Bang om te fietsen

Ik weet dat het heel gek klinkt, maar ik ben bang om te gaan fietsen omdat ik dan bang ben dat ik val. Dit is gekomen omdat ik een week geleden ben gevallen met de fiets door de gladheid.

Heeft iemand tips zodat ik over deze angst heen kan komen?

Ik zou weer rustig beginnen als ik jou was. Ga bijv. beginnen met kleine stukjes fietsen en op plekken waar het rustig is en je de locatie goed kent. Je kan natuurlijk ook iemand meenemen die van je angst af weet.

Ik moet elke dag naar school fietsen, langs de plek waar ik onderuit ben gegaan. Dat helpt niet echt mee. Heb het stuk gisteren met mijn moeder gefietst maar van haar moet ik door blijven fietsen terwijl ik soms echt even moet stoppen omdat ik niet durf. Ook is dat stuk een stuk met allerlei gaten in de weg, wat het extra lastig maakt.

Fietsen over een goed geasfalteerde weg is niet moeilijk en durf ik wel, het zijn de lastige stukjes wat ik niet meer durf.

Ik begrijp best wel goed hoe jij je nu moet voelen. Ik heb een keer iets soortgelijks meegemaakt. Het is dan ook logisch dat je die angst voelt, zeker als je elke keer weer op die plek moet fietsen.

Als ik jou was zou ik gewoon proberen jezelf gerust te stellen door naar het weer te kijken, want als jij ziet dat het niet glad zal zijn/zal gaan sneeuwen o.i.d dan zul je (denk ik) ook al iets sneller durven fietsen dan wanneer je weet dat het glad kan zijn. En stel dat er kans is op gladheid, vertrek dan iets eerder van huis en fiets zo rustig en oplettend mogelijk dan is de kans dat je onderuit gaat echt nihil.

Heel veel succes! :sob::muscle:

Ah wat vervelend zeg. Snap het wel dat je bang bent om weer te vallen.

Maar ik denk dat je er iets realistischer naar moet kijken: het is inmiddels niet glad meer, dus de kans is nihil dat je weer valt.
En daarnaast reed je er voor je val ook elke dag langs toch? Toen waren die gaten in de weg er ook al en toen ben je ook niet gevallen.
Probeer jezelf moed in te praten en toch gewoon te gaan fietsen, want je zult toch naar school moeten.

Ik ben 8 jaar terug gevallen in een fietstunnel, zonder gladheid.
4 gebroken tanden en een gebroken kaak.

Daarna durfde ik ook niet meer… maar als je het vermijd, wordt je angst voor die plek alleen maar groter.

Rustig opbouwen en er gewoon weer langs gaan.

Ik moest er na die val nog 5 dagen per week 5 jaar lang langs,

Als er niks ergs gebeurd is, moet je gewoon weer op je fiets stappen en doorgaan. Dat is het allerbeste. Als je doet alsof het allemaal heel erg is, maak je jezelf juist bang en kun je doorslaan en helemaal niet meer durven fietsen. Vroeger ben je waarschijnlijk ook vaak van je fiets gedonderd en stond je ook weer op en ging je verder.

Ben daarna ook een keer weer bijna onderuit gegaan. Er zit nu waarschijnlijk een kleine slag in het wiel. Daarom had ik ook telkens het gevoel weer onderuit te gaan. Ik ga morgen langs de fietsenmaker en hoop dat het daarna weer goed gaat met fietsen.

Bedankt voor jullie reacties!

Dit is toch helemaal niet zo erg? Maja zal wel weer aan mij liggen :") Gewoon weer op de fiets stappen, want je kan niet forever die plek vermijden. Enne het is maar vallen, je hebt niks gebroken (?) dus het is niet erg.

Ik ga elk jaar als het glad is wel een keer languit op m’n bek met de fiets. Als je er niets aan over hebt gehouden (behalve een blauwe plek) is er toch niets aan de hand? Hoe langer je het fietsen uitstelt, hoe angstiger je kan worden dus zo snel mogelijk je fiets weer op! Wel even je fiets laten fixen inderdaad!

Ik ben een paar jaar geleden aangereden door een auto toen ik op de fiets zat. Ik heb toen een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en er nog een paar weken over gedaan om weer te kunnen lopen Enzo. Ik heb daarna een paar maanden niet gefietst omdat ik heel bang was… Dus ik snap je helemaal. Ik heb het nog steeds, maar ik denk dat dat ergens ook wel goed is want ik let nu veel beter op en ben voorzichtiger.
Mijn tip: gewoon doen. Echt. De eerste keren in het moeilijk maar dat gaat steeds makkelijker. Ga anders gewoon een stuk fietsen om te oefenen, en dan niet langs die plek. Succes!

Ik ben vandaag bij de fietsenmaker geweest en er zat een kleine slinger in mijn wiel en mijn stuur en zadel stonden scheef. Daarom had ik waarschijnlijk het gevoel dat ik telkens om zou vallen. Maar over paar dagen is die gemaakt, en zal ik wel weer goed op die fiets durven fietsen.

Ik heb nu een leenfiets en daarop gaat fietsen ook goed.
Bedankt voor de reacties!

Reacties als ‘Dat is toch niet zo erg?’ helpen niet. Als een probleem erg is voor iemand, lost zijn probleem niet op door te zeggen dat het probleem er niet is, maar door met het probleem om te gaan.

Maar fijn dat je fiets gemaakt is! Misschien heb je wat aan het programma ‘Geef mij nu je angst’. Daar wordt exposure therapie toegepast, wat inhoudt dat je steeds in kleine beetjes wordt blootgesteld aan je angst. Bij jou zou dat zijn om eerst lopend naar die plek te gaan waar je viel. En fietsen over een asfaltweg. Daarna fietsen op de plek waar je viel, wanneer het niet glad is. Uiteindelijk ook als het glad is.

Succes!