Bang in mijn kamer!

hey meiden,
dit klinkt heel raar, maar ik ben bang in mijn slaapkamer…
Ik slaap alleen op zolder, maar dat is niet het grote probleem. Ik weet ook niet wat het is waardoor ik bang ben, maar op de een of andere manier denk ik altijd als ik in bed lig: ‘straks dan komt er een geest of een een ander gedaante.’
Die gedachte maakt me zo ontzettend bang!
Maar die angst… ik weet gewoon niet waar het vandaan komt. Heb ook nooit iets meegemaakt op dat gebied, zeg maar. En ik heb altijd goed kunnen slapen zonder daarvoor nog angst te hebben gehad dat er iets in mijn slaapkamer wandeld, maar nu heb ik dat dus wel.
Kan iemand mij helpen met tips of iets dergelijks om van die stomme angst af te komen? Het uit mijn hoofd praten lukt niet…

heb je geen broertje of zus(je) waar je mee kunt slapen, misschien dat je je minder alleen voelt ofzo?
Veel succes iig !

Oh das niet fijn, ik haat het als ik ook niet kan slapen. Ja ik denk hier heel makkelijk over. Geesten enzo bestaan niet! Misschien een klein lampje laten branden, dat je toch nog genoeg ziet. Een knuppel voor het geval dat :slightly_smiling_face:? En voordat je gaat slapen rustige muziek luisteren?

ik ken het gevoel
maar ik denk dan van ‘‘ik kan de luchtmacht aan’’ van die reclame en dan is het al verdwenen :’)
Iets van licht, of vrolijke muziek helpt ook wel…

ik kan rustige muziek wel proberen, en ik heb net een lampje aangezet.
dat voelt al veel prettiger!

Ik weet dat de papa van een vriendinnetje vroeger altijd zei: er is in al die jaren geen geest geweest, geen inbreker en je dak is er nog niet afgebrand, waarom zou 't n wel gebeuren?

Dat stelde ons gerus

ik slaap vaak met de tv aan omdat ik daar bang voor ben -,-’
ben vooral bang voor bloody mary
brrrr…

Als ik doodga, ga ik dood.
Als mijn tijd gekomen is, doe ik er toch niks meer aan om het te voorkomen.
Zo denk ik bij alles. Klinkt hard, maar voor een heleboel dingen ben ik nu toch niet meer bang.

Woooaah ik heb dat ook als ik bij mijn ouders alleen slaap, bij mijn vriend heb ik 't niet… En als ik mij omdraai, en dus met mijn rug naar de kamer lig, denk ik ALTIJD dat er iets naast mijn bed staat, dan kijk ik altijd nog een keer om (want ja, ik slaap met licht aan… zo erg is ‘t), om er dan weer achter te komen dat er niets is, maar dat voelt zohohohoooo :’(

Ik heb t vooral door The Ring, en die KUTMAILS van “als je dit niet doorstuurt staat er vannacht een meisje zonder neus naast je bed!” How lame is that -----.-------

Ik heb dit ook heel lang gehad… Al sinds ik klein ben vind ik horrorverhalen enzo erg leuk en omdat ik al heel jong kon lezen las ik al veel te enge boeken waardoor ik dus eigenlijk altijd heel bang ben gebleven ´s nachts. Het is nu ongeveer een jaar ofzo over. Er is niet echt een manier om er af te komen denk ik, het ging bij mij ook vanzelf. Maar tips voor als je bang bent :

  • Slaap met je licht (zachtjes?) aan.
  • Laat je slaapkamerdeur open zodat je je ouders kan roepen als er iets is (wat er waarschijnlijk niet is maar het is wel een veilig gevoel!)
  • Als het echt heel erg is misschien kijken of je het in een andere kamer niet hebt? en daar dan slapen?

Als ik bang ben ga ik altijd onder de dekens liggen en dan trek ik de dekens over mijn hoofd heen. Wat ik niet zie is er niet, denk ik dan. Vervolgens probeer ik aan leuke dingen te denken.
En als mijn ouders er níet zijn dan slaap ik altijd met licht+tv aan. Het geeft op een of andere manier een meer geruststellend gevoel.

Ik ken dit héél goed, vooral toen ik nog niet zo gewend was aan horrorfilms maar die wel ieder weekend keek. Dan bleef ik rustig hele nachten wakker met het licht aan omdat ik zo bang was. Ligt het aan het donker? Dan kun je misschien een nachtlampje kopen of gewoon een klein lichtje aanlaten. En probeer je voor je gaat slapen niet te ‘druk’ te maken. Dus geen enge films/boeken, geen ruzie maken (word je ook onrustig van), neem van tevoren een warme douche… Hoe meer ontspannen je bent, hoe eerder je in slaap valt en hoe minder je dus last heb van je ‘angst’!

Dat heb ik ook altijd !
Ik slaap al mijn hele leven (ben nu 15) met een nachtlampje aan
zodat mijn hele kamer is verlicht. Slaap ook gewoon met je deken een stuk over je hoofd , dat helpt bij mij. En oh ja ! Slaap met je deur open :d

Hier heb ik ook heel erg last van.
En ik denk ook altijd dat er iemand onder mijn bed ligt in mijn kast ziet die me gaat vermoorden ofzo.

Misschien met een nachtlampje slapen?
Ik kan daar niet tegen maar misschien jij wel.
Anders zou ik het ook niet weten.

Ik heb daar ook een hele tijd last van gehad! Het klinkt een beetje idioot maar je kunt het best gaan ‘mediteren’. Zegmaar gewoon op je rug gaan liggen, je ogen hoef je niet dicht te doen, deed ik ook niet omdat ik dat niet durfde. En dan 4 tellen inademen, 4 tellen uit. Als het goed is voel je je dan rustiger worden. Als je rustig bent moet je gewoon over dingen gaan nadenken. Ik maak altijd een soort wereldreis als ik aan iets moet denken. Je kan natuurlijk ook iets met sport gaan doen, of gaan diepzeeduiken… En gewoon licht aanlaten! Als je eraantoe bent kan hte licht vanzelf wel uit…

Veel sterkte!

Zo denk ik ook. Haha bij alles wat ik doe denk of zeg ik: ik kan er hooguit dood aan gaan. Das bijna mijn levensmotto geworden XD

Soms denk ik daar ook aan. Dan doe ik een lampje an of kruip ik bij mijn zusje in bed (:

Ik heb het ook. Ik heb hier mijn hele leven al heel veel last en op de een of andere idiote manier gaat het niet over [ik ben nu 21]. En wat het precies is weet ik ook niet. Ik heb al van kleins af aan de idiote angst voor geesten of ‘iets wat er wel is en wat ik niet kan zien’. Het gaat de laatste jaren wel veel beter, soms heb ik er periodes helemaal geen last van en dan heb ik weer periodes dat ik er super veel last van heb. Terwijl ik op zich nuchter genoeg ben om zulke dingen te relativeren. Maar dat ünheimische gevoel blijft dan wel. Ik durf ook niet met mijn rug naar mijn kamer toe te slapen; ik moet altijd met mijn gezicht zo liggen dat ik mijn hele kamer kan zien. Ik heb gelukkig wel altijd een kamer gehad waar een lantaarnpaal voor het raam stond, zodat mijn kamer nooit helemaal donker is. Anders kan je bijv. een nachtlampje proberen.
Maar waar die angst precies mee te maken heeft weet ik niet. Ik weet wel dat ik hooggevoelig ben dus misschien dat het daardoor komt. Dat ik gevoeliger ben voor sferen of zo. Aan de andere kant weet ik niet zo goed of dat het persé is want in mijn eigen kamer ben ik ook vaak bang. Het enige wat ik inmiddels wel heb ondervonden is dat ik er meer last van heb als ik oververmoeid ben en ik moet gewoon geen enge films kijken. Dat klinkt heel stom, soms schaam ik me er ook wel voor omdat ik gewoon volwassen ben en in principe ben ik helemaal niet zo bang aangelegd, maar ik probeer er nu gewoon maar mee te dealen. Meer tips heb ik niet, sorry.

had ik ook, ik geloof zoiezo in geesten ookal heb ik er nooit wat mee gemaakt.
vroeger had ik echt een stuk of 40 zakdoeken (verzameling ftw) en die stapelde ik dan om me hoofd heen zodat ik veilig lag XD zo stom.
naja nu ik een vriend heb ik het minder, maar die woont ook bij me whuahha :’)
voelt veilig