Beginnen over je vriendje.

Mam, je weet toch dat ik zei dat … en ik alleen vrienden zijn? Nou, dat is dus niet echt meer zo.

ik laat het me zusje zeggen of ze komen er vanzelf achter en gaan dingen vragen :stuck_out_tongue:

Meenemen naar je huis en zeggen: ‘’ Mama, papa dit wordt jullie schoonzoon ‘’

Bij mij ging het bij mijn vader zo;

  • Papa, hoe oud vind jij dat de jongen waarmee ik thuiskom mag zijn?
  • Hmmm, 19?
  • oh, mag 20 misschien ook?
  • Ja hoor, dat kan ook wel, waarom, heb je een vriend van 20?
  • Uh ja.

voor dit soort situaties heb ik dus een broertje hahaha

mijn ouders (of nouja vooral mijn moeder) begint meestal zelf al als ik met een jongen ga afspreken van ‘oh waar ken je hem dan van, en is het gewoon een vriend of is het je vriendje,?’ dus die vind dat meestal zelf wel uit haha

’ Ik heb een vriendje ’
klaar

zo vertelde ik het, maar dit is toch al wat jaren terug hahahah

ik: mam… wij zijn goede vriendinnen toch? (:
die elkaar alles kunnen vertellen, toch?
mam: heb je een vriend?

Ik hoef dat eigenlijk nooit echt te vertellen, meestal weten mijn ouders al van het daten en smsen en alles af, ben daarin vrij openlijk, vooral tegen mijn moeder en mijn vader komt het dan vanzelf wel te weten.

Dus je moet gewoon een beetje laten vallen dat je met een jongen smst of dat je er wat leuks mee gaat doen/afspreken, dan hebben je ouders het vanzelf door. Maar gewoon vertellen kan natuurlijk ook.

Ik was gewoon op msn, komt mijn moeder naast me staan, kijkt ze zo, zegt ze zo; ‘Ik wist wel dat je een vriendje had!’ Roept ze m’n vader: Max! Kijk, ze heeft eeen vriendje!!’

Oke, awkward.

Toen ik het met mijn vriendje verkeerde, was het net kermis - ouders zouden er ook gaan, liep gewoon hand in hand met hem. Vraagt mijn pa achteraf: ‘Is dat een nieuwe manier om te zeggen dat je een vriendje hebt?’
Gewoon zeggen/ voorstellen (:

De reden dat ik het altijd hááát om te vertellen is omdat ik dan duizende vragen krijg, enzo…

haha oh ik vond dit ook zo kut, ik zei het eerst tegen mijn zus, want zij wist al dat ik met hem bezig was enzo. En toen ging ik naar mijn moeder, stond ik eerst heel klungelig en toen heb ik er met moeite : eh, ik heb verkering :blush: uitgeperst haha. Ze zei gelijk, ooh laat is een foto van hem zien! valt best mee, en mijn pa is het uiteindelijk ook te weten gekomen hihi

ik ging een keer uit met mijn vriend (toen hadden we nog niks) en hij bleef ook bij mij slapen, dat had ik gevraagd aan me ouders, die vonden dat goed.
En van het een kwam het ander, we gingen vaker afspreken en al snel was het duidelijk dat hij mijn vriendje was/is.