Arrogant?

Ik word heel vaak door mensen die ik (bijna) niet ken arrogant genoemd, terwijl ik dat juist helemaal niet ben… ik ben hartstikke onzeker over mezelf en ben zeker niet iemand die overal bovenuit schreeuwt en altijd in het middelpunt wil staan. lig er altijd best een tijdje wakker van als ik van mensen hoor dat ze me arrogant vinden. vinden ze dit misschien door m’n gezichtsuitdrukking, kleding, etc.? en wat kan ik er aan doen? ik probeer wat meer te lachen maar dat voelt zo onnatuurlijk, een beetje nep… mensen die dit herkennen of tips ofzo hebben?

Kleed je je misschien arrogant? Dat kan ook kan ook aan je makeup liggen en je gezichtsuitdrukking

Ja dat heb ik ook, ik kijk blijkbaar gewoon arrogant of boos ofzo maar ik kan er gewoon niks aan doen. Je moet gewoon proberen te lachen en dat voelt inderdaad een beetje onnatuurlijk maar dat gaat na een tijdje wel over. :slightly_smiling_face:

wat bedoel je precies met arrogant kleden? $
aan m’n makeup zal het niet liggen denkt ik want hou er juist van om er zo natuurlijk mogelijk uit te zien, dus houd het vaak bij wat mascara en een lichte oogschaduw! gezichtsuitdrukking zou wel kunnen…

Ik word ook vaak arrogant gevonden, terwijl ik juist heel onzeker ben :’) Bij mij schijnt het te liggen (volgens mensen die me eerst arrogant vonden maar nu weten dat ik totaal niet zo ben) aan dat ik sowieso nogal boos kijk als ik neutraal kijk, maar ook heel snel heeeeul verveeld kan kijken. En dat schijnt je arrogant te maken, haha.

Bij mij ligt het aan mijn gezichtsuitdrukking. Door wat vaker te lachen mindert het wel, maar ik vind het fake om de hele dag met zo’n smile op mijn face rond te lopen.

Krijg ik ook wel eens te horen terwijl ik dat totaal niet ben. Ik ben niet het meest spontane/praatgrage persoon, waardoor mensen misschien denken dat ik niet tegen ze wil praten ofzo, terwijl ik gewoon niet weet wat ik moet zeggen.

Krijg ook vaak te horen dat ik boos kijk, terwijl ik dat helemaal niet zo bedoel… ook heel irritant (:

Nou ja meestal dragen je bont nickelson rokjes hakken etc. Maar hoeft niet altijd hoor oh ja en veel “bling”

Ik heb dit meegemaakt. Ik was vroeger een typische doos…deed niks aan mijn uiterlijk, hoorde nergens echt bij, bleef lang heel kinderlijk etc. Tot ik naar een andere middelbare school ging waar de concurrentie veel groter was. Ik werd mij bewust van mijn uiterlijk blabla, en ben echt 180 graden gedraaid. Nu was ik de gene die leuke kleren droeg, en altijd mijn haar en make-up mooi had zitten. Maar door mijn ‘‘dozen’’ tijd, om het zo maar even te noemen, was ik nog steeds onzeker in het bijzijn van vreemde mensen. Op feestjes bijv. zei ik nooit zoveel…niet omdat het mij niks kon schelen…maar omdat ik gewoon onzeker was en bang was om af te gaan in een grote groep. Maar die mensen dachten dus, ooh das weer zo’n modepopje die teveel met zichzelf bezig is en blabla. Inmiddels ben ik weer wat ouder en heb ik veel geleerd en durf ik veel meer…dus nu denken mensen…ooh dat is een modepopje wat tenminste wél gezellig wil en kan doen. Je moet dus gewoon een open en vriendelijke houding aannemen…dan zijn mensen veel sneller bereid om je te accepteren.

volgensmij zit ik dus met hetzelfde probleem als jou haha!

Haha schijnbaar. Met uitgaan en na wat drankjes ben ik altijd erg opgewekt en vrij open denk ik, aangezien ik dan wel gewoon wordt aangesproken zonder: hee wat kijk je arrogant. Maar op school/werk e.d. ben ik niet zo open, is mijn standaardgezicht dus arrogant en zal ik nooit de eerste zijn die een praatje aanknoopt, tenzij ik degene ken. Maargoed, moeilijk dit!

Ik doe nu proeflessen honkbal en heb er ook last van , vind het heel moeilijk om iets te zeggen , het lukt me heel moeilijk om open te zijn, frustrerend.

't meest frustrerend is dat je juist nog onzekerder word dan je al bent en mensen je dan dus alleen maar als arroganter gaan zien…

Ik praat wel hoor tegen hun en dat lukt wel maar toch ik vind het moeilijk gesprekken gaan snel ,maar als er iets is waarop ik wel kan reageren praat ik wel. En ook belangrijk ik zei ook dag tegen hun.

is toch wel een beetje mijn probleem aangezien ik er verschrikkelijk onzeker van word en mensen minder snel tegen je beginnen te praten omdat ze hun hele vooroordeel al klaar hebben…

Hoe? Probleem is juist mijn onzekerheid en dat ik het moeilijk vind om een gesprek te beginnen of een gesprek een beetje lopend te houden zegmaar…

Hmm vraag hoe hun weekend is geweest of iets wat ze op tv hebben gezien?

Dat is inderdaad zo’n vicieuze cirkel waar je dan in belandt en niet uit kan breken. Zo stom.

weet niet goed hoe ik het uit moet leggen, het probleem is niet het beginnen van een gesprek maar het loopt vaak snel dood enzo!

juist, finally someone who understands haha! nu nog te proberen die hele cirkel te doorbreken.