autistische vriend.

merkte jij het voor dat je dit wist er iets van behalve dat die alles perfect deed??
Doe je nu anders tegen hem?

Oh wauw dankje haha!

Ik vind het stempel inderdaad ook maar iets stoms. Ik heb mijn vriend leren kennen toen we 14 waren. Ik heb nooit het idee gehad dat hij ‘‘anders’’ was. Daarna zijn we het contact verloren en blijkbaar is er op zijn 15e autisme vastgesteld. Hij heeft me dit verteld toen we weer contact kregen. En natuurlijk merk ik het nu wel nu we veel closer zijn dan destijds. Alleen voor mij is er echt niks anders aan hem dan de jongen die ik toendertijd kende.

Alleen zoals nu heb ik het heel zwaar. Ik ben heel erg van het er gelijk uitgooien wat ik wil zeggen. Terwijl hij zich liever terug trekt en een paar dagen alleen is. Dus ik heb nu gewoon zijn nummer verwijderd zodat ik hem de tijd kan geven. En als we het gaan uitpraten ook gewoon kijken of we in dit soort situaties een middenweg kunnen vinden. Niet wat er voor één iemand het beste is, maar wat er voor beide het beste is.

Waarom komt dat mij heel bekend voor :’)

Het is zo kut :'D
Ik zit mezelf echt helemaal gek te praten. Dat hij niet om me geeft omdat hij niks van zich laat weten en blablabla. Alleen ik probeer echt sterk te blijven en hem alle tijd te geven die hij nodig heeft.

Mijn vriend heeft ook autisme
dit zorgt idd ook voor botsingen
hij snapt niet dat sommige dingen soms wel leuk kunnen zijn en soms niet.
Je snapt nu iig wel waarom hij zo reageert.
Mijn vriend kon aan het begin ook niet tegen mijn chaotische leven,
Wij weten aak pas de dag vantevoren of we een verjaardag hebben of niet. Vaak zelfs pas op de dag zelf. Voor mij heel normaal maar voor hem was het een drama. Dan zat hij voor en na de verjaardag huilend op de bank.
Spreek dingen goed met hem af.
Laat hem ook weten dat hij je soms kwetst met dat soort dingen. Autisme is naar mijn mening geen vrijbrief om alles maar te kunnen zeggen en doen.
Hij zal hoe dan ook moeten leren hoe hij met jou om moet gaan en andersom ook.
Leg hem duidelijk uit wat je vervelend vind, hoe hij het anders kan doen. En als hij je blijft kwetsen, leg het hem dan nog een keer uit en vertel wat de gevolgen zijn als hij het niet doet.
Een relatie moet wel leefbaar blijven.
Zo heb ik mijn vriend ook langzaam steeds een beetje verteld wat wel door de beugel kan en wat niet. Dit vind hij heel moeilijk en hij wordt ook kwaad als ik het hem vertel maar langzaam zakt het en begrijpt hij wat ik bedoelde.
Veel succes.

Oh my god precies dit.
Hij zei vrijdag nog ‘‘Ik doe toch niet anders dan normaal. Dus waarom is het nu opeens verkeerd en kan je er normaal wel tegen?!’’
Terwijl er voor mij echt een heel duidelijk verschil was. Normaal maakt hij ‘‘gemene’’ grapjes. En dat doe ik ook terug. Alleen wat hij nu zei en deed meende hij.
Alleen hij ziet dat verschil dus blijkbaar niet.

idd, de ene keer wil ik wel kussen en de andere keer niet… tjaa… ik kan daar niet veel aan veranderen xd

Mijn vriend is ook autistisch en ik kan er heel goed mee omgaan. Mijn broer heeft het namelijk ook.
Mijn vriend is af en toe erg druk, bijvoorbeeld als we samen knuffelen, dan pakt hij me net iets te hard beetje of gaat hij te lang door met iets vervelends. Dan hoef ik alleen maar zijn naam te zeggen, en weet hij dat hij iets te druk is.

Mijn broer heeft bij mij een speciale manier van begroeten; vaak slaat hij mij dan of knijpt hij. Maar dat is positief bedoeld. Dan zeg ik dat hij me ook gewoon een knuffel kan geven en dan snapt hij het.

Ik heb ook een tijdje gedate met een autistische jongen. Dit was voor ik iets met mijn huidige vriend kreeg. Ik merkte nooit echt problemen ermee en hij was eigenlijk heel lief. Soms vond hij het moeilijk om zich in mij of een ander te verplaatsen, maar als ik het dan uitlegde aan hem, dan begreep hij het ook. Geen problemen mee gehad dus.

^ mijn vriend is wel redelijk zwaar autistisch…
hij snapt het ook niet als je het hem uitlegt… meestal heeft hij weken nodig om iets te “leren” dan heeft hij me een mep verkocht ofzo… en dan pas na 2 weken opmerkingen erover maken snapt ie dat het niet kan. Hij snapt ook niet dat dingen nou eenmaal gebeuren. Hij was namelijk een keer heeeeeel boos ( hij wou me thuis afzetten en een week niet zien) omdat er een beestje in zijn kamer zat ( een of ander rotinsect) en hij dacht dat dat door mij kwam want ik was er… en hij is altijd netjes… Maar ook als je super netjes bent kan het met warm vochtig weer en een hele grote tuin gewoon zo zijn dat er een beestje zit. Hij ging al mijn tassen overhoop gooien en zijn moeder erbij halen en uitleggen dat het allemaal mijn schuld was en dat altijd alles hem moet overkomen… allemaal om een insect… Maar als hij bijv. hoort dat een soort van familielid doodziek is en niet meer beter wordt toont hij totaal geen emotie…

^
Het is alsof ik mijn eigen verhaal lees. Dingen moeten echt keer op keer verteld worden. Dan moet er dagen de tijd genomen worden om hem daar rustig over na te laten denken en het een plek te laten geven. En vaak snapt hij het dan nog niet helemaal

Helemaal in het begin van onze relatie waren we ook een beetje aan het kloten. We stoeiden best vaak. En hij greep me net iets te hard bij mijn keel en duwde me tegen een muur aan. Ik kan er heel slecht tegen als mensen me bij mijn keel pakken dus uit paniek zette ik vol mijn nagels in zijn nek. Toen is hij ook even weg gelopen en kwam terug om heel voorzichtig te vragen ‘‘Heb ik je pijn gedaan?’’. Ieder ander zou dat gelijk door hebben gehad.

Mijn vriend kan ook ontzettend boos worden om hele kleine dingen. Terwijl ik laatst ook zei dat iemand die ik al mijn hele leven ken overleden was en toen zei hij alleen ‘‘oh… gecondoleerd’’. Alleen ik snap dan ook wel dat het niet is omdat het hem niet boeit, maar omdat hij het gewoon niet helemaal snapt.

Mijn vriend is ook autistisch (ADD). Hij kan zich moeilijk concentreren en begint moeilijk aan dingen zoals huiswerk of klusjes. ook kan ik niet zeggen "ik kom vanavond naar jou.’ of ‘kom je vanavond naar mij’ omdat hij niet tegen snelle veranderingen kan en daardoor heel zenuwachtig word. ook plannen is een moeilijk iets voor hem waardoor wij wel een ruzies hebben. hij zegt dan bijvoorbeeld onze afspraak af omdat hij niet gepland heeft en dus in de problemen komt met school werk etc. dan zegt hij het op het laatste moment nog af en ik kan daar niet zo goed tegen. Na een tijdje boos zijn besef ik toch wel dat hij er eigenlijk niets aan kan doen. hij is van zichzelf heel rustig wat ik fijn vindt. af en toe is hij zo in gedachte dat als ik dat wat vraagt hij me niet hoort. dit zijn dingen waar hij natuurlijk niets aan kan doen, maar wel moeilijk is in een relatie. maar ik denk dat als we ons gewoon een beetje aanpassen aan elkaar het altijd wel weer goed komt.

^
ADD is geen autisme tho.

mijn vriend heeft ook autisme, is soms wel heel lastig met als ik ergens boos om ben ofzo vind hij nooit dat hij iets fout gedaan hebt, maar soms ziet hij het wel in, maar dan pas na een week. en zo zijn er nog wel meer dingen. Maar als ik iets niet leuk vind zeg ik er gewoon wat van, want ik vind autisme geen smoes om alles maar te kunnen maken. Ik vergeet ook gewoon vaak dat hij autisme heeft want zo zie ik hem niet. Maar ik hou wel rekening met hem, maar dat doe je ook als je in een relatie zit met iemand zonder autisme.

we hebben nu een jaar en 1 maand, en daarvoor was hij altijd super lief en geduldig maar het laatste half jaar niet meer

^ Het lijkt mij niet dat dat wat met zijn autisme te maken heeft eigenlijk… Autisme heb je je hele leven al.
Verder vind ik wat iemand hier al zei een goeie: op zich verandert er niks aan hem maar dat betekent dus ook dat gedrag wat je heel vervelend vindt ook niet over gaat. Dus ik zou er inderdaad over nadenken of je dat wel ziet zitten.

Ik ben licht autistisch dus als hij zwaar autistisch is, is het weer een heel ander verhaal, maar wat bij mij goed werkt is grenzen aangeven. Zeg wat jij vervelend vindt en waarom je dat vindt. Hetzelfde geldt voor hem. Het is een kwestie van rekening met elkaar houden en soms dingen op een andere manier zeggen zodat de ander het beter begrijpt/niet verkeerd opvat. Nogmaals, dit gaat over licht autisme.

hee,
ik ben zelf een meisje van 15 en heb sinds december 2014 de diagnose Autisme,
zelf heb ik op mijn stageplek een jongen(16) leren kennen die daar ook stage liep die ook autistisch is…
soms is het wel heel moeilijk maar samen met onze ouders en familie komen we er altijd uit.

Mijn ex is autistisch, en mede daardoor is het ook echt stuk gelopen.

Als je tips zoekt of wat kwijt wil oid mag je me altijd noten!

Wow wat komt dit mij bekend voor. Heb jij het er niet zwaar mee dat je altijd alles door de vingers ziet?

Njaa alles is een groot woord hoor.
Als hij echt een gevoelige snaar heeft geraakt dan krijgt hij dat ook wel te horen. Alleen bij exen werd ik vaak boos omdat ik iets had van ‘‘Ja jezus dit kan je toch zelf ook bedenken’’ en nu is het dus zo dat hij dat inderdaad niet zelf kan bedenken. Dus ik probeer gewoon vaker dingen rustiger uit te leggen en minder snel boos te worden over kleine dingen.