bang

Ik moet het even van me afschrijven. Ik voel me zo stom, al weet ik dat het juist goed van me is om mijn ‘‘grenzen’’ aan te geven.

Ik zit al een tijdje met een hele leuke lieve jongen. We kunnen het goed vinden en de klik is er zeker.

Nou wilt hij al gewoon wat meer, hij is ouder en heeft altijd al exen gehad die wel erg makkelijk met seks waren.
Nou ben ik ook niet de moeilijkste op dat gebied, bedoel ja ik ben niet zo van jaren wachten. ( met mijn ex was het ook binnen 2maanden en toen was ik nog maagd… )

Nou gaan we al een paar weken met elkaar en liggen een beetje zo op elkaars bed. Nou ging hij steeds verder, tot ie met zijn hand in mijn broek ging. Ik kreeg gelijk een paniek aanval en heb hem daar weggehaald…
hij begon gelijk sorry te zeggen en stopte ook echt wel gelijk. Hij respecteert mijn keuze.

Maar alsnog voel ik me zoo stom.
Ik heb hem ook gezegd dat ik bang en onzeker ben…maar ik kan hem niet uit leggen waarover dan. Alsof ik me schaam voor downunder, maar dan zou ik nog niet goed weten waar voor…

Het voelt alsof ik het zo echt verpest. Ik vind hem mega leuk maar ben bang dat hij mij zo echt stom gaat vinden, al ramt hij het erin dat ik mijn grenzen moet aan geven.

Wie heeft dit ook wel eens gehad?

Als hij echt van je houdt, zou hij je grenzen moeten respecteren toch? Niet iedereen is daar zo makkelijk in.

Hij zal ook wachten…dat geloof ik echt wel.
Maar het is meer het gevoel van mij nu dat ik hem nu niet geef wat hij {misschien) zo graag wilt…

Alsnog het is beter als je wacht met dit soort dingen. Anders is het niet leuk voor jou en ook niet leuk voor hem. Hij vind het vast niet zooo erg. (:

Ik weet precies hoe je je voelt, ik heb mijn vriend 8 maanden laten wachten…
Maar ik heb er totaaal geen spijt van, en hij vond het natuurlijk wel balen maar respecteerde het.
Je moet gewoon wachten tot het goed voelt. Dat moment komt echt wel, geloof mij maar!

Hij heeft mij ook verteld dat hij mij zo leuk vind dat hij het er echt wel voor over heeft.
maar goed dat zijn woorden natuurlijk, al geloof ik hem echt wel.

Ik denk ook dat ik nog eventjes de tijd nodig heb, al heb ik geen flauw idee waarom. Maar ik denk dat het dan ook wat beter uitpakt… haha

misschien ben je bang omdat je het eigenlijk niet wilt, of niet met hem…?
je vind hem wel heel leuk, dus dat zal dan welniet

ik denk eerder dat ik bang ben om te falen. Of dat het bed er helemaal onder komt te zitten of weet ik wat voor blunders je kan maken…en ik dan me dood schaam.
maar dan denk ik wel weer erg moeilijk en ver… maar goed kan gebeuren.

wacht gewoon tot jij het wel wil en als hij dat respecteert is er toch geen probleem?
het is echt normaal hoor dat jij even wil wachten, niet iedereen duikt binnen een relatie van een paar dagen al met een jongen het bed in.
en je moet je niet druk maken over blunders want dat zou dan een blunder zijn van jullie samen, dus heb jij geen reden om je er voor te schamen tegenover hem.