Bang om iemand kwijt te raken....

haai lieve meiden,
Ik zit met een probleempje. Ik hecht me namelijk heel snel aan mensen, gewoon normale mensen die een ( kleine ) rol in mijn leven spelen maar waar ik toch bang voor ben om ze kwijt te raken. Even een voorbeeldje: Een jongen is veliefd op mij maar ik niet op hem, maar ik durf hem niet te kwetsen door te zeggen dat ik niet op hem verliefd ben, omdat ik dan bang ben dat ik hem kwijtraak. Dat hij gewoon geen deel meer uitmaakt van mijn leven. Weet iemand of hier een naam voor is?? Of je er iets aan kan doen??
Alvast bedankt!
Kusje’ Eileen

verlatingsangst :wink:

Idd. Heb ik ook last van. Uiteindelijk ga je gewoon moeten accepteren dat je niet iedereen in je leven kan houden.

Ik heb 't ook. Maar ik heb meer angst dat iemand sterft. Als m’n vriendje met de auto vertrekt, stress ik tot hij veilig terug is. Ik denk dat het iets is dat je moet afleren…

Ik heb hetzelfde als BettiePage…

Heb dit ook heel erg.

Ik herken dit ook heel erg.

ik herken het

Ik heb dit ook best erg. Maar dat komt omdat ik bijna nooit een écht tegenslag in mijn leven hebt gehad. (er is nog niemand van mijn familie, of iemand waar ik om geef overleden, ik heb nog nooit échte problemen gehad ect.) Daarom ben ik bang van, wanneer is het eens mijn beurt? Ik zie mijn beste vriendin alles verliezen wat ze heeft en met mij gebeurd nooit iets. Ik zit er bijna op te wachten tot mijn leven in elkaar stort, al weet ik dat ik daar niet aan moet denken en probeer ik die angst zoveel mogelijk te blokken. Ik blijf er af en toe echt bang voor…

En je moet beseffen dat je niet iedereen in je leven kan ‘houden’. Op een gegeven moment is je sociale systeem zo ver gegroeid dat je er niets meer mee kan. Je kunt niet iedereen aandacht geven. Je moet af en toe keuzes maken. Ook keuzes met wie je om gaat en met wie niet.

haha ik dacht dat ik de enigste was, maar er zijn er dus meer die het hebben. ik weet alleen dat het super vervelend is :s

Ik heb het ook, maar ook met sterven. Ik ben zo bang dat iemand in mijn leven overlijdt… Ik heb een jaar op kamers gewoond, en woon nu weer thuis. Maar ik wil weer op kamers gaan, maar ik durf niet om ver van huis te zijn, want er zit steeds in mijn achterhoofd; wat als er wat gebeurt met mijn ouders. Dat heb ik ook met vakanties naar het buitenland. Ik wilde misschien in amerika werken een paar maanden, maar ook dat durf ik niet, bang dat er hier wat gebeurt met iemand waar ik om geef…