Bang om hem te kwetsen ivm zijn verleden

Hey!
Oké ik hoop heel erg dat iemand zich er een beetje in kan vinden en advies kan geven haha! Wordt een lange…

Er is dus een jongen waar ik morgen een date met heb, en we kenden elkaar wel al een tijdje zo van ‘‘he hai’’ op straat en zijn nu een paar weken goed aan het praten enzo, en hebben 2 x wat afgesproken waar ook andere mensen bij waren. (concerten)
Vorige week had hij blijkbaar over mij verteld tegen z’n mama want hij zei ‘‘he mam zegt dat wij bij elkaar op de basisschool hebben gezeten joh’’ waren we allebei eigenlijk helemaal vergeten omdat we toch wel zijn veranderd in al die jaren.
Nah zo begonnen we een beetje te praten over ‘‘vroeger’’ en kwamen er best wel heftige gesprekken uit. Hij is zijn vader overleden toen hij jong was, heeft het daar súperzwaar mee gehad en heeft het nog steeds thuis niet erg gemakkelijk, hij is enigskind en moet veel (zo’n beetje alles) doen in het huishouden omdat z’n mama veel werkt…

Goed, probleem is dus, morgen hebben we een beetje onze eerste date zeg maar, en die is meteen bij hem thuis, hij vind dat persoonlijker dan ergens aan een bar een wijntje drinken… Ik vind het goed, maar ben heel erg onzeker enzo hoe ik er mee om moet gaan, ben best een kluns in dat soort dingen…
Iemand ervaring?

Dankjeweeeel x

Ik zou me in ieder geval niet anders gedragen dan normaal. Maak er gewoon een leuke dag van (: als je je bewust aan gaat passen, wordt het misschien ongemakkelijk en dat is voor jullie allebei niet fijn.

Dit. Je moet accepteren dat dit een maal is gebeurt. Ti’s niet leuk nee maar het is zo gegaan.

Blijf jezelf dan komt het goed. Mocht je toch veel moeite ondervinden, geef hem aan dat je nooit zo iets hebt meegemaakt dus nooit kan weten hoe hij zich voelt maar er wel voor hem bent. En vergeet niet om plezier te hebben.

Zoals al eerder is gezegd: Blijf gewoon jezelf. Ga er niet teveel over inzitten :wink:

Ik ben mijn moeder verloren, ik moet misschien ook ietsje meer in het huishouden doen dan mijn gemiddelde leeftijdgenoten. Maar maakt het feit dat ik mijn moeder ben verloren, dat ik iets ergs heb meegemaakt, mij anders dan anderen? Ik hoef niet anders te worden behandeld, ik ben ook gewoon een mens. Gelukkig schijnen mijn vrienden nooit echt moeite te hebben als ze hierheen komen. Ze gedragen zich gelukkig echt niet anders. Zelfs niet als ze de eerste keer langskomen. Zelf sta ik er ook amper bij stil eigenlijk.

Idd gewoon doen zoals altijd. Soms komt het weleens voor dat het gesprek uitloopt op de vervelende onderwerpen, maar als de ander het er niet over wil hebben geven ze dat zelf wel aan. En zo niet, misschien vinden ze het fijn even hun hart te luchten? Dat gaat vaak vanzelf. Gewoon laten gebeuren. Je hoeft echt niemand anders te behandelen als iets vervelend is gebeurd.

Je moet hem niet anders behandelen omdat hij z’n vader verloren is en veel moet helpen in het huishouden nu. Blijf gewoon jezelf!

gewoon samen gaan koken ofzo daar help je hem bij en is gezellig samen maar vooral je zelf blijven :slightly_smiling_face:
de klusjes die hij moet doen is met 2 veel leuker muziekje aan samen lekker gek doen en het is zo gebeurt
geloof mij :wink: