Autisme

Hey meiden,

Ik heb overlaatst een jongen ontmoet, een leuke.
Alles loopt nu eigenlijk zo goed als perfect tussen ons, waar ik natuurlijk heel blij om ben. En ik ben daar wel heel blij om, maar tegelijkertijd ook bang. Hij heeft namelijk autisme. Ik merkte het eigenlijk helemaal niet, alleen dat hij soms wel eens anders deed, maar toch.

Toen hij het mij vertelde, wist ik eigenlijk echt niet wat ik moest doen, niet omdat ik hem niet meer wil ofzo, integendeel, maar ik wist niet hoe ik er mee moet omgaan en als ik eerlijk mag zijn, nu eigenlijk nu nog steeds niet… Ik ben gewoon zo bang dat ik hem op één of andere manier zou kwetsen? Dit klinkt eigenlijk een soortvan belachelijk, maar ik weet echt niet hoe ik er op een goede manier mee moet omgaan, wat ik wel of niet kan zeggen, …

Ik heb nu zegmaar een ‘drang’ om anders te doen tegen hem, maar ik denk dat dat ook niet zo’n goed idee is… Ik wil hem gewoon écht niet kwetsen… Eigenlijk geen enkele jongen maar oke

Ohgod, als iemand tips heeft, ik ben er je héél dankbaar om :bowing_man: xxx

Als je het eerst niet eens merkte…ik zou gewoon proberen om normaal met hem om te gaan. Misschien kun je het hem vragen?

Probeer normaal met hem om te gaan, vinden ze vaak zelf ook fijner (behalve als ze anders aangeven natuurlijk) mijn vriend is ook autistisch, ik vind het niet zo moeilijk om mee om te gaan maar soms moet je voorzichtig zijn met wat je zegt, dus gewoon goed nadenken voor je wat zegt :wink:

Je moet gewoon wat meer oppassen met wat je zegt, mijn broertje heeft ook autisme (pdd-nos) ik zelf vind het soms wel moeilijk om mee om te gaan. Maar als je gewoon een beetje oplet met wat je zegt, komt het vast goed! Ik zou niet anders gaan doen, gok dat ie dat kwetsender vind.

Ga gewoon normaal met hem om. Als je merkt dat hij een grapje niet begrijpt is het wel zo aardig om het even uit te leggen, maar behandel hem niet alsof hij een debiel is.

Vraag er anders gewoon naar.

Leg gewoon aan je vriend uit dat je het lastig vind hoe je er mee moet omgaat. En dat je hem niet anders ziet maar je niet weet hoe je met zijn autisme om moet gaan. Of je vraagt om je ergens "rekening"mee moet houden zal ik maar zeggen.

Ik zou gewoon normaal met hem omgaan. Je merkt zelf wel of het werkt tussen jullie of niet.

Dankjewel allemaal!

Iedereen heeft wel licht autistische trekjes en dit wordt gezien als ‘normaal’. Mensen die dat meer hebben dan anderen zijn dan ineens ‘anders’. Als je het in eerste instantie niet eens merkte, wat is dan het probleem? Gewoon leuke dingen doen samen en genieten!

Hoi! Mijn vriend is autistisch, maar ik merk er vrij weinig van. Hier is ook een topic over trouwens! Ik wist niet precies hoe ik er rekening mee kon houden, dus ik heb het hem gewoon gevraagd. Ik zei dat ik het lastig vond om de lijn te trekken tussen wat hij doet en wat zijn autisme doet (ik hoop dat je me nog snapt). Dus is hij nou zelf zo boos/vervelend, of komt dat door zijn autisme en moet ik er rekening mee houden? Dat zei/vroeg ik. Toen heeft hij heel goed uitgelegd hoe ik er rekening mee kan houden :slightly_smiling_face: En we maken er nu grapjes over, bijvoorbeeld: Ik wil altijd aan de linkerkant lopen (is mijn ding :p), en hij zei “hahaha je bent zo autistisch, altijd aan dezelfde kant lopen, anders kan je er niet tegen!” dus ik zei “Ik autistisch? Moet jij zeggen!” Haha oké lang verhaal maar nu gaat het dus goed :slightly_smiling_face: Succes!

Ik zoek dit topic :’)

Al 8 maanden met hem verkering en zijn autisme heeft nooit in de weg gestaan. Zolang je er gewoon mee omgaat, zijn ‘apartere’ dingen accepteert gaat het hartstikke goed. Hij is juist hartstikke lief en trouw en ik zal niet weten wat ik zonder hem moet.

het ligt ook aan de vorm autisme of je er last van hebt of niet. Ik heb 3 autistische zusjes en een autistisch broertje en ik heb zelf ook veel vormen van Asperger net zoals mijn vriend (die weet het niet, maar zijn moeder en ik zijn er heilig van overtuigd). Je merkt het wel wanneer iets vanuit hemzelf komt en wanneer het autistisch is. Je kan er altijd naar vragen hoe je er rekening mee kan houden. Je kan er ook een boek over gaan lezen als je het liever er niet over hebt. Maar over het algemeen, als het hem lukt om een relatie te hebben, dan heeft hij geen zware vorm van autisme en kan je gewoon doen zoals je altijd doet. Deze “autistische” mensen hebben een label gekregen, maar dat hoeft niet te zeggen dat ze daadwerkelijk zoveel afwijken van wat wij zien als normaal. Als je het toch niet merkte hoef je er verder niks van aan te trekken lijkt mij en gewoon normaal doen.

Ik denk dat zulke mensen het juist waarderen als je met ze omgaat zoals je ook met mensen omgaat die geen autisme hebben!