bang ben dat ik geen praatje kan maken. Ik kan niet zeggen dat ik niet sociaal ben want bijvoorbeeld met familie ben ik echt mezelf en dan praat ik super veel en gewoon soepel. Maar met vrienden lijkt het gewoon dat ik moet plannen wat ik allemaal ga zeggen. Ik wil wel graag naar buiten maar ik durf het gewoon niet. Ik ben bang dat ze me saai vinden ofzo (terwijl ik dat helemaal niet ben, maar omdat ik me zo ongemakkelijk voel, door mezelf lijkt het dat ze zo gaan denken) Hierdoor spreek ik dus weinig af met mensen met wie ik juist mee om zou willen. Ik vind het gewoon veel fijner om alleen op mijn kamer te zitten en gewoon achter mijn laptop YouTube video’s te kijken en muziek te luisteren Ik heb echt geen idee hoe ik me voel. En of dit een vorm van autisme is ofzo?
Help me? Thx

EDIT: ik weet gewoon niet hoe ik me moet op stellen

Ik denk niet dat je autistisch bent, maar je gewoon nog niet erg op je gemak met je vrienden. Misschien komt dat omdat je ze niet goed genoeg kent. Misschien kan je een keer een sleepover geven en dan proberen over serieuzere dingen praten, zodat je ze beter leert kennen en jezelf ook durft te uiten?

Ik denk dat je eerder last hebt van sociale angst.

Allereerst: je bent geen autist, maar je hebt autisme :slightly_smiling_face: Vanaf het scherm kunnen wij echter niet zeggen of je een vorm hiervan hebt, of een andere stoornis. Maar bedenk wel dat sommige mensen gewoon super assertief zijn, en anderen vinden het weer prima om zich af en toe lekker terug te trekken en zijn wat gevoeliger voor sociaal ‘ongemakkelijke’ situaties. Daar is niks vreemds aan!

Maar je alleen voelen en niet durven te zeggen wat je wil zeggen is natuurlijk hartstikke vervelend en zou niet moeten. Heb je dit wel eens met iemand anders besproken? Soms lucht het enorm op om het eens hardop te kunnen zeggen, en kan een heldere blik van iemand anders weer nieuwe inzichten geven. Wat ook heel goed helpt (maar wel eng is!) is om het gewoon te doen. Jij voelt je alleen en wilt vaker met vrienden afspreken? Hup, pak je telefoon en vraag of iemand zin heeft om naar de stad te gaan of een film te kijken. Je wilt graag een praatje maken op je werk? Kijk iemand aan, en zodra je oogcontact hebt vraag je hoe lang diegene moet werken of je vraagt of hij een goed weekend heeft gehad. Door te doen en te proberen zul je ervaren dat je dit best kunt, en zul je er minder tegenop kijken. En heb je eens zin om lekker met een dekentje op je kamer een serie te kijken? Heerlijk toch, gewoon doen! Als mensen je daarom saai vinden zijn het (heel cliché) geen echte vrienden. Bovendien is dit iets wat íeder meisje volgens mij wel eens doet. Mocht de angst dat je niet leuk genoeg bent je echt gaan hinderen in het dagelijks leven, dan kun je best eens overleggen om naar de huisarts te gaan. Hij kan je dan doorverwijzen naar bijvoorbeeld een psycholoog die je hierbij kan helpen :slightly_smiling_face:

Klinkt eerder gewoon als introvert.

oeps dubbel

Klinkt een beetje als sociale angst inderdaad, anders ga je een keer met een psycholoog praten! Dat kan al heel veel helpen :slightly_smiling_face:

Klinkt als verlegen, vind sociale angst wel een beetje extreem meteen hoor. :’) Zelf heb ik dit ook heel lang gehad en in veel (vaak nieuwe) situaties nog steeds, maar je groeit er vaak met de tijd wel overheen, denk dat het vooral belangrijk is om niet direct jezelf te labelen en daar vervolgens naar te gaan leven, want hoe meer je jezelf als “een autist” of als “iemand met een angststoornis” gaat zien, hoe meer je ernaar gaat leven en je ahw opsluit in je label en hoe kutter je je gaat voelen.

Ik denk inderdaad dat je sociale angst hebt.

Ik ben een autist en ik herken mij in alles wat je geschreven hebt, maar bij autisme horen ook andere aspecten dan bijvoorbeeld sociale angst

Dit inderdaad, plus een beetje onzekerheid.

Ik denk dat je eerder introvert bent, misschien wel een extreme. (daar heb je gradaties in) Die vinden het gewoon fijner om dingen alleen te doen of in kleine groepjes. Extroverts vinden het juist geweldig om veel met grote groepen op stap te gaan. En dat is niet erg als je zo niet bent, accepteer jezelf, je bent goed zoals jebent ! :stuck_out_tongue:

Misschien helpt deze link? http://www.hoeoverleefik.nl/web/Artikelpagina/Artikel-en-test-introvertextravert.htm
Hoe overleef ik miss een beetje kinderachtig, maar er staan goede tips en miss herken je jezelf erin :stuck_out_tongue:

Het kan ook zijn dat je daarbij erg onzeker bent, daar kan je wat aan doen ! Ik denk niet dat je autistisch bent, die zijn namelijk niet perse alleen stil maar hebben vaak ook veel moeite met veranderingen , verassingen etc. En daar heb je het niet over.

Om meteen met een pyschool te gaan praten zoals hier wordt gezegt vind ik persoonlijk wat overdreven

Misschien ben je gewoon onzeker? als je niet sociaal bent hoe je niet gelijk autisme te hebben. Titel vind ik een beetje grof eerlijk gezegd.

Dit.

Ik heb exact hetzelfde als jou en ben niet autistisch voor zover ik weet. Dit is gewoon je karakter.

Ik zou je eerder introvert noemen :slightly_smiling_face:

Het meisje heeft waarschijnlijk sociale angst, is bang om met anderen te praten en dan ga jij ook nog eens haar titel bekritiseren. En ja, ik weet dat “autist” een term is die als beledigend wordt ervaren, maar NOT HELPING.

  • laat maar.