bang voor liefde..?

hee,

ik vind vaak jongens knap/aardig/ ens. maar als het nou eenmaal aankomt dat je met iemand moet appen of afspreken wordt ik daar heel nerveus van en wil ik dat eigenlijk helemaal niet terwijl ik die jongen wel gewoon leuk vind. zelfs als een vriendin met mij op double date wil ik dat gewoon niet ik niet. En het is niet nerveus van ‘maak ik wel een goede indruk’ of ‘wordt het wel leuk’ maar een nerveus van als je iets hebt gehoord wat je niet leuk vind. ik snap niet waarom dit kan. want vooraf ben ik gewoon blij maar als je dan echt moet afspreken sla ik het liever over. ik ben al best wel een lange tijd single en dat vind ik totaal niet erg. in die tijd had ik al sowieso de kans gehad op 3 relaties maar ik ging er nooit op in en negeerde het gewoon. maar eigenlijk wil ik best wel een relatie maar iets in mij weerhoudt me ervan. dit klinkt heel raar en waarschijnlijk zullen niet veel dit kunnen begrijpen maar ik moest het ff kwijt.

Ik herken me helemaal in jou situatie! Ik heb dit ook echt een hele lange tijd gehad. Op een gegeven moment kwam er een jongen in m’n leven en hij gaf echt niet op. Hij begon met kleine stapjes, eerst praten met uitgaan, praten op app, steeds wat langer praten met uitgaan. Vroeg ook vaker om af te spreken maar ik durfde gewoon niet. Ik was dan de hele tijd echt van plan om te gaan, maar haakte toch weer af op het laatste moment. Maar na 3 maanden hield hij nog vol en dacht ik: fck it, ik ga het gewoon proberen. Word het niks, word het niks. Dus ik erheen gegaan en het was super. Ik voelde me helemaal op m’n gemak bij hem en hebben inmiddels al bijna 5 maanden een relatie. Misschien moet je het gewoon een keer proberen. Niet geschoten is altijd mis, en als het niet leuk was weet je het ook weer voor de volgende keer wat je absoluut niet zoekt in een jongen.

oh gelukkig ik dacht ik de enige was! maar je hebt denk ik gelijk. ik moet me gewoon een keer over mijn angsten zetten en ervoor gaan. en veel geluk in jou realtie!!