Beginnen over je vriendje.

Haai,
Ik heb dus een vriendje, en dat wil ik wel tegen m’n ouders zeggen.
Het probleem is dat ik niet zo goed weet hoe.
Tips, suggesties.
Loveexx

‘Mam, pap, ik heb sinds (tijd) een vriendje?’

ik zei : paaap ik heb een vriendjeeee

zo moeilijk is het niet hoor :stuck_out_tongue:

Loop hand in hand met hem binnen, dan lijkt het me dat je ouders wel begrijpen dat 't je vriendje is. (Zo ging dat ook ongeveer bij mij; M’n moeder vroeg later of hij nu gewoon een vriend was of m’n vriendje).

als je met ze aan tafel zit, en er valt even en stilte, dan zeg je gewoon ‘mam, pap, ik heb een vriendje,’ en dan vraag je of hij misschien een keer kan komen eten ofzo

gewoon hem uitnodigen bij jou thuis, en dan net in het zicht van je ouders hem een kus op zn mond geven. werkt maar al te goed! en je hoeft niks te zeggen haha

‘Papa, mama, ik heb een vriend’

Mam is het goed dat … morgen even komt?
Wie is dat dan?
Ik heb iets met m!
zo iets? :stuck_out_tongue:

Neem hem een keer mee naar huis, de meeste ouders gaan je daarna wel bestoken met vragen en dan komen ze er vanzelf wel achter :")

Mami, check deze spange boii die ik net gehosseld heb jwz.

OT
Gewoon voorstellen als je vriend dus.

Precies dat ja.

Maar nee, meestal begin ik gewoon een beetje van ‘ohja, er is dus een jongen…’ en dan wordt ik meteen aan een kruisverhoor onderworpen ('Hoe heet 'ie? Wat doet ‘ie? Wat doet z’n moeder? Wat doet z’n vader?’) dus dan hoef ik verder weinig te doen. :stuck_out_tongue:

whahaha geniaal ik ging stuk om je reactie

ik zei het zo;
mamma, pappa, ik moet jullie iets leuks vertellen…
dan vragen ze wat je wilt vertellen
en dan zeg jij; ik heb een vriendje :grin:

Hahaha, moest erg lachen hier om!
Maar inderdaad gewoon voorstellen.

hij kwam een paar keer voor we wat hadden bij mij thuis en elke keer als hij geweest was vroegen ze: hebben jullie nou al? en op een gegeven moment kon ik ja zeggen :’)

Ik neem aan dat je ouders het echt niet ‘erg’ zullen vinden dat je een vriendje hebt.
Ze zullen wel begrijpen dat jij op een bepaalde leeftijd ook behoefte hebt aan een vriend.
ik bedoel… je ouders zijn ook jong geweest :wink:

Ik haat ‘t als ik dat moet zeggen. Ze komen er bij mij altijd zelf achter :’)

hahhahahaha.
Gewoon meenemen naar huis, vertel paar uurtjes van te voren dat hij langs komt. Sowieso gaan ze vragen wie het is en of het gewoon een vriend is of niet.

hmmmm, volgens mij merkte mn moeder het aan me. “Waarom ben je zo vrolijk? En waarom zit je zo veel met je mobiel? Heb je soms een jongen op het oog?”