Ben ik depressief?

Ik heb nu al minstens een jaar, dat ik 's avonds (wanneer ik eindelijk eens rust heb, en alleen ben) me heel erg kut ga voelen. Vaak huil ik de hele avond, en voel ik me ontzettend misselijk.

Op de 1 of andere manier komen dan alle gevoelens van de hele dag naar boven. Ik ben 16, heb nogal weinig vrienden (Een aantal mensen waar ik op school mee om ga, en 2 mensen die heel ver weg wonen, en 1 iemand die ik af en toe eens zie.) Ik heb ook nog nooit een vriendje gehad, en pas 2x gezoend.
Als ik dan eens een leuke jongen tegen kom, zitten er altijd tegenslagen aan vast.

Eerst was er een jongen via internet. die totaal niet dezelfde gevoelens had voor mij als ik voor hem.
Toen was er een jongen die mij bijles gaf, en hij zei dat hij mij ook leuk vond, maar had al een vriendin. (Hij zoende me wel, en zei dat ik leuker was, maar koos toch voor haar…)
En afgelopen week ontmoette ik een leuke jongen waar het heel gezellig mee is, krijg ik te horen dat hij zijn ex gebruikt heeft, en toen heel erg hard gedumpt heeft. Die kunnen we dus ook weer doorstrepen…

Op mn werk gaat alles slecht. Ik doe echt mn best, maar ik ben altijd degene bij wie iets fout gaat, of waar de lastige klanten heen gaan. Op school gaat alles slecht. Ik moet ontzettend hard werken voor bepaalde vakken, en ging dit jaar maar net over. Volgend jaar zit ik in mn examenjaar, en ik wil er nog niet eens aan denken.

Nu, in de vakantie, ben ik eigenlijk de hele vakantie alleen geweest. Ik heb 1x met iemand afgesproken, en 2 weken op vakantie geweest, verder wat gewerkt, of alleen gezeten… Op de 1 of andere manier hebben mijn ‘vrienden’ nooit tijd als ik dan eens wat leuks met ze wil gaan doen.

Ook ben ik erg onzeker over mezelf… Ik ben nou niet bepaald de dunste, en vooral op school wordt ik daar erg mee gepest. Iedereen op school kijkt op me neer. Ik ben ook sinds de vakantie ontzettend streng aan het dieten…

Wanneer ik dan 's avonds alleen op mn kamer zit ga ik nadenken over dat soort dingen, en dan komen de huilbuien. Overdag gebeurd het ook wel eens, als ik even rust heb, of geconfronteerd word met dat soort dingen.

Ik had eigenlijk alles al opgegeven, totdat ik laatst op een verjaardag was en die laatste jongen tegen kwam, en hij me heel veel complimentjes gaf enzo, en we een leuk gesprek hadden gehad. Dat pepte me weer een beetje op ofzo.
En nu kom ik er dan weer achter dat hij waarschijnlijk alleen maar foute bedoelingen had…

Als ik dit aan iemand vertel zeggen ze vaak dat ik depressief ben…

Ik denk dat je gewoon een k…tijd achter je hebt en het gewoon op jouw eigen manier verwerkt, maar niet depressief bent als ik het zo lees.

Wat mij opvalt is, dat je alleen opsomt wat fout is.
Schrijf eens iets wat goed over je is!
Er is vast genoeg!

Ik zou echt niets weten.
Ik zit eigenlijk constant thuis, en doe niets, want ik heb niemand om iets mee te doen.
En ik heb ook niets leuks meegemaakt ofzo.

Maar OT: Ik denk dat je niet depressief ben, maar wel verdrietig. Ik heb dit zelf ook een jaar geleden gehad, maar op een gegeven moment ging de knop om en veranderde ik heel mijn leven. Ik voelde me steeds beter en blijer, en dacht steeds positiever. Dit moment komt bij jou vast ook wel, en het heeft daarna alleen maar voordelen, ik voel me veel sterker!

Dat doe je toch echt zelf, ga eens wat leuks doen, ga sporten of ontmoet nieuwe mensen, als je zo in de put gaat zitten gaat het niet werken voor je.

Ja!:smiley:
Probeer ook eens naar de leuke dingen te kijken.
En leer wat nieuwe mensen kennen, ga leuke dingen doen.

Vast wel, alleen die dingen vergeet je nu.
Wil je zeggen dat er nog nooit iets leuks in je leven is gebeurd?
Het hoeft niet groot te zijn.

Ben je tevreden over waar je woont? met je familie?
Dáár kan je toch wel blij over zijn (: !

Heb je niks te doen?

  • Neem wat geld mee en ga lekker de stad in. Kan je tenminste lekker op je gemak overal rondkijken. Of je kan ook met je moeder de stad in?
    Altijd gezellig! Anders broers/zussen?
  • Vraag of je vriendinnen die weg van je af wonen een dag bij je komen slapen? Dan kunnen jullie een echte meidendag houden!

succes :slightly_smiling_face:

1 vriendin is de hele zomervakantie aan het werk, naar het buitenland…
En die ander is een jongen :3 en dat is 1 van de jongens in het rijtje hierboven.
En winkelen loopt bij mij altijd uit op huilbuien middenin een winkel, daarom vermijd ik dat liever… eigenlijk…

Ik zit op een sport, maar ik woon in een dorp waar mensen nogal… naja, ik woon in het gooi. En ik weet niet of je die tvseries hebt gezien, maar ze zijn echt zo. Ik zit op paardrijden, en dat is hier best wel een elitesport. Dus als je niet de juiste paardrijkleding hebt, of iets dergelijks, vinden ze je al niet aardig meer. Verder rijd ik nu in een les met volwassenen, dus dat heeft ook niet zoveel nut.

Het is echt niet dat ik niets probeer hoor.
Hoe moet ik in hemelsnaam nieuwe mensen gaan ontmoeten dan?
Random mensen op straat gaan aanspreken? Dacht het niet.
En wat is er leuk om te doen in je eentje dan? -.-

Bij nader inzien, lijk je inderdaad depressief.
Ik zou naar een psycholoog gaan.

Alleen omdat ik dat zei? o.O

Je kan toch naar een openbare gelegenheid gaan en gewoon een beetje met mensen praten, toe zeg.

En wat voor ‘openbare gelegenheid’ stel jij voor dan? -.-

Zo maar met mensen praten is echt niet zo makkelijk als het lijkt…

Nee, idd o.O
Ik geloof ook niet dat ze zelf weet waar ze het over heeft.
Wat voor ‘openbare gelegenheid’ wil je dan in hemelsnaam heen gaan.

Vind ik ook. Misschien helpt het wel om het van je af te schrijven. Klinkt heel suf misschien, maar dat helpt, bij mij tenminste, heel vaak.

ik moest vroeger van mijn logopediste alle positieve dingen van de dag opschrijven in een klein boekje. Dat moesten geen grote dingen zijn ofzo maar gewoon als ik een mooie vogel had gezien, of het was een mooie zonsondergang, lekker eten… zo van die dingen. Ik moest proberen van aan 5 te geraken. En dan moest ik die lezen in de avond. Het heeft mij geholpen dus misschien helpt het jou ook:) het klinkt misschien dom maar echt, probeer het:)

Misschien een ‘’ tip ‘’ :
Ik denk dat je niet zoveel over die dingen na moet denken.
Misschien moet je leren piekeren op een bepaalde tijd, tussen bijvoorbeeld 5 en 6.
Elk moment dat je piekert als het niet tussen 5 en 6 is, zeg je tegen jezelf: Nu niet, pas tussen 5 en 6. Het is in het begin moeilijk maar als je het jezelf aanleert hebben je hersens helemaal geen zin om tussen 5 en 6 te piekeren. Je voelt je daardoor gelukkiger
(stond in de krant xD )