'Bang' voor nieuwe situaties

Hai,

alweer een topic van mij :stuck_out_tongue: Anyway, ik heb een probleem. De titel geeft het al een beetje aan, maar ik zal het even beter uitleggen. Ik ben een meisje met redelijk veel zelfvertrouwen. 6 jaar geleden, als brugger, stak ik mijn vinger niet zo vaak op in de klas, gaf ik niet vrijwillig een antwoord en stelde ik niet zomaar een vraag waar iedereen bij was. Gaandeweg mijn middelbare schoolperiode ben ik dit steeds meer gaan doen. Ook mijn zelfvertrouwen en het hebben van schijt aan wat iedereen denkt (om het zo maar even te zeggen) is gegroeid. Maar heb probleem is dus, dat ik ‘bang’ (eigenlijk niet het goede woord) ben voor nieuwe situaties. Ik moet namelijk tot in de puntjes weten wat er gaat gebeuren als er iets speciaals gebeurt (en niet bij vrienden of school oid, maar bij onbekenden). Dit jaar ben ik bijvoorbeeld naar een meeloopdag geweest. Ik wist wel globaal wat er zou gebeuren, maar niet precies en daar word ik heel onzeker van. Ik weet niet waar ik over zou moeten praten met die mensen daar. Uiteindelijk gaat het altijd wel goed op zulke momenten. Ik ben niet megastil, maar praat ook niet megaveel (dat ligt ook niet in mijn karakter).

Nu heb ik volgend jaar een gap year waarin ik ga werken, conservatorium ga doen, een engels cursus ga volgen en ook open colleges ga volgen. Voor wie niet weet wat open colleges zijn: je schuift als niet-student (dus als 16jarige gap year persoon tot 50 jarige werknemer) aan bij echte colleges op de universiteit en kunt een certificaat voor een bepaald vak van 5 of 10 studiepunten halen. Dit doe ik om mijn kennis te verdiepen en verbreden en me alvast voor te bereiden op mijn studie het jaar daarna. Maar nu komt het: ik durf niet. Ik weet absoluut niet hoe het er aan toe gaat op een universiteit. Stel dat ik nu ‘op de gewone manier’ naar de uni zou gaan, zou ik het al een beetje eng vinden, maar dan zou ik met gewoon mee laten voeren door de introductieweek en al dat soort dingen, en dan ben je gewoon een van de velen. Maar nu is het net alsof ik er niet bij hoor. Ik vorm allerlei beelden in mijn hoofd (negatief uiteraard). Mensen kennen elkaar allemaal, ik kan daar niet tussen komen, wat moeten ze met een 16jarige meisje, ze gaan niks tegne me zeggen, moet ik meteen die zaal in lopen?, moet ik bij iemand gaan zitten of wachtne tot iemand naar mij komt?, etcetera…
Ik zou heel graag wat meer zoals een vriendin van me zijn die gewoon makkelijk praat met onbekende mensen(en soms een beetje overrulet, wat weer het negatieve daarvan is).

Dus, long story short: ik vind nieuwe situaties die ik niet in detail ken enigszins eng, ik weet niet waar ik over moet praten en hoe ik me een houding moet geven. Tips? :slightly_smiling_face:

up, zo komt ie weer in actieve onderwerpen :angel:

oh faal mijn pc zegt dat het 15 minuten geleden is dat ik dit postte, maar gs 5 :stuck_out_tongue:

Oké, ik heb faalangst dus ik weet waar je het over hebt. Ik vergelijk mijn faalangst vaak met een attractie in een pretpark die best wel eng lijkt. Je staat al met knikkende knieën in de rij en wilt er niet meer in. Als je er toch ingaat, merk je dat het helemaal niet zo eng is, zelfs wel leuk, bovendien is het volkomen veilig. Je moet er niet over zitten piekeren, maar gewoon vertrouwen dat alles wel goed komt. Wat is het ergste dat je daar kan overkomen? De hemel stort niet naar beneden ofzo. Vooral geen negatieve voorstellingen maken in je hooft. Gewoon je zo goed mogelijk proberen voor te bereiden en met veel moed en geen lood in je schoenen erheen gaan.

Ik herken me hier echt in! Ook op mijn werk nu, ik heb vorig jaar bij hetzelfde bedrijf gewerkt, maar er zijn twee locaties en ik moest gisteren naar de andere locatie. Ik werd daar ook helemaal onzeker van, heb vandaag en gisteren bijna niks gezegd en dan word ik daar weer onzeker van omdat ik het idee heb dat ze me raar vinden ofzo. Die zin klinkt best wel vaag. :’)
Ik ga wel ‘gewoon’ naar de universiteit komend schooljaar en als ik er over nadenk, word ik al zenuwachtig, haha. Ik ben blij dat een goede vriendin dezelfde studie gaat volgen.
Waar wil je die open colleges trouwens volgen, en welke? Misschien zijn er hier mensen die dezelfde colleges gaan volgen, dan ‘ken’ je al iemand.

@FleurdeLys ja da’s wel een goede vergelijking, ik zal hem maar eens goed gaan onthouden en gebruiken :slightly_smiling_face:
@kim1994 hee, spreek ik jou ook weer eens :grinning: Ja precies zo’n nieuwe locatie zou ik ook eng vinden, probeer maar gewoon gezellig mee te kletsen. Ik ga in Groningen 1. Middeleeuws Latijn 2. Muziektheorie & Analyse en 3. nog iets met muziekgeschiedenis. Die laatste twee haal ik steeds door elkaar :stuck_out_tongue: Het zou kunnen, maar ik denk dat de kans heel klein is.

Toen ik de topic in actieve onderwerpen zag en de titel las: ‘Bang voor nieuwe situaties’, dacht ik meteen: JA DAT HEB IK OOK!!!
Toen ik op de topic klikte, zag ik pas dat die van jou is :stuck_out_tongue:

Nouja ik heb dit dus ook. Heel erg eigenlijk, ik ben altijd bang voor wat mij te wachten staat en of ik het wel kan en of het niet zal mislukken etc etc. Dit heb ik al van jongs af aan gehad, daarom hou ik ook niet van verrassingen.
Maar ik heb ook faalangst en daardoor heb ik last van deze angsten.
Echt heel stom is dit! :frowning_face:

Ah oké, klinkt wel interessant! :slightly_smiling_face: Je gaat na je gap year toch ook iets met muziek doen, of ben ik nu in de war met iemand anders? Ik denk dat de kans hierbij inderdaad niet zo groot is, het zijn niet echt colleges die honderden studenten volgen denk ik. :stuck_out_tongue:
Elke keer als ik iets lees over jouw gap year lees, vraag ik me af of ik wel de juiste keuze heb gemaakt om meteen te gaan studeren, haha. Ik dacht altijd dat ik zo’n jaar nooit zou kunnen vullen en het daarna heel moeilijk zou vinden om weer te beginnen. Als je open colleges volgt enzo wordt dat ook makkelijker lijkt me. :slightly_smiling_face:

Ik heb dat ook…
Vooral bij de introductie vind ik het zo moeilijk komt zoveel op me af.
Maar ik ga proberen mezelf te zijn en niet teveel persoonlijke informatie zoveel mogelijk over het weer en zulke dingen.
misschien ook een tip voor jou?

herkenbaar…
heb examen gedaan dus straks nieuwe opleiding, nieuwe school, nieuwe mensen enz. over paar weken wel introductieweek maar daar zie ik al tegenop! Omdat ik dan niet weet wat er gaat komen, en me er dus niet op kan voorbereiden. ;ss
en ik ken daar niemand, weet niet waar ik naar toe moet, wat er van je verwacht word etc. weet nooit wat ik daar tegen moet doen want wordt er echt onzeker van. ;s

Ik heb precies hetzelfde :’)
Ik haat dingen die voor mij niet herkenbaar zijn. Verassingen zijn niet aan mij besteed :'D

Oh dit is echt zo herkenbaar!
Ik heb dit altijd al gehad, stap van basisschool naar middelbare. En nu dus naar het HBO. Ik wil gewoon niet dat ‘alles’ veranderd.

Heel herkenbaar, ik word al nerveus van veel kleine dingetjes, en veranderingen in m’n leven. Maar ik probeer m’n grenzen nu een beetje te verleggen door bijv. naar steden te gaan waar ik nooit ben geweest en waar ik dus niet precies weet
waar alles is. (en dat is voor mij al heel wat haha)

Ik ben me trouwens nu al druk aan het maken over dat ik naar n vervolgopleiding ga (en dat is pas over n jaar dus dat zegt al wat) en dat dat in een gebouw is dat ik niet ken, met vreemde mensen en in een vreemde stad.

Veranderen is op zich prima voor mij, maar op sociaal gebied ben ik dus niet zo ‘wendbaar’.
@Kim ja dat muziekmeisje ben ik ook :slightly_smiling_face: Tsja, je kunt je nog uitschrijven :stuck_out_tongue: Maar voor een gap year moet je ook echt kiezen hoor, want je moet het inderdaad goed invullen om te voorkomen dat je straks een jaar gaat bankhangen.
@starlight goede tip inderdaad, dankje :slightly_smiling_face:
@amarixe wat jij doet is wel goed voor je denk ik. Zou ik ook moeten doen. Mijn moeder heeft vroeger in haar eentje heel heel gereist. Dat zou ik echt noooooit durven :stuck_out_tongue:
@derest bedankt voor jullie reacties :slightly_smiling_face:

Ik ben inderdaad bang dat het bij mij niet veel meer dan dat zou worden, dus ik laat mijn inschrijving maar gewoon staan. :stuck_out_tongue: Ik vind het wel vreemd dat dit eigenlijk de laatste kans is om zoiets te doen. Na je studie kan het in principe ook wel, maar dat is toch anders vind ik. Maar goed, ik wijk weer eens een beetje af van het onderwerp, haha.

Ik snap jou, dat heb ik ook een beetje. Ik weet niet wat je moet doen, maar veel succes. En onthoud, het komt altijd wel goed, want het is ook altijd goedgekomen (:

heb ik dus ook ik ‘durf’ dus niet met mijn vriendinnen op stap te gaan omdat ik niet weet hoe het er daar aan toe gaat. iemand ervaring hiermee of tips